Als je niet tot de categorie behoort van “vraag en aanbod” (man bent of ouder bent) en recht op de man af zegt dat je weet dat velen van hen players zijn, dan zijn ze vaak heel eerlijk met hun antwoord.
En dan de spontane verhalen over de collega’s die het alleen om de seks of de cadeaus en geld te doen is (waarschijnlijk bedoelen ze dan zichzelf), die liegen er ook niet om!
Myrna, ik kon me ook al niet voorstellen dat je niet meer naar Bellmann zou gaan haha, je vond het er altijd veel te gezellig 
En ik ben heel benieuwd hoe jullie gesprek gaat verlopen. Ben blij dat je het alweer wat zonniger bekijkt
Kleopatra, ik ken je vriend in ieder geval niet. Waar is hij na Amor gaan werken?
Groetjes, Diamond
Hi Diamond,.
Na Amor is hij een aantal weken in Leandra hotel gaan werken van eind oktober tot eind november.
De hele winter heeft hij niet gewerkt en is nu weer zoekende naar werk.
Waarom hebben zoveel vrouwen een vriend in Turkije?
Kijk eens op een paar forums op het Internet over Turkije, en je vindt overal vragen van vrouwen die bij hun Turkse man willen zijn of hem hierheen willen halen.
Nou kan ik deze vraag heel makkelijk gaan beantwoorden omdat ik zelf ook al een paar keer voor de charmes van de Turkse mannen gevallen ben, ze zijn romantischer, stoerder, “mannelijker”. Maar als niemand perfect is zal hier toch ook een keerzijde aan moeten zitten.
Maar nooit lees ik ergens hoe al deze spannende verhalen aflopen, wat gebeurde er toen het gelukt was naar Turkije te verhuizen en toen het gelukt was om hun Turkse mannen naar Nederland te krijgen, zijn het allemaal happy endings of houd het een keer op met hun charmes en het romantische sprookje.
Het gevoel dat wij de Turkse mannen afpakken van de Turkse vrouwen tekent bij mij ook een groot vraagteken boven mijn hoofd.
Zoveel mooie vrouwen aan de kuststreek en in Istanbul, wat is er mis met hun of nog erger wat is er mis met ons?
Wat trekt hun aan in Europa?
Aan onze zogenaamde gastvrijheid zal het toch niet liggen, aan de kou ook niet, aan de werkgelegenheid die er niet is ook niet en aan het motto het is etenstijd dus je moet eruit al helemaal niet toch?
Ligt het misschien aan onze houding tegenover de Nederlandse mannen dat hun ons niet meer kunnen geven wat wij nodig hebben?
Als de “allochtonen” Nederlanders zich op een bepaalde manier gedragen omdat wij ook zo over ze denken, zouden onze Europese mannen zich dan voortaan ook steeds slechter naar de vrouw toe gaan gedragen omdat wij dat oordeel ook al klaar hebben over hun bepaalde gedrag? In ieder geval is het voor mij boeiend om erover na te denken wat er zo verschrikkelijk aantrekkelijk is aan de Turkse man.
Melanie5025, ik kan alleen voor mezelf spreken natuurlijk, wanneer ik zeg dat ik niet op mijn vriend gevallen ben omdat hij uit Turkije komt, maar om de persoon die hij is. Wat dat betreft kan hij net zo goed Iers, Deens of wat dan ook zijn, want over het algemeen gaat het nog altijd over karakter. Tuurlijk, hij heeft een paar trekjes die typisch zijn voor die cultuur, (en die zijn niet altijd even positief hoor!) maar ik peins er niet over om alle mannen in Turkije, of alle mannen in Nederland over een kam te scheren, want in mijn opinie is dat gewoonweg niet mogelijk. Het is niet zo, dat Nederlandse vrouwen in Turkije maar een man gaan zoeken (en ze daarmee ’ afpakken’ van de Turkse vrouwen, omdat we mannen in Nederland zat zouden zijn, of die niet voldoende meer zouden zijn, eerlijk gezegd vind ik dat nogal een kromme gedachte). Met dat afpakken ben ik het trouwens echt helemaal niet eens, je wordt gewoon verliefd, het zou toch van de zotte zijn als je verliefd wordt op iemand maar je kunt er geen relatie mee aangaan (ook al is het wederzijds) omdat je hem dan ‘af zou pakken’ van de vrouwen in zijn eigen land :wacko: . In deze tijd is het een zeer internationale wereld, toevallig zie ik in mijn omgeving heel veel mensen met partners uit andere landen (zeker niet alleen Turkije, sterker nog, onder de mensen waar ik het meest mee omga ben ik de enige met een vriend in Turkije, de rest is Fins, Portugees, Amerikaans, Peruaans, Zweeds, Duits en dit zijn dan alleen nog maar de voorbeelden die ik in mijn directe omgeving meemaak!)
Wat ik maar wil zeggen is, je wordt niet verliefd op een cultuur, of een land, of algemene dingen van bepaalde mannen, want dan kun je op iedereen verliefd worden, je wordt verliefd op een persoon. In mijn geval woont diegene toevallig (en helaas, want geloof me, het is niet altijd even makkelijk) in Turkije.
Hallo Iedereen,
Ten eerste zal ik mijn situatie eens uitleggen!
Ik ben een meisje (18 jaar oud) uit Nederland en ik heb al 4 jaar een vriend (20 jaar oud) in Turkije!
We hebben elkaar dus ontmoet toen we 14 en 16 jaar oud waren, toen waren we dus nog erg jong, nu zijn we ook nog jong maar onze gevloens worden echt met de dag sterker en wij kunnen gewoon echt niet meer zonder elkaar!
1 keer in de maand ben ik wel daar (in de zomer ben ik 3 maanden bij hem geweest) en we hebben het zelfs voor elkaar gekregen dat hij in januari de hele maand hier was!
Wij zijn dus heel veel samen zul je wel zeggen maar zo voelt dat niet!
Wij kunnen het allebei echt niet meer!
De eerste dagen, weken, maanden en zelfs jaren van de relatie is dat nog wel leuk maar nu echt niet meer!
Onze gevoelens worden met de dag sterker en het afscheid nemen iedere keer valt steeds zwaarder!
Wij zijn elkaars eerste en laatste liefde!
We weten allebei dat het beter is om onze studies af te maken dus hebben wij al gezocht voor een studie voor hem hier in Nederland om maar bij elkaar te kunnen zijn, maar dat is zo erg duur, niet normaal meer!
Ik was in ieder geval van plan om na mijn studie samen met hem hem in Turkije te gaan wonen, toen hij hier in Nederland was toen zag ik hem gewoon iedere dag achteruit gaan, hij zei wel dat hij het hier maar niks vond maar als ik hier zou willen blijven dan deed hij er alles aan om met mij hier te kunnen wonen maar ik wil ook niet meer hier wonen, ik kom dus al 4 jaar lang in Turkije en ben daar dus de helft van mijn tijd en ja ik voel me daar gewoon meer thuis dan hier, ik ga bij de Migros boodschappen doen, ik kook Turks en ik ga bij familie op bezoek, ik loop daar gewoon rond alsof ik niet beter weet!
Maar OK, studeren voor hem hier is dus te duur en veel te moeilijk qua regelingen enzo (hij is geen EU lid en noem maar op) maar wij kunnen onze studies in eigenland echt niet afmaken, wij kunnen ons niet concentreren en we eten slecht en we slapen slecht, HET GAAT DUS GEWOON NIET MEER!
Ik heb er dus met zijn en mijn familie over gepraat en ik heb dus belsoten om naar Turkije te gaan!
Mijn ouders hebben veel verdriet en willen dat ik mijn studie af maak (wat ik ook echt heel goed kan begrijpen) en zijn ouders denken er hetzelfde over!
Een verblijfsvergunning zal ik nooit kunnnen krijgen want ik heb dus alleen mijn middelbaarschool diploma en dan 1 jaar van de verpleegkundige opleiding, maarja daar heb ik dus geen diploma van!
Ik ben dus van plan om in Juli (dan is mijn eerste jaar opleiding voorbij, niet dat ik dan wat meer heb maar gewoon voor mijn gevoel) naar Turkije te gaan en dan daar ook te blijven!
Wij kunnen bij zijn ouders gewoon in huis blijven wonen en dan kan hij zijn studie afmaken (als hij klaar is mijn zijn studie heeft hij de papieren en alles om een eigen reisburau op te starten, dat kunnen wij dan samen tegen die tijd runnen) en ik ben dan als hij op school is van plan om Turks te leren (ik heb al een cursus van de NTI dus ik kan al wat) dat Turks leer ik dan beter doordat ik daar ben!
Als ik de taal dan beter beheers dan ben ik dus van plan om een baantje daar te zoeken!
Ik kan daar op een reisburau werken, daar heb ik al naar geinformeerd en omdat ik Engels, Duits, Nederlands en dan ook nog Turks spreek leiden zij mij daar op!
Nu heb ik alleen een paar vraagjes:
Lieverd
Ik heb geen oplossingen en ook geen ervaring met wat jij vraagt, maar ik moest gewoon reageren!
Tuurlijk hebben jouw en zijn ouders gelijk, het zou beter zijn, ook voor jullie toekomst om je studie af te maken…maar ik kan jullie begrijpen! Ik zou er niet aan moeten denken om steeds opnieuw iets samen op te bouwen, en dan weer afscheid nemen, en uitkijken naar de volgende keer!!!
Toen wij net getrouwd waren(ja ik ben al oud/getrouwd :blink: ), kon mijn man een baan krijgen waar hij de hele week van huis was en dan het weekend thuis en dan weer 5 dagen weg. Is niets in vergelijk met wat jullie nu doormaken, maar ik vond dat al verschrikkelijk!!!
Ik hoop voor jou en hem dat alles goed komt, en dat je na Juli gelukkiger worden dan ooit tevoor, en dat alles waar je voor gaat uitkomt!! En natuurlijk dat je de antwoorden krijgt die je zoekt, zodat alles net ff soepler gaat dan het er nu uitziet
Liefs
Annemiek
Hallo Melanie,
Ik ben het dus helemaal met je eens!
—En van de regering mag je dus eigenlijk niet verliefd worden op iemand uit een ander land en ze doen er dan ook werkelijk alles aan om het onmogelijk te maken (zelfs om alleen op vakantie te komen in Nederland, maar we hebben het lekker toch voor elkaar gekregen)!—
Ik heb al 4 jaar een realtie met een Turkse jongen, wij zijn smoorverliefd op elkaar, al vanaf het eerste moment dat wij elkaar zagen, wij zijn elkaar eerste en laatse liefde!
Als het nou mijn buurjongen of een Duitse jongen of een jongen uit China was dan was hij ook MIJN JONGEN!
Ik ben verliefd op hem, hij is gewoon de ware voor mij, hij is mijn alles!
Wel moet ik zeggen dat ik nu Turks kan spreken (ik heb een cursus via de NTI gedaan omdat ik me dan beter verstaanbaar kan maken met zijn familie enzo en natuurlkijk ook omdat ik het een hele mooie taal vind) en het land en de mensen in Turkije vind ik ook veel mooier en vriendelijker dan in Nederland, ik voel me daar dan ook echt helemaal thuis!
Maar zoals ik al zei, ik ben verliefd op hem en dat ik nu ook nog verliefd ben op het land en alles is alleen maar mooi, maar al woonden we in een hutje op de hei, DAT WE VAN ELKAAR HOUDEN EN BIJ ELKAAR ZIJN DAT IS HET MEEST BELANGRIJKE VOOR ONS!
Groetjes…
~Deniz~
Bedankt Annemiek voor je reactie!
Ja tuurlijk hebben onze ouders gelijk, dat snappen wij zelf ook maar al te goed en tuurlijk is het beter voor onze toekomst als wij beiden onze studies afmaken maar het gaat gewoon echt niet meer!
Het is ons gewoon allemaal te veel, je doet je best om je studie zo goed mogelijk te doen maar je gedachten zitten toch altijd bij elkaar, wat je ook doet!
Het gaat gewoon echt niet meer, iedere dag maar bellen en smsen en op MSN elkaar zien via de webcam, dan zeggen veel mensen dat dat toch genoeg is, maar dat is het niet, de mensen begrijpen je gewoon niet, wij willen bij elkaar zijn en elkaar kunnen vasthouden enz!
Dan zijn we weer een tijdje bij elkaar en dan moet je weer afscheid nemen, dat is zo zwaar om dan de liefde van je leven een laatse keer een kusje te geven en dan met de gedachten van “Wij zien elkaar nu een hele tijd niet” dan sta je daar en ga je door de douane heen, dan is er echt een lijn tussen ons waar we dus niet meer overheen mogen, dat is zo erg!
Ik wil dus gewoon daarheen, bij hem zijn, het gaat gewoon niet meer zo!
Ik hoop dus ook dat iemand mij hier antwoord kan geven op mijn vragen zodat het dan allemaal een stuk soepeler gaat!
Groetjes…
~Deniz~
Hoe hard het ook klinkt,maar als je hier geen verblijfsvergunning kan krijgen zal je het erg moeilijk krijgen. Je kan een paar keer naar een grieks eiland overgaan en terug keren. Maar dat moet je dan wel om de 3 maanden doen. doe het niet altijd via hetzelfde eiland, anders hier in Kusadasi gaan er velen vaar Samos ,maar als je iedere keer dezelfde douande dormoet krijgen ze het eens in de gaten en de controle komt echt strenger op clandistine verblijven. dus let goed op dat je niet gesnapt word,maar hoelang zal je dit dan volhouden. Eens ze je één keer het land uitgezet hebben, krijg je strengere controle als je wil terug komen. Aub eer je die stap zet, hoe erg het ook klinkt denk 10 keer na. Het is voor je ganse leven. Ook je studies, goed nadenken. Hier wonen en werken lijkt mooi, maar denk ook aan ouder worden. Je zegt wel bij de ouders inwonen, maar hoelang ? En hier werken ook al heb je een verblijfsvergunning, dan moet je ook een werkvergunning hebben;.Dus denk goed na
Groetjes
Franka
Hallo Franka,
Wij hebben hier heel vaak over nagedacht!
We weten dat het leven in Turkije niet zo is dan dat het lijkt als je daar op vakantie bent!
Ik ben er vaak genoeg geweest en heb gezien dat het leven er keihard is!
Maar ik kan mijn studie hier gewoon niet afmaken, ik kan echt niet meer zonder hem!
Wij zien geen andere oplossing maar wij zien wel dat dit niet meer gaat!
Ik ga al 4 jaar lang op en neer tussen Nederland and Turkije en het afscheid nemen valt steeds zwaarder, HET GAAT GEWOON NIET MEER ZO en wij zien geen andere oplossing!
Ik kan er toch ook niks aan doen dat ik verliefd ben geworden op een Turkse jongen, ik had ook liever gehad dat het mijn buurjongen was, maar het is nu eenmaal zo!
De regering stelt te hoge eisen voor hem om hier te komen en zijn studie af te maken dus dan ga ik maar naar hem!
Daar stelt de regering ook weer hoge eisen dus dan moeten we het wel zo doen…
We weten echt wel dat het niet de geweldigste oplossing is maar hoe wij ons voelen iedere dag dat kan gewoon niet langer!
Groetjes…
~Deniz~
Begrijp heel goed hoe je U voelt. Je kan de kans gewoon wagen, het uitproberen, tenslotte jij kan altijd naar je eigen land terug dat is één voordeel. Ik weet het ,liefde is mooi,ik hoop dat je gelukkig word. Mijn eigen dochter is ook getrouwd met een turk, ik heb 2 lieve kleinkinderen, ze zijn heel gelukkig samen maar wonen wel in belgie terwijl ik zover van heb verwijderd ben.Ze zijn al 8 jaar samen en zijn heel gelukkig. Dus, ik wens je hetzelfde toe.
groetjes
franka
Bedankt Franka,
Wij weten echt dat het beter zou zijn als ik mijn studie af zou ronden maar het gaat gewoon echt niet meer!
Ik wil daar in Turkije oud worden met Mijn Manneke!
Wij zullen er alles aan doen om het goed te doen!
Dit is niet zo goed dat ik mijn studie stop en daar naar toe ga maar zoals je zegt, ik kan altijd nog terug komen (al ben ik dat niet van plan)!
Wij willen gewoon samen gelukkig zijn en een leventje opbouwen, dat zal nu in het begin wel allemaal wat moeilijk gaan maar het lukt ons wel, waar een wil is is een weg, en onze wil is GROOT!
Wij hebben veel familie en vrienden in Turkije die ons ten alle tijden zullen helpen!
Heeft U schoonzoon niet ontzettende heimwee?
Toen mijn vriend een maand hier was (ik woon in Limburg) toen zag ik het aan hem dat hij het hier echt maar niks vond en dat gaf hij dan zelf ook wel toe!
Hij zei wel dat als ik hier zou willen wonen dan zouden we hier gaan wonen maar dat wil ik ook niet!
Ik voel me gewoon meer thuis in Turkije, de mensen staan daar ook altijd voor je klaar!
Wel leuk dat U twee kleinkinderen heeft!
U zult ze wel missen he?!
Maarja ze kunnen U wel altijd komen opzoeken he?!
Ik hoop dat wij net zo gelukkig zullen worden als U kinderen!
Groetjes…
~Deniz~
als ik jou was zou ik het niet doen. maarja wie ben ik om dat te zeggen?
in mijn verliefdheid heb ik ook weleens gedacht om te gaan stoppen en daarheen te vertrekken, maar die oplossing is te makkelijk.
natuurlijk is het zo verschrikkelijk zwaar, maar denk is aan hoe jong je nog bent! 18 jaar en het eerste jaar van je opleiding al af. als ik jou was zou ik deze afmaken, en nog even die 3 zware jaren doorbijten. Probeer in de zomer een leuke baan in turkije te zoeken tijdens de vakantie. als het goed is moet je vriend ook nog het leger in, wat ga je dan doen al die maanden in NL?
als je je studie afhebt kun je altijd nog naar turkije, je bent dan 21! als jullie later nog samen zijn zullen jullie samen lachen om die 3 jaar, omdat je nog een heel leven voor je hebt.
want zou je altijd op een reisbureau willen werken in Turkije? met een opleiding kun je meer bereiken, in turkije zijn ze dol op HBO diploma’s. En zal het lukken met het reisbureau van je vriend… je weet het nooit je kan niet in de toekomst kijken! en mocht je ooit samen besluiten naar NL te verhuizen, heb jij in ieder geval je diploma op zak. en wat mijn ouders ook altijd zeggen… als je relatie ooit stuk zou gaan, zou je jezelf voor je kop slaan dat je je studie niet afgemaakt hebt!
als je relatie goed zit en jullie houden van elkaar komen jullie deze 3 jaar ook echt nog door, hoe moeilijk het ook af en toe zou zijn.
Succes!
Lieve lieve meid,
Ik begrijp je helemaal!!! Wil ook even zeggen dat ik als ik de kans had precies hetzelfde zou doen…
Maar!!!
Ben je bereid om je eigen toekomst weg te gooien!!! Mocht je die 3 (heb ik ergens gelezen) jaar nog even vol kunnen houden hier in Nederland, heb je wel een dilpoma, spreek je ondertussen de taal Turks vloeiend, heb je centjes kunnen sparen en voldoe je wellicht tegen die tijd wel aan de eisen voor een verblijfsvergunning!!
Zelf heb ik zowel in de toeristische gebieden als in Istanbul gewoond en het valt echt wel tegen hoor… Hoe geweldig het leven er ook is…
Vooral werk is er voor ons moeilijk te vinden…
Denk er dus alsjeblieft nog even heel goed overna, zeg dit niet omdat ik vind dat je het niet moet doen, maar omdat ik vind dat als je igg je opleiding afmaakt je in mijn ogen een geweldige toekomst tegemoet gaat (een hollandse gediplomeerde verpleegster die turks praat kan het namelijk echt wel maken daar!!!)
Meid wat je ook beslist ik wens je een hele gelukkige toekomst, waar ook ter wereld!!!
Liefs Linda
Hoi MarmarisLove-1, ik kan je hierin geen advies geven maar wil je héél veel sterkte toewensen in deze moelijke situatie. Ik hoop dat jullie een keuze kunnen maken die voor jullie allebei goed voelt…
Groetjes, Diamond
Tja, wat is er aantrekkelijk aan een Turkse man…Da’s iets wat je je misschien voor elke nationalitiet kunt afvragen denk ik dan. Waarschijnlijk is er niemand die bewust heeft gekozen voor een Turkse man, die verliefdheid overkomt je gewoon. En dat kan zijn bij een Nederlander, Italiaan en ja dus ook bij een Turk.
Op de site seni-seviyorum staan een aantal verhalen van meiden waarvan de vriend uit Turkije in Nederland is komen wonen. Misschien leuk om een keertje door te lezen.
Groetjes, Diamond
Lieve marmarislover
Ik snap je helemaal!! En als jij dit echt wil en er voor 100% achter staat denk ik dat je het ook gewoon moet doen! terug kun je altijd… Maar bij je schoonouders wonen?? Is heel gezellig… maar je bent verlief… je wil toch samen zijn! met z’n 2en!? en niet steeds met andere mensen erbij?
Maar nogmaals als jij het wil moet je het doen! echt… Een baan is echt niet zo heel moeilijk als je daar contacten maakt rol je er zo in… maar de winter is daarbij wel weer een ander verhaal…
Wat je ook doet heeeeel veel succes en laat je ons je beslissing weten???
liefs…
hi marmarislover
Ik las net je verhaal en ik denk er op2 manieren over.
-1 ik kan je heel goed begrijpen en zou er ook niet echt een oplossing voor hebben want die is er gewoon niet.
hoogstens 1 probeer het eerst in de zomervakNTIE OM DAAR EEN TIJDJE Heen te gaan en kijk of je het bevalt>
-2 ikwerk dus als reisleidster in marmaris ik las dat je op een reisbureau kan gaan werken? excursie verkoop aan de straat dus??
ok raad je af om dat niet te doen je verdiend er haast niks mee en je bent nooit zeker van je geld.
ik heb er geleerd dat het leven daar heel anders is dan in nederland met name de werk omstandigheden.
ik kwam daar als 1 van de jongste bij een hele slechte reisorganisatie ik werd elke dag uitgekaferd en ben er op gegeven moment mee gestopt, toen weer naar een andere waar het ook heel erg was.
ik bedoel daarmee dat de turkse bazen heel anders zijn dan de nederlandse (niet allemaal hoor begrijp me niet verkeerd) het voornaamste voor hun is zoveel mogelijk geld en ze kijken haast niet om naar hun personeel.
daar ben ik dusook weggegaan en begonnen bij een ander waar het veel beter was ook kwa geld.
wij zijn nu met een groep van 12 man die vorig jaar allemaal reisleidsters waren en dit jaar weer allemaal terug gaan.
dus alsje dit echt doorzetvoegme dan even toe op je msn en neem contact met me op want alleen red je het haast niet en we willen je graag helpen!
xxxxx kell
mijn hotmail adres is trouwens kekky19@hotmail.com
xxxx kell