Hallo Dames…:dag:
Ben weer terug in dit koude land…
@suusje…te gek dat je deze stap gaat nemen :cheer:…eindelijk samen en dat je geen afscheid hoef te nemen…
Suusje, moedig besluit. Maar ik zie dat je er een goed gevoel bij hebt. Hoop dat het allemaal voorspoedig verloopt. wel goed uitzoeken wat de gevolgen zijn van het uitschrijven. Ik wens jullie heel veel geluk en ik hoop dat je daar ook snel een baan kunt krijgen. Hoe staat het nu met het toerisme in Hurghada, is dat alweer wat aangetrokken?
Eliene, wat leuk dat je vriend hier naar toe komt. Ik had het niet verwacht maar mijn man vond Volendam heel leuk.
Muchacha welkom terug, m had je berichtje gehad maar kan heel moeilijk abc lezen dus had die niet door van wie die was en wat je schreef hij stuurde het berichtje pas donderdag avond door naar mij, maar ja toen zat jij al in het vliegtuig naar huis! Hoe hebben jullie het gehad? Hoe staat het ervoor met a.?
@Suusje…ahahahahha…ik had hem nog gebeld, maar nam niet op. Uiteindelijk bij een bureau naast het hotel geboekt…geef niks hoor… we hebben het hartstikke leuk gehad en mijn zus komt zeker weer terug met haar gezin… Met a gaat goed, wederom veel gepraat en misschien volgende maand weer die kant op :vak01:
@Eliene, goed nieuws:cheer:
GA dan gezellig in november als ik er ook ben… Kunnen we nog even little butha onveilig maken… Maar betekent dit dat er weer wat bloeit?
Suusje, wanneer ga je in november. Want als het niet in oktober is dan wordt het begin november
Iemand hier al van op de hoogte??
Ik lees dit soort berichten al de hele dag op Facebook!
Niemand kan een datum van ingang geven, dus ik ben behoorlijk frustie wat ik nu doen moet. Vertrek datum is 22 september, ik haal dat dus nooit meer om hier in NL nog een visum voor Egypte aan te vragen 
Op het andere egypteforum stonden hier ook al wat nieuwsberichten over. Het is volgens mij nog niet ingegaan, wettelijk gezien. Alleen dat ze hierover nadenken. Het is voor toeristen ook niet erg, alleen voor mensen die op basis van een toeristenvisum langere tijd in egypte blijven.
Maar als je het zeker wilt weten zou ik als ik jou was even contact opnemen met de egyptische ambassade. Het lijkt me niet dat ze een heel vliegtuig niet binnen laten want dat geldt volgens mij voor iedereen die nu naar egypte gaat dat ze geen visa van te voren hebben aangevraagd.
IK weet er niks van, heb er ook nog niet eerder over gehoord! Zal me ook eens gaan verdiepen…
Ik ga pas 15 november weer, voor 3 weken, dus 6 december komen we weer terug!
Net een mailtje van de ambassade:
Geachte mevrouw,
De ambassade heeft dit ook gelezen maar tot op heden hebben we niets officieel vernomen van de Egyptische autoriteiten. Ik raad u aan om de website van de ambassade (www.hollandembassy.org.eg) in de gaten te houden, we zullen mogelijke nieuwe regelgeving hieromtrent onmiddelijk aangeven als dit officieel kenbaar is gemaakt.
Met vriendelijke groet,
Bianca Ghazal
Senior Consular Affairs Officer
The Embassy of the Kingdom of the Netherlands
Tel: 0020-2-27395500
Hee Suusje, Ik kan me voorstellen dat dit een grote stap voor je is, je huis, baan en leven hier tijdelijk opzeggen dat doe je niet zomaar. Of het wel of geen goede beslissing is zal de tijd leren. Ik wens je veel geluk en strakjes welkom in Egypte 
Je vraagt hoe ik dat heb gedaan met uitschrijven en verzekering. Mijn advies is je niet uit te schrijven uit Nederland, omdat het veel rompslomp geeft om weer terug in te schrijven. Ik heb dit ergens gehoord, maar weet het niet zeker. Wat wel zeker is dat als je je uitschrijft dat je dan geen AOW opbouwt en geen ziektekosten verzekering kunt nemen in NL. Ik zou die ziektekosten als ik jou was WEL doen. Bijvoorbeeld de allergoedkoopste (met hoogste eigen risico) die er is (bijv Anderzorg). Je krijgt een deel terug van de belasting als je geen inkomsten hebt, maar aan de andere kant, je maakt er ook geen gebruik van, dus het kost niemand wat. Als er dan toch iets is, dan kun je (ook in het buitenland) je ziektekosten betalen.
Denk niet dat je reisverzekering je ziektekosten dekt, want als je langer dan 3 maanden op reis bent, is die vaak in zijn geheel niet eens geldig. Vraag je reisverzekering om verlenging naar bijvoorbeeld 6 maanden. Dat doen ze soms, als je iets meer betaald. Als je tussendoor even naar NL gaat is het dan ok, en begint het tellen weer opnieuw.
Wat wel een beetje geld gaat kosten is je visum. Zorg er voor dat dat steeds op tijd wordt verlengd. Er zijn ambassades, of bijkantoren, waar je dit voor langere tijd kunt verlengen. De “roddels” dat dit niet meer mogelijk is, zijn van tafel geveegd. Dit kun je ter plaatse regelen, maar moet je wel doen, want het land verlaten zonder geldig visum kost veel geld bij de douane.
Als je verder nog vragen hebt, stel ze gerust,
Liefs
Ademloos
1 like
Lees net dat het visa-verhaal weer is afgeblazen. Goed nieuw toch?
2 likes
1 like
Yeahh!
Oké, hier gaat ie dan. Mijn 1ste post. Ik heb af en toe meegelezen op dit forum maar nooit echt gereageerd. Ik heb nooit echt de behoefte gehad. Als ik een relatie had met iemand van hier, zou ik dit ook niet willen delen snap je. Hoewel ik de steun wel kon gebruiken wat betreft de godsdienst, de cultuur, trouwen, orfi enz.
Anyway mijn verhaal… Eerst en vooral ieder persoon heeft een ander karakter en ik wil zeker niet veralgemenen (hoewel ik veel dingen die DUTCHEE gezegd heeft herkenbaar zijn). Oké. Ik, Belgische 25 jaar, heb een relatie gehad met M. uit Cairo, 29 jaar. In het begin was ik erg wantrouwig: waarom wil hij een relatie met mij? Om naar Europa te komen? Wat met het op en neer vliegen? Wil ik dat wel? Is het haalbaar? Hoe zit het met godsdienst? In hoever moet ik me aanpassen? Zoveel vragen. Omdat ik de relatie eerst niet zag zitten, heeft het ook een half jaar geduurd dat ik hem voor de 1ste keer terug heb opgezocht. Ik heb in die tijd ook met een vriend van hem gepraat die ging trouwen met een Nederlandse. Ik wou weten waar ik aan begon.
In dat half jaar hebben we dagelijks geskyped. Ik moest eerst het gevoel hebben dat ik hem kon vertrouwen voor ik naar daar ging. Ik zat in die tijd best wel in een moeilijk periode. Ik voelde dat er niet echt iemand van me hield of om me gaf (heb weinig familie om me heen), had het moeilijk thuis. En hij gaf me het gevoel dat hij van me hield, om me gaf, hij steunde me en maakte me sterker in het leven. Hij betekende heel veel voor mij, als ik wou praten, was hij daar voor mij. Ik had het gevoel dat hij mijn soulmate was. Nooit was iemand zo dicht gekomen, die eigenlijk zo ver weg van me was. Ik viel voor hem omdat hij de juiste dingen zei die ik nodig had, hij steunde me. Wat wou ik nog meer? Maar … het was ook belangrijk dat ik kon blijven zijn wie ik ben… maar op de duur had ik steeds meer twijfels hierover … Maar als je verliefd ben, doe je veel. Hij kon heel goed (op me in) praten en me in richtingen duwen die ik eigenlijk niet in zou/wou gaan, van het begin tot het einde. Maar dat was liefde right? Wist ik veel. Ik ben in totaal 4 keer naar hem gevlogen en ook 4 keer zijn familie ontmoet, telkens een nachtje blijven slapen in Cairo. Weldra het vervolg…
1 like
Hallo Beyonce hier op t forum. Al een heel verhaal. Tot nu toe zo te lezen is het niet goed afgelopen, geen happy end. Ben dus erg benieuwd hoe je verhaal verder verloopt.
@Beyonce. Dapper van je om je verhaal te vertellen. Het helpt ons allen weer om de ogen en oren goed open te houden in om het even wat voor relatie dan ook. Het is altijd fijn om een “soulmate” te hebben, zeker als je het moeilijk hebt. Het nadeel is dat je kwetsbaar bent op die momenten en dat daar misbruik van kan worden gemaakt. Ik ben ook benieuwd naar de rest van je verhaal.
@Alen: Inderdaad is het niet meer nodig om vooraf in je eigen land je visum te regelen. Het staat nu ook op alle Arabische nieuwszenders en pagina’s. Ze hebben het terug gedraaid om het toerisme niet nog verder te beschadigen.
Pieuw…
1 like
… het vervolg … In Juli ben ik de laatste keer bij M. geweest, 2 weekjes samen in Sharm en een nachtje bij zijn familie. Wat een droom voor me zou worden, werd een nachtmerrie. Lang verhaal. Het komt er op neer dat ik hem een keertje heb afgewezen (hij bleef me aanraken en ik zei stop stop, ik voelde me namelijk wat ziekjes) en ik heb hem van het bed afgeduwd (kerel van 110 kilo), omdat hij na 10 minuten nog niet stopte. Ik zei daarna “gvd, laat me los, houd toch op”. Hij was erg kwaad daarna maar hield zich stil. Een uurtje daarna ben ik snel en erg ziek geworden, ik had blaasontsteking met bloed en het werd steeds erger. Ik vroeg aan hem om met me naar een dokter te gaan. Ik heb hem uitgelegd wat ik had. Gelukkig wist ik wat ik had. Hij luisterde maar amper en zijn antwoord was: “Go by yourself, maybe you can find an other man outside, just go”. Hij wou me dus geen hulp bieden. Ik heb M. blijven smeken om mee te gaan. Ik legde het nog eens uit. Hij wou niet (hij geloofde niet dat ik ziek was, was zijn uitleg daarna) dus ben ik uiteindelijk alleen gegaan. Ik verging van de pijn, had dringend hulp nodig, anders was ik nooit alleen gegaan.
Hij is me daarna gaan zoeken en kon me niet meteen vinden. Ondertussen had ik mijn medicijnen, ik heb een injectie van de apotheker kunnen vermijden. Toen hij me vond (apotheker was 200 meter van het hotel) liep hij 5 meter voor me op, terug naar onze kamer. Ik zag woede op zijn gezicht. Ik was echt bang. We kwamen de kamer binnen en toen begon het. Met de deur slaan, keihard schreeuwen, “pack your suitcase” bleef hij schreeuwen. Hij hield niet op en ik was zo bang. (Hij heeft me nooit geslagen). Ik zei het ook “You make me scared” ik begon te wenen misschien dat hij zou stoppen maar hij schreeuwde opnieuw. Hij noemde me een slet (door iets wat eerder op de dag gebeurd was) en ging tegen me tekeer. Wat ik nooit zal vergeten was: “Because I am a moslim I’m not aloud to hit people, otherwise you would be in the hospital right now”. Wat vind ie zichzelf toch een goede moslim hé.
Ik was te ziek om te vertrekken, dat zag hij daarna ook in. (Hij wou dat we met de bus teruggingen naar Cairo. Hij weet dat ik doodziek word in een bus, we vlogen daarom altijd van Cairo naar Sharm). Waren dit dreigementen of meende hij het? Hij zei ook “denk maar niet dat je in mijn huis nog komt in Cairo”. Ik ben nog 2 dagen ziek geweest met overgeven enzo, en hij toonde al die tijd eigenlijk weinig medeleven of wat dan ook. Want hij was kwaad, voelde zich gekrenkt in zijn ego. Pas toen ik uiteindelijk toegaf (of beter, moest toegeven) dat het mij speet omdat ik hem heb weggeduwd en hem heb gestampt (zijn versie) en het slechte woord gezegd heb (gvd); begon hij terug lief te doen. Wat een lieverd was hij weer. En hij kon er zelfs mee lachen. Hij praatte zijn gedrag goed. Want hij heeft toch niets gedaan? Hij heeft me niet eens aangeraakt. Hij draaide het in die richting dat ik uiteindelijk de schuldige was. Had ik hem maar niet kwaad moeten maken, dan deed hij ook niet zo tegen mij. En het leven is niet een sprookje, ruzie komt voor bij alle koppels. Ik zou graag later verder hierop verder gaan. Bedankt om te luisteren/lezen alvast. Groetjes
Goh meid dat moet erg voor je zijn geweest en wat meodig van je om hem te stoppen. Dat lijkt misschien niet zo maar is wel dapper. Ik hoop voor je dat
het allemaal hebt kunnen verwerken . Het opschrijven is ook al een stap in de richting.
gr v Loes