Dat er weinig boeken over het tegenovergestelde bestaan is een feit. “Ik leefde in een grot” van Marguerite van Geldermalsen is er een van. Niet 100% het tegenovergestelde maar het is een héél ander verhaal dan de doorsnee boeken over lieve echtgenoten die later veranderen in iemand die ze minder graag zien. (Zacht uitgedrukt)
Misschien dat dat een commerciële reden heeft, maar ook misschien niet! Je kunt óók gewone cultuurgerelateerde boeken lezen hoor, die zijn er ook genoeg. Over zakendoen in Arabische landen, over diplomatie in Arabische landen, maar over het algemeen houdt het niet over.
Vorige week was er een diplomatentennistoernooi toen ik ontdekte dat zelfs de Egyptische bond nog niet ver genoeg ontwikkeld was om een speelsterktesysteem er op na te houden. Dat was toch wel érg primitief, want zelfs een campingtoernooitje houdt daar al rekening mee.
Zo ontdek ik zelfs na al die jaren nog zaken die ik niet verwachtte.
Er bestaat niet één Egypte, net zoals er niet een Egyptische man/vrouw bestaat.
Als ik in Cairo ben, woon ik in een wijk waar ik niet alleen op straat kan om een fles water te halen, terwijl er in een ander deel vrouwen alleen UIT kunnen gaan. Bij ons staan ze op elke hoek van de straat te vechten, in andere wijken gaat men respectvol met elkaar om.
Als ik een man vriendelijk toelach denken ze dat ik mijn lichaam verkoop, of op z’n minst beschikbaar ben voor een verzetje, in andere wijken niet.
Als je nou net een man uit zo’n wijk getroffen hebt ( wat heel wel mogelijk is, want juist voor hén is het sappelen) dan kun je bést wel veel van jezelf inleveren…
In het begin vrijwillig, later gedwongen…
even een korte reaktie hierop van mij:
als ik in egypte ben pas ik me vanzelf toch wel aan…ga echt niet in een kort rokje lopen en zorg ervoor dat ik een gekleed t-shirt of iets dergelijks aanheb. dit doe ik omdat ik respect heb voor de cultuur en omdat ik mij er dan zelf ook prettiger bij voel. ik doe het ook uit respect en liefde voor mijn vriend. Er zijn ook waarden van mij die hij respecteert omdat hij weet dat ik uit een andere cultuur kom. Het is en blijft een kwestie van geven en nemen en zolang het niet tegen je gevoel van eigenwaarde indruist zie ik het meer als een verrijking van mijn leven.
Wij kunnen ook heerlijk gek doen met elkaar…toch op straat gedragen we ons gepast, en ook dat vind ik geen probleem. Ik zou mijn vriend erg in verlegenheid brengen als ik mij ‘te vrij’ gedraag, en dat wil ik niet omdat ik veel van hem hou. Van binnen ben en blijf ik mezelf, het is voor mij een kwestie van jezelf en beetje aanpassen.
Mijn gevoel bij hem is goed en het is alleen maar beter geworden in de tijd dat we nu samen zijn, en dat is toch al ruim 2 jaar.
wij zijn bijna 4 jaar bij elkaar en nog steeds gek op elkaar wij doen gek waar maakt ons niet uit we hebben de grootste lol gister rennen naar de trein ik kon niet rennen moest alleen maar lachen zo grappig en wij doen dit ook in Egypt 
Het is een beetje dezelfde discussie als in Nederland heerst qua integratie. In hoeverre hoor je je aan te passen en wanneer gaat het voelen als een beperking, een keurslijf, en zit je dan nog wel op de juiste plaats? Want dát is wat de discussie zou moeten zijn, natuurlijk: op het moment dat je je in een omgeving bevindt die aanvoelt als een gevangenis, of beperkend is in andere opzichten, en je zit daar uit vrije wil, dan kun je jezelf gaan afvragen of je de juiste beslissing hebt genomen, net zoals Suusieme gedaan heeft .
Zoals ik eerder in de discussie al aangaf, mijn vriendin is Egyptische, en zelfs zij heeft te maken met de problematiek, maar tegelijkertijd kun je zeggen dat er wel degelijk plaatsen in Egypte zijn waar ze prettiger zou wonen, en waar mannen anders op je reageren.
Maar ja, het is persoonlijk natuurlijk. Op hetzelfde moment dat zij besluit terug te gaan naar Nederland, besluiten er een aantal het land weer te verlaten omdat ze zich gediscrimineerd voelen en vrezen voor de toekomst. En ja: ze naaien elkaar op. Want als je naar persoonlijke ervaringen vraagt zijn die minimaal.
Egypte heeft een reputatie die niet direct positief is, qua respect jegens vrouwen. Grote onderzoeken bevestigen dat. Zowat elke vrouw krijgt in haar leven te maken met ongewenste intimiteiten, opmerkingen, handelingen, etc. Niet alleen in Egypte, ook in andere landen. Maar, in Egypte is het érger.
Ik weet hoe families plegen om te gaan met het issue, en dat is nét zo primitief als de tenniswereld die ik eerder omschreef.
Vandaag stond er bijvoorbeeld een stukje in de krant over afpersingen, ontvoeringen, verkrachtingen en misbruik van Soedanese vluchtelingen in de Sinai. Wat zegt de minister? Dat zeggen ze alleen maar om een visum voor Israel te krijgen… Hij onderzoekt het niet eens!
Ik ken drie gezinnen waarvan er een vrouwelijk familielid is misbruikt. Punt 1: Het is een schande, en er wordt niet over gepraat. De vrouw wordt naar een psycholoog gestuurd, maar die is over het algemeen ook geen specialist in traumaverwerking.
Punt 2. De vaders en broers zijn gebroken. Soms worden de vrouwen verstoten, soms niet, soms wordt er wraak genomen, soms niet. Soms zijn het familieleden die elkaar misbruiken, zoals neef en nicht. Aandacht voor de vrouw in kwestie gaat niet verder dan een illegale abortus als het nodig is.
Tja, ik kan me voorstellen, dat je je ietwat ongemakkelijk gaat voelen als je hiermee te maken krijgt. Dan voelt Nederland toch anders…
inderdaad er word NIET over gepraat
het is namelijk altijd de "vrouw haar schuld- res^pect jeges vrouwen in Egypte is ronduit schande!!!
dagelijks zijn er opmerkingen-ongewenste intimiteiten,zowel verbaal als lichamelijk
verschil ,wij westerse vrouwen mogen -kunne ons verdedigen,de vrouwen ginder meestal niet …,- het is zoals petry beaamt overal in ieder land wat,maar in egypte is het erg- en tis jammerlijk dat alles in de doofpot gestoken word,
ja De minister zal het wel gaan zeggen hee, gij vind het namelijk ook ongegrond dat de stranden gesloten werden??- niks aan de hand met de haai verklaarde gij!!!
ik ben off topic , het is gewoon zo daar in Egypte of ben ik nou weer negatief?-
is jouw vriendin blij dat ze terug komt naar nederland petry?
ik had ooit behoefte om naar Egypte te emigreren,maar ik wil niet meer- heb 15jaar geproefd als toerist,en ooit ga ik terug-maar er wonen pffff never,vooral dan over de positie naar de vrouw toe,kan ik me daar nooit aarden
Ik blijf verdedigen dat het heus niet allemaal kommer en kwel is. Er gebeuren heel veel goed dingen in Egypte en ik hou van dit land, ik hou van de mensen en ik heb heus geen roze bril op.
Ik zie veel ellende zoals jullie die beschrijven, maar die zie ik overal. Ik zag gisteren nog een filmpje waarin ze een vrouw 40 zweepslagen geven omdat ze een broek had gedragen. Dat was in Soedan, NIET in Egypte.
Ik ben een rasoptimist.
Misschien ben ik TE optimistisch ingesteld voor dit forum. Ben hopelijk toch niet de enige, die lichtpuntjes ziet aan de horizon?
Mijn vriendin is blij, anders deed ze 't niet, natuurlijk. Er zijn een aantal zaken die ze moet ‘inleveren’ : de bawab, de chauffeur, hulp in de huishouding, een groot huis, haar eigen badkamer *Dat schijnt het ergste te zijn *:), maar verder zijn hier de kinderen, de echtgenoot, en een leven met meer structuur, meer mogelijkheden.
Maar zelfs zij, of ik, zijn niet objectief, wij praten over onze eigen ervaringen en die zijn niet representatief voor een hele bevolking!
Ik denk dat je een punt hebt als het gros van de mensen met een immigratiewens leeft, en onder de armoedegrens leeft. Natuurlijk is Nederland een beter land om in te leven! Maar dat wil nog niet zeggen dat dat voor een ieder opgaat. Er zijn vrouwen die bij de Masai gaan wonen, of in een grot, of op het platteland van Luxor. Bijna altijd voor een man.
Het zij zo…
Hoi allemaal,
Heb me even ingelezen. De tijd vliegt!!! M. is al weer 7 weken hier. Inmiddels is alles wel zo’n beetje geregeld qua papieren/verzekeringen/inschrijvingen pfffff. Lekker 11 dagen op vakantie naar Gran Canaria geweest. Was erg leuk om eens samen op een andere plaats te zijn. Al vind ik Egypte veel meer hebben dan Gran Canaria.
Hij heeft op dit moment voor 2 dagen werk. Start begin januari met school en waarschijnlijk kan hij in januar wat mee gaan draaien in de bar/restaurant van een hostel hier in de buurt.
Ik werk ook weer (te) veel maar het is zo leuk thuiskomen. Schoon huis, lichtjes en kaarsjes aan, eten staat op en iemand die zegt dat hij blij is dat je thuiskomt. Ik kan daar echt van genieten. Cultuurverschil nou en of…dat merken we iedere dag weer. Respect is het enige wat we daarover zeggen. Ik ga me niet in die mate aanpassen dat ik compleet zou moeten veranderen en hij ook niet. Dat is soms wat schipperen maar in welke relatie is dat niet. Het enige nadeel is …kilo’s, Ik ben al 6 kg aangekomen:)
Suussiene jij weer lekker aan het werk las ik. Gaat je ook goed dus juiste beslissing genomen denk ik.
Suus kijk uit hoor ga niet alleen hoor!!! Blijf realistisch denken en maak een goed stappenplan.
Nloos heerlijk zo in Alexandrie. Ik vind het super van je dat je die stap hebt genomen.
Ikzelf ben denk ik dan toch net te matrialistisch om die gok te nemen. Ik heb een goede baan en daarbuiten nog van mijn hobby mijn werk gemaakt dat wil ik nog niet opgeven. Maar wie weet wat de toekomst brengt.
Mloos, het is antuurlijk niet mijn bedoeling om iedereen af te schrikken of te zeggen dat bij iedereen dit gebeurd na 2 jaar.
He tis gewenningsleer, je hebt amper door dat er wat veranderd, maar als je even realistisch kijkt ben je alsnog een hoop veranderd, netzoals dat overal gebeurd.
Het kan met iedere man en overal gebeuren.
Ja, ik moet nogsteeds mijn ‘‘boek’’ (e-book) op t internet zetten. moet ik binnekort maar even met me paps overleggen. dit is een boek en eigenlijk een heel positief verhaal over hoe mijn eerste anderhalf/2 jaar zijn vergaan tijdens mijn relatie met een egyptenaar. ik heb erin geschreven tot het putn dat ik voor onbepaalde tijd naar egypte ging, en in het boek staan natuurlijk ook minder leuke dingen, maar in groote lijnen is het een erg positief verhaal. ik zal ook NOOIT spijt hebben van mijn relatie die ik met hem heb gehad en ik heb zelfden nog contact door even een e-mail te sturen naar elkaar.
Dat is ook iets dat bij niet velen gebeurd en ik zie eht ook echt als iets positiefs. daarbij ben ik er ook zeker van dat ik de jusite beslissing heb gemaakt door niet meer verder door met hem te gaan.
ik heb er ontzettend veel van geleerd, genoten en dingen meegemaakt die niemand mij ooit nog kunnen afpakken, maar ik wil reizen, ik wil de wereld over! ben nog jong 21…
en het is dus echt niet zo dat ik mensen probeer te laten schrikken, het is gewoon wat mij overkomen is. ik ben er heel veel en heel lang achter elkaar geweest heb er meer dan een jaar gewoond in totaal.
Mloos, je hebt helemaal gelijk van die lichtpuntjes! 
daarom blijf ik ook zeggen ik heb werkelijk GENOTEN van mijn tijd met hem!
en ja petry, ik heb t zelf ook gedaan, voor een man naar egypte, toch had ik vanaf begin af aan al tegen hem gezegd: ik wil hier absoluut neit mijn hele leven blijven. eerst was dat oke, maar helaas werd het later toch wel heel moeilijk en ‘‘onmogelijk’’ zoals hij zei. erg jammer.
en wieweet na 10 jaar als ik de hele wereld ben over gegaan… kom ik hem weer tegen en is t weer helemaal top? (denk t niet maarja je weet t nooit, soms denk ik er toch wel aan).
achja, je meot gewoon sterk in je schoenen staan, zo veel mogelijk jezelf blijven en jezelf niet vergeten. er word wel eens tegen em gezegd dat ik ‘‘te lief’’ ben. tegen iedereen die hoort dat ik meer dan 2 jaar een relatie gehad heb met een egyptenaar vallen de monden open en die zeggen? jij??? ik verwacht helemaal niet dat jij een ‘‘ruige’’ man zou hebben!
het is iets dat me overkomen is, een geweldig iets dat voor altijd een bepaald plaatsje in mijn hart heeft…
Ik had da tvan soedan ook op tv gezien, t is toch ongelofelijk? phoe hee!
Dag meiden,
Even iets heel anders dan materieele dingen ;-p…Als je nog iets aan de kerstman wilt vragen, vraag hem het boek van Ghada Abdel Aal- Ik wil trouwen. :cheer:…groetjes ~Much~
Ze wordt ‘de Arabische Bridget Jones’ genoemd en niet zonder reden. Haar boek ‘Ik wil trouwen’ kwam in Egypte binnen op de tweede plek als best verkochte boek. Het was de eerste keer dat een vrouwelijke schrijver in de Egyptische top tien terecht kwam. In ‘Ik wil trouwen’ beschrijft Abdel Aal op hilarische en schrijnende wijze hoe verschillende mannen haar het hof proberen te maken in de Egyptische traditie. De satirische toon zorgt ervoor dat ze ver kan gaan in haar kritiek op de samenleving
hee muchacha-dat boek moet ik zeker halen
lijkt me een"topmeid"(op zn westers girlpower)
ja heb ik ook nog nooit eerder gehoord dat n,vrouwelijke schrijfster in de top tien terechtkomt
, in Egypte worden niet zo gebruikelijk boeken gelezen of bij ons- , want door boeken word je geleerd-wetende, en daar houden veel traditionelen nog niet van… is inderdaad hilarisch en schrijnend tegelijkertijd
is dit boek verkrijgbaar in belgie?
Raks…weet niet of het in belgium verkrijgbaar is…check ff bol.com
Hij heeft me weer gevonden… nog geen idee wat ik er mee moet. Heb hem ook nog niet gesproken, alleen sms.
Ben wel benieuwd wat hij te vertellen heeft…
Sterkte ermee!!
Dreetje, probeer t lange wachten niet te veroordelen en naar onze waarden en normen te beoordelen. Hij heeft tijd nodig gehad om te beseffen wat er met hem gebeurd. Hij is zo gek en verliefd op je. Wist zich vast ook geen raad.
Mloos, ik hoop dat jij de schuld van aanmoediging op jou neemt, als het mis loopt :). Je kent hem niet eens! Ik ook niet, dus ik ga niet over hem oordelen, maar algemeen genomen, los van de persoon denk ik, dat lang niets laten horen en dan weer plots op het toneel verschijnen toch wel al een tijdje op het lijstje staat van de business kenmerken…
Neen, ik ben niet pessimistisch en neen, ze zijn niet allemaal slecht, maar denk even rationeel na, Dreetje.
Trouwens ff een anekdote, Meneer Marsa alam liet ook een paar weken niets horen en kwam dan weer op de proppen alsof er niets gebeurt was. Wel, bleek achteraf wel dat er nog andere meiden waren langsgekomen. En nee dank je, ik heb nog wel dat zelfrespect dat ik op de eerste plaats wil komen! Dus ik zou me niet aan de aandacht optrekken.
@zonnetje : Een relatie kan natuurlijk altijd mislopen.
Het hoeft niet meteen Bezness en andere meiden te zijn. Jouw ervaringen geven misschien de aanmoediging om af te haken.
Ik wilde alleen aangeven dat “tijd” hier in Egypte een ander begrip is. Het gaat niet zoals in NL. Het is voortdurend wachten en nog eens wachten en anders komt het morgen wel.
Ja ze hebben hun tijd nodig maar je woont 4000km verderop en dan kan je echt wel even een sms sturen dat het allemaal goedkomt en z.s.m iets laat horen vind dat dreetje daar recht op had.
Moeten wij dan altijd maar wachten en wachten en andersom kan het niet. Ik wil niet negatief doen ben gelukkig met mijn kameeltje maar ik vind het niet normaal om iemand zolang in onzekerheid te laten zitten.
Ik weet natuurlijk hun relatie niet en ik baseer dit op het gelezen verhaal van Dreetje en ik zal het zelf heel erg vervelend vinden als het mijn overkomt.
Dus ik wens jou veel sterkte en hopelijk krijg je alle antwoord op jou vragen.
Suusje ga je nog naar Egypte? Ik zat te denken zal hij jou ticket betalen dat is toch wel het minste wat hij kan doen je staat er hier helemaal alleen voor.
Je heb echt een heel mooie dochter en super hoe je het doet.
Verder nog leuke verhalen hoe zit het met degene die mvv ging aanvragen?
dreetje, aan de ene kant fijn dat hij weer wat heeft laat horen, aan de andere kant ook moeilijk! Sterkte met een keus maken wat jij wilt…
Ik ga waarschijnlijk in februari naar egypte met een vriendin, hij weet dat ik weinig geld heb en ik verwacht inderdaad dat hij mijn ticket (gedeeltelijk) betaald maar ook de kosten daar moet hij voor rekening nemen (dat is bij hem bekend). Hij is al op zoek naar een iets groter appartement en hij moet ook een bedje voor ons meisje regelen.
Verder gaat alles harstikke goed hier, ik heb volgens mij de liefste, leukste en knapste dochter van de heeeeeeele wereld 
@ zonnetje: ik vind je toch redelijk negatief klinken hoor. Dreetje is wel oud en wijs genoeg om zelf te beslissen wat haar relatie én haar mannetje waard is, denk niet dat wij daarover kunnen ordelen.
Is idd waar dat begrip “tijd” daar heel anders opgevat wordt dan hier maar idd Dreetje, dit mag geen excuus zijn! Hij heeft voor jou gekozen en moet dit dan ook maar snappen. Maar als hij die tijd nodig gehad heeft om alles op een rijtje te zetten en om het bij zijn familie duidelijk te maken dat ie voor jou kiest, kan het de tijd mss wel waard geweest zijn.
Hoe dan ook, heb ook een punt gezet achter mijn relatie, maar we horen elkaar wel af en toe nog. Heb het beëindigd omdat ik hem maar niet kon vertrouwen, door alle verhalen die men hoort ed en zoals Suusemie het mooi uitlegde, was ook niet zeker of ik al die toegevingen nu wel wou doen… Door die vooroordelen en mijn onvemogen heb ik mss iets moois misgelopen, of mss net op tijd “misbruiken” vermeden… Wie zal het zeggen…
Dames, kijk allen goed uit jullie doppen en wees kritisch maar geniet er ook van!
Een vrouw misbruiken doen ze graag, overal ter wereld.