Ik denk dat het weinig zin heeft all you need is love te schrijven, vorig jaar is er ook voor mij geschreven en dit jaar zal er weer voor mij geschreven worden als het goed is al is het nu meer voor die kleine dat ik wil dat hij komt dan voor mezelf (maar ik weet van niks ) maar vorig jaar heeft niemand een reactie gehad op het mailtje wat ze gestuurd hebben en er moest best wel heel veel informatie worden ingestuurd.
Ik heb de indruk dat ze niet zo geinteresseerd zijn in egyptische liefdes… dus je moet wel een heel goed verhaal hebben denk ik. Maar het is het proberen waard!
Ik denk dat het niets te maken heeft met Egypte, maar je moet niet vergeten dat er heel (en dan ook echt HEEL) veel mensen een brief sturen daar heen, ze kunnen uit die zovele aanmeldingen maar ene paar doen, dus de kans dat je uitgepikt wordt is heel klein… En ze pakken dan de verhalen eruit die in HUN ogen het meeste sensationeel zijn…
ik weet niet, ik heb volgens mij nog nooit een egyptenaar gezien in all you need is love…maar kan aan mij liggen! Ik denk dat het te maken heeft met het vooroordeel wat er is over egyptenaren, net als bij turksen mannen, die zie je ook nooit in all you need is love.
Maar we zullen zien, ik heb dit jaar wel een goed verhaal denk ik, dus ben benieuwd! En ik vond afgelopen jaar de uitzending onwijs tegenvallen, heb volgens mij niet eens gehuild en dat doe ik normaal altijd haha
Een paar jaar geleden is er wel een turk naar hier gekomen deze ken ik toevallig en zij was 2 keer uitgeloot ook heel vreemd natuurlijk. Het jaar daarna ook en mocht zij 2 dagen daarheen.
Ze kijken echt wel waar je vandaan komt want sinds een paar jaar zie je weinig tot geen arabieren en zijn het meer partners van zuid-amerika of gewoon australie die dus vaak makkelijker hier kunnen komen op een toeristenvisum.
Ze hebben voor mijn ook een keer geschreven nooit wat van gehoord had ik ook wel verwacht al met al vond ik het leuk dat mijn familie/vrienden dit deden want ik hoorde het pas na de uitzending van hun schrijven.
Je kan het proberen en het zal heel erg leuk zijn maar ik heb er een zwaar hoofd in.
Hier verder alles zijn gangetje beetje herfstdip maar ja hebben veel mensen.
Suusje succes met de laatste loodjes en oohh ben heel benieuwd hoe de kleine eruit gaat zien maar echt iedereen in mijn omgeving is zwanger grrrr mijn moeder gevoelens komen zo nu en dan naar boven.
Zo kleine die onvoorwaardelijk van jou houd prachtig als je het even niet ziet zitten dan heb je die kleine nog 1 blik en je bent weer verkocht.
hihi camilla snap je wel
heb ook die biologische klok dat ineens keihard is beginnen tikken en wordt er beetje stapelgek van haha
dan moet je ook wel weten dat ik, tot 2 maanden geleden altijd gezegd had dat ik nooooooooit kinderen wou… hmmm…
:tssk:
oohhh ja ik zei altijd kinderen na mijn 30ste of niet en nu ik zie hoe iedereen zwanger is of net bevallen en zo mooi wondertje dan begint het echt bij mij te jeuken.
hihi ja raar he hoe het plots allemaal kan veranderen.
maar ja jij hebt al de partner waarmee je er eventueel op een dag aan kan beginnen, ik heb zelfs die stap nog niet! dus ja… maar we leven op hoop!! haha
ik zal als de kleine er straks is gewoon heel veel negatieve dingen op schrijven haha…dan wacht je misschien nog even! ik merk wel dat het zwanger zijn alleen al een hele ingrijpende levensveranderende ervaring is… het is ook echt wel mooi hoor om die kleine te voelen schoppen enso, maar mijn leven is nu al vreselijk veranderd laat staan als mijn meisje er is, al zal ze ook heel veel goed maken verwacht ik. Maar ik ben wel heel benieuwd hoe ze eruit gaat zien, zal ze op M. lijken en zijn kleurtje hebben of gewoon helemaal blank? toch spannend hoor…
Ik hoorde laatst dat je bij een baby aan de nagelriempjes kunt zien wat voor kleur het uiteindelijk zal krijgen. Geen idee of het waar is… iemand dit ook gehoord?
Ja lijkt me ook heel heftig hoor om er helemaal alleen voor te staan en ik hoop dat het niet bij mij gebeurd.
Ik heb echt heel veel bewondering voor jou echt super knap hoe je dit allemaal doet.
Een hele goede vriendin van mij is zwanger is uitgerekend op mijn verjaardag en ik maak het allemaal heel erg mee van dichtbij dus wie weet schrik ik helemaal van zo kleine baby of het maakt mijn gevoel nog sterker.
Ja mijn zus heeft een dochtertje van 4 en een half en eentje van 18 maanden, dus maak het ook van dichtbij mee en merk een verandering aan mijn gedrag ook, vroeger was ik die klein bengeltjes vlug beu/moe, nu krijg ik er maar niet genoeg van… elke reden is goed om mijn zus op te zoeken of een dagje uit met tante te organiseren
Ja Suus goed idee! post al je kwaaltjes en bezorgdheden en probleempjes hier maar lekker op, wie weet gaat onze biologische klok dan ff op “mute” haha
Wat is jouw situatie juist Suus als ik zo vrij mag zijn dit te vragen? Want ben nog niet zo lang op dit forum en probeer alles te volgen maar is niet altijd simpel
Hoe lang moet je nog aftellen eer je uw wondertje mag in de armen sluiten??
Ja wacht niet te lang maar financieel moet het ook kunnen het is tegenwoordig geen kind krijgen maar een kind kopen.
En ik ben nog jong dus ik heb nog wel een paar jaartjes al gaat de tijd wel snel.
die financieen zijn hier ook een ramp, daar baal ik wel flink van hoor geeft een hoop extra stress, doordat ik natuurlijk helemaal niet voorbereid was geen spaargeld want daarvan was ik vaak naar egypte geweest haha…maar ja ik heb alle spullen inmiddels bij elkaar en weet zeker dat ik het ga redden!
Mijn situatie: ik ken M. sinds februari 2009, sindsdien 6 keer daar geweest, laatste vakantie daar februari-maart onverwachts zwanger geraakt…hele moeilijke periode met M. doorgemaakt en nog steeds, in eerste instantie wilde hij dat ik het weg liet halen en nu blijft hij maar zeggen het komt allemaal goed als de kleine er is. M. is een moeilijk persoon, erg op zichzelf, past zich niet tot nauwelijks aan aan mij en dit geeft uiteraard heel veel problemen, want ik ben ook een harde die zich niet geheel aan hem gaat aanpassen… dus we botsen regelmatig. Op dit moment wil ik ook zeker niet spreken van een relatie, maar ja hij is en blijft de vader van het kindje dus ik vind het toch belangrijk contact te hebben en op de 1 of andere gekke manier geef ik nog heel veel om hem, waarschijnlijk mede doordat hij de vader is! Maar ja het komt er op neer dat ik 26 november uitgerekend ben en het een meisje word.
Hoop dat je het een beetje kan volgen!
Uit je verhalen op te maken, weet ik zeker dat jij het gaat redden met de kleine meid!
En een moeder zijn is het mooiste beroep van de hele wereld (ik weet het uit ervaring). :cheer:
Hoi,
Ik heb eigenlijk een vraagje voor de meiden die in egypte wonen.
Ik heb namelijk een jobaanbieding gekregen, maar ik ben nu bang dat als ik terug wil komen naar belgie die voor heel wat problemen kan zorgen!!
Heeft iemand hiermee ervaring?
Alvast bedankt.
Groetjes
Stettemie
hoi hoi dames,
het all you need is love verhaal geloof ik ook niet zo…Ik was van plan om er in december heen te gaan, zo rond 7december. maar nu zegt iedereen, nee nee niet doen want dadelijk ben je erdoor en dan ben je al in egypte geweest…blabla…
Suusje, ik weet ook zeker dat je een goede mama bent, het gevoel wat jij nu met kindje in je buik deelt lijkt me zo ontzettend speciaal dat je nu al verliefd op die kleine bent, en voor de kleine is het niets mooier dan het voelen van moederliefde…
het contact tussen M en mij is nu weer zo goed en leuk. Facebook, missed calls, smsjes, skype…Ik mis hem op dit moment zo ontzettend erg. Vanavond is er een feest in Hurghada, bij Minestry of sound…Hij zei net tegen me dat hij zo graag wilde dat ik daar ook bij was. Dan hoor ik dat weer en dan mis hem nog meer. ben nu op mijn werk waar ik een slaapdienst heb…(werk in de psychiatrie en een slaapdienst is een soort van “voor het geval dat er iets is” kunnen de mensen mij bellen, wat bijna nooit gebeurt…)
Voel me even alleen en dan word die klok ook nog eens een uur teruggezet…pfff…De traantjes zijn er weer even hoor…
Ik heb al eerder op dit forum gezeten 3 maand geleden , toen kwam mijn man naar nederland voor 3 maand en is nu inmiddels weer terug .
Ben alleen erg door de war gemaakt door zijn reactie , cultuur … hij wou zich niet aan mij aan passen totaal niet .
In de eerste maand ging het geweldig niets aan de hand , en toen kwam het ik deed niets meer goed .
Alles moest naar zijn hoe hij dat wou , hij wou controle over mijn leven zijn waar ik was met wie ik had gepraat …
ik deed niets goed werd zo snel kwaad … agressiev drukte mij , heeft me gebeten .
Vanaf dat moment dacht ik ben je terug kap ik na 3 jaar met deze relatie ( met pijn in mijn hart hou zo veel van hem )
Ik weet ook dat hij van mij houd … maar wil me met niemand delen dat zij die mog tegen mij .
Hij is deze week terug gegaan en nu kom ik erachter dat ik zwanger ben van hem …
En nu …
Ik weil geen relatie met hem het heeft geen toekomst wil niet mijn leven in een kooi zitten , en iets te mogen of kunnen .
Heb dat ook tegen hem gezegt maar hij zegt je zit niet in een kooi , maar hou er gewoon niet van dat je met andere mannen praat of contact hebt zonder mij …
Maar goed zit dus met een groot probleem weet niet hoelang ik zwanger ben ??
Alles valt in elkaar , dacht er bijna te zijn vind hij ons cultuur niets , hij is hier 2 keer geweest
en ja toen ik daar was paste ik mij aan ( misschien mijn fout )
Maar goed dat deed ik uit respect kon niet in zijn woonplaats met korte mouw of blote benen
lopen .
Ik weet het niet heb hem niets vertelt dat ik zwanger was …
Helpppppppp
Herken me wel een beetje in je verhaal, ik pas me ook altijd aan ginder, hoe het hier zal zijn weet ik niet en heb daar soms een beetje schrik van…
Zijn jullie getrouwd? omdat ik reeds aantal keren gehoord heb, hij geen kind wil zonder getrouwd te zijn (en dan ook nog enkel onder islamitisch huwelijk)…kwens je in ieder geval heel veel sterkte met dit dilemma, zou ook niet direct weten wat te doen…houden van, maar het eeuwig cultuurverschil