ik hoop deze kerst Alex te kunnen bezoeken samen met mn ma en mn zus, dus wie weet maak ik wel gebruik van je aanbod hi hi.
Voor zwemmen ben ik niet zo bang. Sowieso omdat we gelukkig in Hurghada zitten en niet in Sharm, maar ook puur uit statistische redenen. Er zijn daar zo veel touristen…waarschijnlijk is autorijden in de sneeuw gevaarlijker.
Daarnaast, gewone zwemmers hebben ze niet te pakken gehad, alleen duikers en snorkelaars. Oftewel, bootduik in diepere wateren, wat heel logisch is gezien het natuurlijk gedrag van haaien.
aan het hotelstrand kan je dus niets gebeuren. Zeker als ik een beetje de nieuwsberichten google (in het engels vindt je meer info dan Nederlands), blijkt dat het stuk voor stuk om incidenten gaat in duikgebieden (die duitse vrouw van 70 was bijvoorbeeld in Middle Gardens aan het snorkelen, een duikstek die volgens internet erom bekend staat je een sharksighting te bezorgen, zie voor meer info dive site directory - scuba diving information and diving reviews on dive sites and countries all over the world including the Caribbean, Canary islands, Fiji, Indonesia, Malta, New Zealand, USA, Australia the UK and the Red Sea. ), ook de sightings zelf gaan om sightings van bootexcursies.
Ow, en volgens de engelse nieuwsberichten is de haai zo agressief omdat hij is aangetrokken door de dooie schapen die in het water gegooid zijn na het offerfeest. (ben ik de enige die daar ironie in ziet?)
Welke gek ( of gekken ) hebben dan die dooie schapen in het water gegooid ?? Iedereen weet toch dat haaien worden aangetrokken door bloed ?? ( mocht deze informatie kloppen ).
En waar ligt Middle gardens ?? ( zegt me zo niks ).
En enig idee hoe dicht een haai bij het strand komt of in ondiep water ??
Ik weet het niet, maar neem liever geen risico’s, heb 1 dochter die afhankelijk van mij is…
En ook gebeurt het misschien heel weinig, als het jou overkomt, dan is dat heel triest ( voor jou en jouw familie ).
Vreselijk om zo je leven te verliezen…
Dit is een plaatje van alle duikstekken in Sharm.
Je hebt natuurlijk gelijk Hadiya, als het jou overkomt dan heb je niets aan statistieken en “oh, dat doet hij anders nooit” en “het komt door die schapen”. Al helemaal als je een kind hebt!
Iedereen moet gewoon doen waar ze zich veilig bij voelen. Sommige vliegen daardoor nooit, anderen eten nooit rauw vlees, etc.
Is meer ook mijn persoonlijk Inshallah instelling: als je tijd gekomen is, kun je er toch niets aan doen. Natuurlijk, je moet het niet opzoeken (ik ben fanatiek duikster maar heb zelf nog nooit een haaienduik gemaakt. Ik zou nooit een oorlogsgebied bezoeken, maar een relatief instabiele regio met een oorlogsverleden nog niet zo lang geleden zoals Beirut heb ik als heerlijk ervaren), maar ik richt mijn leven niet naar alle risico’s die ik eventueel zou lopen. Zo was jaren terug eens op het nieuws dat de kans om om te komen door bliksem, net zo groot is als door uit bed te vallen. Toch verstoppen we ons voor bliksem en gaan we iedere avond lekker in bed liggen.
Gezondheidswetenschapper Arina Groenheide zegt dat Nederlanders bijna 20 keer zoveel kans hebben om dood te gaan in Oost-Mediterrane gebieden, in landen als Marokko, Egypte, Afghanistan en Jordanië - als in Europa
Ik hou totaal niet van vliegen ( heb last van reisziekte ), maar wel van vakantie in een warm land en dan moet je meestal wel vliegen !!
Zou ook graag in het " warme " buitenland willen wonen, ondanks dat je bijna 20 keer zoveel kans hebt om dood te gaan dan in Europa.
Maar ja, dat zou waarschijnlijk toch pas ( in mijn situatie ) op oudere leeftijd kunnen.
En ook ik geloof in het " inshallah " principe, maar dan niet als excuses ( zoals veel moslims het gebruiken, voor o.a. als ze afspraken maken, maar ze niet nakomen ), maar meer voor als iets dat voorbestemd is !!
Dus begrijp goed wat je bedoeld, omdat ik er net zo over denk als jou.
Niet bewust gevaar opzoeken, maar je leven ook niet laten beinvloeden door dingen/situaties waar je toch geen vat op hebt.
Volgens mijn kalender is het morgen het Islamitische nieuwjaar. Iemand die weet wat er dan precies gedaan wordt? Wordt er net als bij ons uitbundig het nieuwe jaar ingeluid of doen ze er eigenlijk niets mee en laten ze het gewoon varen?
Met kerst ben ik hier in Alexandrie, dus je bent welkom.
Het is trouwens buitengewoon aangenaam lekker, zonder t-shirt gaat ook nog wel, beetje winderig, maar dat is altijd aan de zeekant. Gisteren heeft het voor de tweede keer dat ik hier ben een paar minuten geregend. Daarna scheen de zon weer volop, zo rond de 20-25, soms 30 graden. Lekker hoor!!
Van het nieuwe jaar merken we niet zo veel. Sommigen weten het niet eens, als we er naar vragen. Scholen zijn wel dicht maar het zwemmen gaat bijvoorbeeld gewoon door.
Het heet de Hijri Calendar, vandaar dat ze hier dan zeggen: “Wishing you a very…very…very prosperous Hejry Year 1432”
graag gedaan hoop dat je een beetje bekomen bent van je pet dag :kus:
En dat heb ik me inderdaad ook al vaker afgevraagd, waarom gaan mensen fietsen met dit weer?? Kijk, dat vind ik nou “het zoeken” Ik heb me vorige week canadese winterboots gekocht anders zou ik zelfs niet durven te lopen
@ Hadiya, balen van die reisziekte. Maar daarvoor wordt je wel direct bij aankomst beloond voor wat je hebt moeten doorstaan helpen oordopjes en reispillen etc allemaal niet? Balen zeg! Heeft mijn zus ook last van, dus als ze lang moet vliegen, pakt ze een kalmeringspilletje, dan slaapt ze er grotendeels door heen ^^
mijn fiets is blijven staan vorige week-ik durfde niet,ja dat is zoeken
wie gooide de schapen in de zee?? ,oo in cairo zie je ook veel voorbij drijven ,tot dooie honden toe, hop alles het water in…
ik moet zeker ook ooit es alexandrie ,xandria aandoen
@ Hadiya, balen van die reisziekte. Maar daarvoor wordt je wel direct bij aankomst beloond voor wat je hebt moeten doorstaan helpen oordopjes en reispillen etc allemaal niet? Balen zeg! Heeft mijn zus ook last van, dus als ze lang moet vliegen, pakt ze een kalmeringspilletje, dan slaapt ze er grotendeels door heen ^^[/QUOTE
Heb alles al geprobeerd ( zelf van die vliegpolsbandjes ), maar tot nu toe niks hielp me…:frown:
Ben altijd wat duizelig en misselijk tijdens de vlucht en bij een slechte landing moet ik dan vaak overgeven ( heb een zeer gevoelige maag, vooral bij turbulentie ), dus eet bijna niks tijdens een vlucht.
Maar heb dit ook op de boot, in de bus, achter in de auto, kortom een vervelende reisziekte.
Een kalmeringstabletje heb ik nog niet gebruikt, dus misschien is dat nog een idee.
Welke merk gebruikt jouw zus ??
Bedankt voor de tip, laat het je wel weten als het me geholpen heeft.
Kleine update hier:
ik heb sinds vorige week dinsdag niets meer gehoord. Laatste berichtje kwam dinsdag eind van de dag dat hij veel aan het nadenken was over ons, erg verdrietig was en veel moest huilen. Dat hij gek werd en alleen wilde zijn om rust in zijn hoofd te krijgen. Dat hij de volgende dag een dag vrij zou zijn om naar zijn ouders te gaan (hij moet nog steeds onze vakantie uit komen leggen) dat hij zich daar heel erg zorgen over maakte omdat ze heel erg boos zijn.
Daarna is het stil gebleven. Telefoon lijkt het vaak niet te doen (of dat die uit staat of dat het het netwerk is dat weet ik niet)
Ik weet dus niet wat er gebeurd is bij zijn ouders, of hij daar nog is of al weer aan het werk is, hoe het nu met hem is en wat er gezegd is. Ik weet helemaal niets.
Word er redelijk gek van maar ik denk dat ik er vanuit moet gaan dat ‘wij’ niet meer bestaan en dat het nu klaar is. Vind het wel heel moeilijk dat hij me dat niet gezegd heeft…
Er kan natuurlijk weer van alles gebeurd zijn zoals eigenlijk iedere keer als hij zijn ouders bezoekt maar ik ben te moe om weer rekening te houden met alle mogelijk scenario’s…
Vind het allemaal maar vreemd en ben erg verdrietig maar ik kan nu niet veel meer doen… na de beste en mooiste vakantie die ik had kunnen bedenken is hij misschien toch niet sterk genoeg.
Jammer dreetje, dat het op dit moment zo gaat.
Hoop voor jou, dat je nog wel antwoorden krijgt op jouw vragen…
Dan kun je het beter een plekje geven, mocht het wel definitief voorbij zijn.
Veel egyptenaren ( en moslims in het algemeen ) zouden niet snel tegen de wens van hun ouders ingaan en zijn op deze manier veel anders opgevoed als ons ( Europeanen ).
Het is prima, wanneer ze de relatie accepteren, maar wanneer ze het niet doen, dan zijn er niet veel Egytenaren die hun eigen wensen ( en liefde ) vooropstellen, boven die van hun ouders.
En dan is zo’n relatie gedoemd om te mislukken!!
Ik denk inderdaad dat hij niet " sterk " genoeg is om voor zijn eigen geluk en liefde te vechten, tegen de wil van zijn ouders in !!
Heel jammer voor hem.
Wens jou veel sterkte toe in deze vervelende tijd.
Ik weet dat hij al een heel aantal keer tegen zijn ouders in is gegaan wat betreft ons contact.
Maar ben bang dat de vakantie een dikke stap te ver was…
Jammer dat hij mij een jaar lang in de waan heeft gelaten dat hij/wij wel sterk genoeg waren… Zeker tijdens onze vakantie, het voelde ontzettend sterk en dat heeft hij mij ook duidelijk gemaakt. Dat maakt me boos.
Zolang het mijn familie betrof moest ik me er niets van aantrekken want wij waren sterker maar nu met zijn familie is het in 1 klap klaar.
En dan niet eens de ballen hebben het mij op een fatsoenlijke manier te vertellen… Ik ga er bijna van vloeken.
Ik heb ook snowboots en echt super warme voeten ik glij niet uit heerlijk had ze vorige jaar ook al echt toppie en niet gaan fietsen met dit weer ja zal ik ook wel willen maar moet toch naar me werk.
Zal ook wel een winterslaapje willen doen maar helaas wie weet win ik ooit nog eens de jackpot en dan zit ik hier niet meer hoor.
Nou dreetje vervelende situatie hopelijk krijg je nog uitleg houd ons op de hoogte en veel succes.
Op korte vluchten gebruikt ze clorazepaat dikalium, dat is een kalmeerpil, waarbij je wel nog gewoon functioneert (mits je maar 1 capsule pakt, geen 2). Op langere vluchten pakt ze een halve zopiclon (met een hele slaap je 8 uur, dus een halve 4 uur. Is een van de nieuwe generatie slaapmedicijnen die milder is dan de oude generatie). Nadeel daarbij is dat je achteraf echt een vieze smaak in je mond hebt ^^ alleen een lepel pindakaas werkt daar tegen.
Zoek je een nog mildere slaaptablet, kun je als je in egypte bent de Calmazepam (werkstof: bromazepam) kopen. In Nederland is Oxazepam, lorazepam populair als slaapmiddel en diazepam als kalmeerpil, maar daar zou ik persoonlijk niet voor kiezen. Zeker Oxazepam en Lorazepam hebben de reputatie verslavingsgevoeliger te zijn, en diazepam (beter bekend als valium) heeft ook een eerder lichamelijk kalmerende werking ipv een meer geestelijke, daarom dat deze ook wordt gebruikt bij epilepsie patienten.
Dreetje, je mag zeker boos zijn. En verdrietig natuurlijk… Je hebt zo’n heftige tijd achter de rug met jullie relatie en alles wat je samen hebt doorgemaakt. En heel zwak van hem dat hij het niet met je (durft) af te ronden. De kracht van de familie is inderdaad heel sterk en zo jammer dat zij niet persoonlijk met je hebben kunnen/willen kennismaken want dan zouden ze vast anders denken!
Dreetje, ik ga niet zeggen dat het helemaal hetzelfde is, maar neem nu 80% dat jouw verhaal overeenkomt met het mijn. (Buiten de reis dan enz, blabla). Maar ik snap wel hoe het voelt hoe je altijd energie moet steken in iets waar altijd twijfels over bestaan door ZIJN gedrag. Ik ben nu voor mezelf zo blij dat dit allemaal achter de rug is, want ik heb terug energie en moet me niet zo druk maken in van die kleine dingen, die je toch niet kan oplossen als je zo ver van elkaar verwijderd bent.
Ik wil je niet verder de dieperik induwen, maar bekijk het positief, je bent van ‘de last’ , het constante gepieker vanaf. Maar eens je voor jezelf beseft dat dit niets kan worden, zeker niet omdat je altijd moet heen en weer reizen, ga je eens zo opgelucht zijn en terug ambitie hebben om andere dingen te doen.
Neem nu suusieme, zij woonden samen… en het is niet gelukt. Nu moet jij je eens voorstellen hoe zo’n multiculturele relatie werkt als je dan nog eens 10000 km van elkaar verwijderd bent. (en dan heb ik het nog niet over de godsdienst). Als je verliefd bent wil je dit niet zien, maar denk even rationeel na en probeer het te aanvaarden en verder te gaan met je leven.
Ik hoop voor jou ook dat je antwoorden krijgt op al je vragen, wat bij mij helaas nog niet het geval is geweest. Want ik denk dat dat echt wel helpt om je erdoor te sleuren.
En denk ook dat je het geprobeerd hebt, jezelf niets te verwijten hebt. En zie het als een ervaring!
Wat ik mij trouwens afvraag, hebben egyptenaren ookt al eens gehoord van ‘als vrienden uit elkaar gaan’. Want de ene dag is het dikke liefde en als zij er klaar mee zijn dan mag heel de wereld op zijn kop staan, je hoort niets meer van ze. Straffe toeren!
Dat laatste denk ik ook
Oordelen over iemand die je niet kent is lekker makkelijk… Ik weet in elk geval zeker, ook al zullen zij anders beweren, dat ík niet degene ben die M ongelukkig maakt(e). Dat heb ik gezien en nemen ze me niet meer af…
Dreetje,
Ik denk dat liefde alles overwint. De ouders, de religie, de cultuur, alles. Dus ik zou nog niet al te verdrietig zijn. Ik heb ook vaak gedacht dat het “wij” nu weg was, maar steeds komt het weer in volle hevigheid terug. Steeds vinden we weer een manier om door te gaan. Sterker dan de vorige keer. Misschien geef ik je verkeerde hoop, maar ik denk echt dat je niet moet opgeven als je nog bereid bent om te vechten en beried bent om niet op te geven.
Laat hem gewoon ff. Weet je nog dat je steeds maar op je teelfoon zat te kijken of hij al had gesms-ed?
Je houdt van hem, hij houdt van jou. Vergeet dat niet!!
Sterkte Dreetje…liefde ‘zou’ moeten alles overwinnen, toen ik Alexandrië was, heeft men vriend voorgesteld om familie te ontmoeten…heb het afgewezen, misschien beter gedaan…tblijft een moeilijke cultuur en ik moet dringend es de koran lezen, denk ik…
Ik heb me vorige week canadese winterboots gekocht anders zou ik zelfs niet durven te lopen 