en waar in hemelsnaam zegt JulieRichez dat IEDEREEN materialistisch leeft?
Ik vind veel mensen in arme landen nét zo materialistisch als ons. Als 't puntje bij 't paaltje komt hebben we bijna allemaal graag een zorgeloos leven met voldoende materiële zaken. De term voldoende is het relatieve hierin. Er wonen miljoenen Soedanese vluchtelingen in Egypte. Zij leven onder nóg slechtere omstandigheden en hun droom is een beter leven in Egypte.
Er gaan momenteel grote groepen Egyptenaren naar Soedan om daar het grote geld te verdienen. Het laatste nieuws is Quatar. Dat land moet vanwege de aankomende WK voetbal zĂł veel bouwen dat er massaâs vakmannen die kant op trekken. Volgend jaar is er geen bouwvakker meer in Egypte te bekennen, luiden de voorspellingen. Immers, er is daar werk genoeg, en het betaalt beter. De volgende grote uittocht van kennis, de Ă©cht grote kennismigratie is natuurlijk allang geweest.
Wat overblijft zijn niet de beste vakmensen! Ik denk niét dat een levenshouding met minder aandacht voor materiële zaken de oorzaak is. Ik ben nog geen mens tegengekomen met deze typisch Westerse houding. Men wéét dat er mensen zijn die zo denken, maar zien het ook als iets wat niet bij hen hoort. Men streeft toch altijd naar een hoger welvaartsniveau, of je nou in Egypte of Soedan woont.
Dat versta ik Petry en dat is waar, het is ergens wel iets dat eigen is aan de mens, maar dit wil ik niet ook al vernoemde ik hierboven dat het OOK eigen is aan mezelf.
Denk gewoon dat als je je minder kan veroorloven je ook wel met net iets minder kan gelukkig zijn. Als ik geld verdien wil ik het uitgeven samen met mijn geliefde en vooral de wereld verkennen, cultuur opsnuiven en leren van andere mensen, als ik mij daardoor die nieuwe auto niet kan veroorloven dan is dat maar zo.
maa hier heb ik het gevoel dat je meemoet, willen of niet. Had het aan mij gelegen er zaten hier oude tuinmeubelen van mijn ouders in mijn living, maakt mij niet uit, maar ja, dit kan niet he hier zo leven want wat arme sukkelaar ben je dan niet⊠Dit is hier nu eenmaal de overheersende mentaliteit.
soit, denk dat we ongeloooooflijk aan het afwijken zijn nu van wat dit topic eigenlijk inhoudtâŠ
de mensen worden âhier"extreem materialistischâŠ
ooooooo ik ben weer zo negatief, ik snap niks , na jaren te reizen naar Egypte ben ik nog te dom om âfeitenâ weer te gevenâ- ik snap heus wel wat liefde is en snap ook wat gespeelde liefde is, en snap heus wel niet iedreen over dezelfde kam te scherenâŠ
en tr info(veel) lokalen denken ook zo"die westerse vrouwenâ,mloos je moet je daardoor niet aangesproken voelen, want dan zou je je in Egypte ook aangesproken moete voelen,maar ja ik ben het weer ,jeetje -ja karolientje waar blijf ik ht halen hee pfff
weet je als de forumbeheerder dit leest haal me hier weg!!!
nb- ja julierichez we zijn afgeweken- maar er mag tog hier ook gepraat worden over de âlokaleâ gebruiken- petry vernoemt eerroof ,geweld-dagelijkse scheldpartijen-de bawa,s enzovâŠis dit dan allmaal negatief ??neen zijn feiten over het land, en zo is het in ieder land iets
Jeetje wat een discussie veel leesvoer maar ik ben gevallen voor de LIEFDE hoor en mijn partner had het heel goed in Egypte zijn ouders hebben het daar ook heel goed beter dan mijn ouders en ik kan je vertellen mijn partner is een stuk materialistischer dan ik maar hij doet veel terug voor de armen.
Hier wilt hij aan iedereen geld geven die aan het bedelen is dat doet hij ook in Egypte alleen jammer dat ze hier het geld vaak gebruiken voor rotzooi laatst wilde M geld geven hij had alleen 15 cent los nou dat wilde die zwerver niet eens hebben rotzak bleh.
Het is een arabier een moslim en ik hou heel veel van hem en hij heel veel van mij en we respecteren elkaar en daar gaat het om.
Tuurlijk wil je weleens wat leuks doen als je geld over heb maar dat doen ze overal hoor.
2 likes
Nederland is het land waar A. de rijkste mensen van de EU wonen en B. de meeste vrouwen parttime werken. Als zij écht materialistisch zouden zijn, dan werkten ze wél hele dagen. 
Hoewel je dat natuurlijk wel moet oplossen door het inschakelen van een kinderdagverblijf op een oppas. En dat kĂĄn gevaarlijk zijn, hebben we deze week gezien.
Daarom zal een gemiddelde Egyptische man/vrouw nooit haar kinderen bij een ander neerzetten. Enkel maar familieâŠ
In Nederland is er scheiding van kerk en staat. Je betaalt belastingen en premies voor de algemene voorzieningen, en wanneer je lid bent van een kerk, dan betaal je dåår ook een deel van je inkomen! Overigens betaalt in een islamitisch land een moslim zakat, en een niet moslim belasting. Die twee tarieven zijn niét gelijk.
Ik beweer** niet** dat **alle **belgen nederlanders of welke soort dan ook materialistisch zijn en de egyptenaren niet.
Vandaar ook dat ik zei dat ik vond dat het nogal off-topic ging omdat dit niet meer de oorspronkelijke discussie was van âwat een mens voor de liefde overheeftâ en dat het voor mijn part ook volledig niets met egypte of egyptenaren te maken haden, vandaar de âwe zijn volledig aan het afwijkenâ.
Was gewoon mijn persoonlijke visie op het leven en over wat ik wil voor mijn toekomst, men hoeft hier zeker niet mee akkoord te gaan.
en dan wil ik het graag hierbij laten, voor we alleen elkaar terug misbegrijpen.
een prettige avond voor iedereen gewenst!
Het feit dat er sommige Egyptenaren gebruik maken van Europese vrouwen is mijn inziens een redelijk argument om het vakje materialistisch aan te vinken! + Ook dat egoisme komt daarin wel naar boven, want jaloers zijn ze allemaal!
In feite zijn al die sociale verzekeringen alleen maar ontstaan doordat er een periode aanbrak waarin er ruimte was voor herverdeling van welvaart en tegelijkertijd er een grote behoefte was aan arbeidskrachten.
Ik heb me er weleens in verdiept maar zoân 150 jaar geleden was de meerderheid in Europa zeker zo arm als de gemiddelde Egyptenaar. Misschien zelfs wel slechter, omdat het klimaat ook een rol speelt in het welbevinden. We zijn omhoog geklommen door a. de industrialisatie en b. de vrijheden en rechten die kwamen. In eerste instantie heel basic een stemrecht, een verbod tot kinderarbeid, een leerplichtwet, maar later de liberale waarden die wij nu heel normaal vinden. Ik ging naar de middelbare school in de jaren 60, dus ik kan me Dolle Mina en "baas in eigen buikâ nog goed herinneren. Het feminisme en de provo beweging. ik ben opgegroeid in de jaren 50 en 60, toen we nog relatief arm waren, en heb dus meegemaakt hoe we van 1 keer per jaar een glaasje limonade naar meerdere vakanties per jaar gegaan zijn.
In principe stonden al die mensen van toen aan de wieg van al die rechten en vrijheden die wij nu hebben, inclusief de sociale verzekeringswetten.
Dat is niet vanzelf zo gekomen, probeer ik ook in Egypte weleens uit te leggen. Je zal toch ten eerste iets moeten* doen* om iets te bereikenâŠ
1 like
debatten kunnen âverhelderendâ zijn
1 like
hey meiden,
ik had gister groot verhaal getypt, maar toen werd ik van t internet gegooid :S
nouja nu maar een verkorte versie.
Dat ik naar egypte ging, zie ik tegen mezelf: no way NOOIT een egyptenaar voor mij, toch ontmoette ik N. de 10e dag van mijn 6 maanden stage en is de liefde me overkomen.
toch moet ik zeggen dat in een relatie met iemand (maakt niet uit waar vandaan) liefde alleen niet genoeg is. liefde is onverslaanbaar en kan je neit zomaar stopzetten, maar een relatie is iets anders dan liefde.
in een relatie ben je jezelf, lachen, huilen, vertrouwen, communiceren (heel heel goed en veel!) en je moet in een relatie niet alleen van iemand houden, maar je meot er ook echt voor werken.
Ookal hou je ontzettend van iemand, als hij dingen doet die eigenlijk niet mogen gebeuren, dan moet je toch gaan kijken.
Ik zat ngo te denken aan t liedje van nick en simon, geef veel liefd evan ej hart, maar bewaar altijd minstens de helft, dat is liefde voor jezelf. en die liefde mag je op geen enkele voorwaarde kwijt raken.
Ik weet dat er genoeg liefde is/was bij N en mij, maar er zijn andere dingen die toch ehbben gezorgd dat we neit verder konden, in iede rgeval van mijn kant.er wrd altijd gezegd: Blijf jezelf, maarja hoe dan ook pas je je toch aan zodra je in Egypte ben. in ieder geval de meeste onder ons. we passen op met korte rokjes, en topjes en lopen er toch wat respectvolller bij, we geven niet zomaar een kusje op straat enz. dus onbestuw geef je veel meer dan je eigenlijk door heb. dat had ik voorla omdat ik er een hele lange tijd zat natuurlijk en er zullen andere egyptenaren zijn die wel gewoon een kusje op straat geven enzo. toch zijn het kleine dingen die je wel verandrd, gewoon om respectvol te zijn.
daarbij is geld opzich ook iets wat voor egyotenaren lastig is.
sommigen zijn dolblij als ze het geld van een ââwesterse vrouwââ krijgen en kunnen gebruiken. Bij die van mee heeft het juist voor extra problemen gezorgd. hij sid e man en hoort voor mij te zorgen, en hij wilde alles kopen van zijn geld terwijl hij gewoon veel minder had dan ik.de man hoort voor de vrouw te zorgenpunt. voor hem was het heel meoilijk dat ik zoveel kocht/betaalde, hij voelde zich erdoor niet echt gewaardeerd zegmaar. voor osn is het neit meer dna normaal, maarja daar is t toch lastiger.
daarbij heb je al snel miscommuncaties door t taalverschil.
Ik ben er niet mee eens dat liefde alles overwint, want als dat het geval was, zouden N en ik nog bij elkaar zijn. Liefde alleen is niet genoeg, er meot gewerkt worden, gegeven en genomen. Zonder eraan te blijven werken gaat het niet lukken.
julioe wat je zegt met wat een mens ove rheeft voor liefde, ja daar zijn allee meningen erg over verdeeld.
Ik heb een vrouw gehoord die alles voor een egyptenaar wilde kopen en alles voor hem wilde doen, alleen maar om ââechte liefdeââ van hem te krijgen.
ik heb een hoop geven vor mijn liefde, en ik heb er ook ontzettend veel van genoten en ben een hele lange tijd erg gelukkig geweest, maar uiteindelijk begon ik mezelf te verliezen, mijn spontaniteit en enthousiasme en mijn gekke acties. in het begin was het allemaal leuk en grappig en daarna werd het opeens respectlozer en werden we te veel ââaangekekenââ volgens NâŠ
Gelukkig ben ik weer goed opweg om mezelf weer te vinden!
oke even iets anders:
shisha, hoe is het met je en je zwangerschap? alsjeblieft pas goed op en hou jezelf sterk met de juiste veilige keuze! je kan het!
suusje, eerste maande overleefd met de kleine prinses? 
dreetje, echt balen met dat mannetje van je hor, echt heel vervelend, maar laten we het van de positieve kant bekijken: misschien is het wel beter zo. liever onbeantwoorde vragen en geen gehoor meer, dan elke keer weer teruggesleurd worden terwijl je heel stiekem diep van binnen weet dat iets anders beter voor je isâŠ
en dan nog voor ALLE dames, heel veel liefde, geluk, blijdschap, communicatie, eerlijkheid en fijne kerst en oud en nieuw gewenst!
Liefs en groetjes suusieme
Ik ben blij dat het goed met je gaat, Suusieme! Nu je 't zegt: ik heb ook maar zĂ©Ă©r zelden een vrouw lekker âgekâ zien doen; de enige die ik me kan herinneren was gewoon thuis. Mijn vriendin liep eens met me buiten in het park om de hond uit te laten, en zij merkte ook op dat het onmogelijk was om zelfs maar een oud mannetje in het park te groeten, zomaar, uit vriendelijkheid. Dat kan in Egypte niet, en zo raak je inderdaad vriendelijkheid en spontaniteit kwijt. Je bent gelukkig jezelf nog niet verlorenâŠ
Vreemd!
Misschien is het in AlexandriĂ« andersâŠ
Ik loop de hele dag te groeten, handen te schudden. Ik krijg appels van de groenteman op de hoek, een stukje shoarma van de man op de andere hoek.
Misschien ligt het aan mij, maar ik ben mijn spontaniteit echt niet kwijt.
Ik kan met mijn M zo gek doen als ik wil, hij vind dat prachtig.
mloos hoelang ben je al samen? bij mij gebeurde het namelijk na ongeveer 2 jaar, dat hij het ââopeensââ niet meer leuk vondâŠ
blij dat het je goedgaat suusieme.
ik zie ook niet vaak vrouwen gek doen in Egypte,terwijl ik en mn egyptisch maatje graag lekker gek doen,plagen enzovâŠ, er word ons dan gevraagd of nagestaard of we mahnouna woman zijn,?? hihi, en na lange tijd verlies je inderdaad n,stukje van je spontaniteit,gelukkig maakt de zon alles weer goed
Denk je echt dat je spontaniteit kwijt raken, te maken heeft met het aantal jaren dat je samen bent? En het ook bij anderen na 2 jaar zal veranderen?
Er zijn misschien meelezers, die een beetje van jouw verhaal schrikken en bang worden dat hen dit ook overkomt. Gelukkig is iedere relatie anders en ligt het natuurlijk ook veel aan jezelf. Hoe je er zelf instaat en wat je er van had verwacht. Misschien ben je zelf ook verandert na 2 jaar en wil je wat anders, ook al ben je verliefd op hem.
Maar precies ditzelfde kan je ook met een Nederlandse relatie gebeuren. Het âverstikkende gevoelâ of het gevoel dat je niet jezelf kunt zijn in je relatie, kan je volgens mij al na een paar maanden overkomen.
Deze opmerking vind ik heel mooi: Geef veel liefde van je hart, maar bewaar altijd minstens de helft, dat is liefde voor jezelf. en die liefde mag je op geen enkele voorwaarde kwijt raken.
Hanneke Rozema
**Grenzeloze liefde
Westerse vrouwen over hun Arabisch - islamitisch huwelijk.
**
Flaptekst:
âOp vakantie naar een islamitisch land? Lees âGrenzeloze liefdeâ voor je verliefd wordt op een mooie Arabier!
Een westerse vrouw die verliefd wordt op een Arabische man en met hem trouwt, beseft nauwelijks wat haar te wachten staat. Ze trouwt namelijk niet alleen met haar geliefde, maar bindt zich ook aan een schoonfamilie en een cultuur waarin andere regels en waarden belangrijk zijn.â
Hanneke Rozema heeft met haar gezin 5 jaar in Egypte gewoond en vroeg zich af hoe westerse vrouwen die met een Egyptenaar getrouwd zijn, zich aangepast hebben aan de andere cultuur, hoe ze hun kinderen opvoeden en wat zij van hun eigen westerse cultuur aan de kinderen doorgeven. Om hier inzicht in te krijgen voerde ze een tiental diepte-interviews en ongeveer vijftig gesprekken met Nederlandse, Duitse, Oostenrijkse, Britse, Franse, Amerikaanse en Canadese vrouwen die in Egypte wonen en met een moslimman getrouwd zijn. Deze gesprekken vormen de basis voor het boek âGrenzeloze liefdeâ. In 9 portretten zijn de meeslepende en soms ontroerende levensverhalen van westerse vrouwen verwerkt die stapelverliefd werden op een innemende Egyptenaar, in Egypte trouwden en daar gingen wonen.
Hanneke Rozema laat duidelijk haar verbazing blijken over de snelheid waarmee westerse - Arabische verliefde stellen in het huwelijksbootje stappen en hoe onwetend de westerse vrouwen zijn die aan een dergelijk avontuur beginnen. Unaniem typeerden de vrouwen hun a.s. echtgenoot als een a-typische Egyptenaar, die niet om geloof of traditie gaf. Wanneer de vrouw bij de voorbereiding van het huwelijk over de toekomst begon, kregen ze als antwoord dat ze zich nergens zorgen over hoefde te maken. Als er iets met hem zou gebeuren, dan zou zijn familie voor de vrouw zorgen. Ook bij een eventuele echtscheiding hoefde de vrouw zich geen zorgen te maken. En de vrouwen geloofden dat! Bijna alle vrouwen hebben een huwelijkscontract getekend waarvan ze de inhoud niet kenden.
De meeste ouders van de vrouwen hadden grote bezwaren bij de trouwplannen van hun dochter; zij waren onbekend met het land, de cultuur en de religie. Soms wilden de ouders niet eens kennismaken met hun a.s. schoonzoon. Maar wanneer ze de schoonzoon leerden kennen, accepteerden ze hem. Anders herstelde het contact zich vaak bij de geboorte van de kleinkinderen. Maar net als de smoorverliefde vrouwen dachten de ouders van de vrouwen niet aan de praktische consequenties van zo 'n bicultureel huwelijk.
*
âWant in de Arabische wereld trouw je niet alleen de man, maar ook zijn familie. De verhouding tot de familie is erg belangrijk en niet te vergelijken met de familiebanden in het westen. Gehuwd of niet, een man zal zijn ouders moeten respecteren door te doen wat zij van hem vragen. Een gehuwde man kan het hoofd van zijn gezin zijn, binnen zijn familie heeft hij nog steeds een ondergeschikte positie zolang zijn vader en oudere broers leven. Tegenover zijn moeder en zusters heeft hij een verzorgende taak als hij de enige of oudste zoon is, en hij blijft verantwoordelijk voor hun welzijn. In Egypte behoort een vrouw na haar huwelijk tot haar schoonfamilie, haar kinderen zijn voornamelijk lid van de familie van de vader.â
*
Als het huwelijk strandt, dan gaat een vrouw volgens de traditie terug naar haar eigen familie, maar de kinderen zullen worden âgeclaimdâ door de schoonfamilie, ook al zal de vrouw de jonge kinderen eerst krijgen om ze op te voeden. Voor een westerse vrouw geldt dit alleen wanneer ze overgegaan is tot het islamitisch geloof!
Het islamitisch huwelijk kent geen gemeenschap van goederen en een gemeenschappelijke bankrekening bestaat niet in Egypte. De man heeft tijdens het huwelijk een onderhoudsplicht ten aanzien van zijn vrouw en kinderen. Wordt een vrouw weduwe, dan gaat het merendeel van het geld van de overleden man naar de kinderen en/of haar schoonfamilie. Alleen wanneer zij moslim is, erft zij een klein gedeelte van het geld van haar overleden man. Is zij geen moslim, dan erft zij helemaal niets en worden haar kinderen haar ontnomen.
De meeste vrouwen realiseerden zich voor af niet dat de eventuele kinderen door de godsdienst van de man automatisch ook moslim zijn; de eventuele dochters die geboren worden mogen alleen met moslims trouwen.
De verschillende levensverhalen laten zien welke verwachtingen de vrouwen hadden ten aanzien van hun gehuwde leven in Egypte en tegen welke problemen zij aanliepen. Bijna alle vrouwen gaven aan dat hun man voor het huwelijk overkwam als een ruimdenkende moslim, maar naarmate de in Egypte geboren kinderen ouder werden, veranderde de man in zijn geloofsopvatting en werd meer praktiserend en strenger in zijn geloofsbeleving.
Een gemengd huwelijk heeft zeker een kans van slagen, maar soms gaat het mis en er kunnen dan grote problemen ontstaan. Daarom, concludeert Hanneke Rozema, is enige kennis van de moslimcultuur en de Arabische traditie een vereiste voor het welslagen van het huwelijk.
Achter in haar boek geeft de schrijfster nog wat praktische en juridische suggesties voor vrouwen die een biculturele relatie aangaan met een moslim.
âGrenzeloze liefdeâ geeft op een antwoord op de vraag: hoe is het om als westerse vrouw met een Egyptenaar te trouwen en in Egypte te wonen.
Hanneke Rozema (1949) studeerde antropologie en rechten en woonde vele jaren in verschillende Arabische landen. Zij is getrouwd met een Nederlandse man en zij hebben twee kinderen.
Paperback | 286 Paginaâs | Uitgeverij Bulaaq ISBN10: 9054601094 | ISBN13: 9789054601098
Wat ik hiermee zeggen wil: Als vrouwen overwegend unaniem een soortgelijke ervaring hebben en die naar voren brengen, en jouw ervaring is anders, dan kan dat verschillende oorzaken hebben:
*Jouw man is anders, en jouw buurt is anders
*Je bent nog niet zo lang in Egypte en hebt er daardoor een andere kijk op
Volgens mij is het het laatste, want je woont er toch nog niet zo lang? Dan kijk je misschien nog door een rose brilâŠ
Het is een goed boek Petry en het zal op gaan voor vele mensen.
Maar er bestaan maar weinig boeken over het tegendeel. Over de verhalen, waar twee mensen uit verschillende culturen een vreselijk gelukkig leven leiden. Zulke mensen zijn er ook heel veel.
Het heeft niet zoveel zin om mezelf te verdedigen en ik kijk zeker niet door een roze bril. Maar je hebt gelijk, ik kijk er anders naar en gelukkig maar dat er verschillende meningen zijn, toch?
1 like