Suusieme, iemand die geen moslim is, wordt niet daar ( binnen 24 uur )begraven ( tenzij diegene het zelf heeft aangeven in zijn/haar wil ).
Dat gebeurt alleen maar bij moslims.
Ik weet niet als dit van toepassing is, wanneer je wel met een moslim getrouwd bent, maar nog steeds geen moslim bent ( en daar wel woont ).
Ik denk, dat de beslissing bij de man ligt, net als zoveel andere zaken
( zoals opvoeding van de kinderen, het alleen reizen enz. ).
Heb je het boek al helemaal uit ??
Dan kun je nog eventueel nog wat dingen ( die jij belangrijk vindt ) bespreken met jouw vriend, kijken hoe hij erover denkt en tegen aankijkt.
Vooral zaken die wij als vanzelfsprekend vinden, worden daar toch HEEL ANDERS gezien !!
KENNIS IS MACHT.
suusiem(ik denk) zolang jij de nederlandse nationaliteit behoud
en je niet bekeert tot moslima , jij naar Nederland teruggebracht word…
ik weet iemand die er 35jaar woonde,werkte en daar gestorven is, gij bleef wel met zn belgische nationaliteit en kristlijk geloof- gij is hier begraven(repatriering) wat ne mens al moet an denken hee- ik moet ng aan het boek grenzeloze liefde beginnen, maar vrees dat ik er de bibber van zal krijgen …
Ik ben ook enorm blij dat ik dat boek direct gelezen heb… het heeft mijn ogen direct geopend en geholpen met mijn besluit… Nu komt mijn 15 dagen samen wonen met hem er nog bij en heeft mij nog meer bevestiging gegeven. Het is een goede man, maar in de Moslim wereld en niet voor mij als Westerse…
Verder is het cultuur, de wereld alles gewoon zo anders…
Succes Suus… en praat er idd over, dat heb ik altijd ook heel veel met Y gedaan en die had in het beginn zoiets van ach… daar praten we later wel over… Maar ik wilde er over praten, is enorm belangrijk en dat is gebeurd en we hebben er beide erg veel van opgestoken. Helaas voor ons geen goed einde…
Maar beter nu weten dan er over 2 jaar ofzo…
Teigetje,
nee heb er absoluut geen spijt van… Veel geleerd en het is niet anders. Misschien is het nu ook makkelijker om hem los te laten. Ik heb meer spijt dat ik het in mijn hoofd enorm geromantiseerd heb en dat het niet zo is gegaan… das mijn eigen fout. Ik probeer veel aan de leuke momenten te denken die we ook hebben gehad. Straks even een fotoboek maken van al onze leuke momenten enz enz…
Het is heel vreemd… of niet… maar…
IK MIS HEM EN AF EN TOE BEN IK ECHT WEL VERDRIETIG… maar misschien is dat ook wel omdat ik toch wel teleurgesteld ben.
Het was echt een pittige vakantie, maar heb me er goed door geslagen.
Ik kan hem alleen niet zo goed loslaten, maar dat heb ik altijd als ik een bepaalde band of connectie met mensen heb. Misschien is vriendschap ook helemaal geen optie… Want vind het helemaal niks dat ie nu als hij een bericht stuurd, zo’n hey hallo hoe gaat het bericht stuurd.
Ik mis de Youssif die ken van December en van Skype, van de mail, msn, het bellen en smsen…
Maar ja… heb nu ook de andere Youss leren kennen en misschien moet ik dat juist maar goed onthouden om echt afscheid te kunnen nemen… als dat gaat lukken.
Sterkte Sjess, het blijft moeilijk. Maar ik denk inderdaad dat je er zo enorm naar toe geleefd hebt. Dat het dan eigenlijk alleen maar kan tegenvallen. Maar je ging er ook naartoe om het af te sluiten. Vergeet dat niet.
In ieder geval is het misschien handig om gewoon geen contact meer te houden. Ik weet hoe het is dat je weet dat het onmogelijk is om welke reden dan ook, maar dat er dan toch nog wel contact is. Dat was voor mij niet uit te houden. Je wordt elke keer weer herinnerd aan de persoon en de tijd die je gehad hebt. Nogmaals ik wens je veel sterkte.
sterkte sjess, je lijkt me n,lieve sterke vrouw maar dan ook weer zo gevoelig
ik heb dat ook, kan ook moeilijk loslaten (teslotte zijn mensen geen beesten) maar je leert het wel het is daar n,harde wereld en je hebt die andre zijde gezien , dus min of meer ken je nu zijn karakter, beter nu afscheid dan dat je later met de brokken zat…, lijkt mij tog ook handiger geen contact meer te houden. het gaat je momenteel geen deugd doen ,en dan kome ze plots weer met hun woordjes van i miss you sooo much- - neem afscheid stap voor stap(ja ik heb makkklijk praten) heeft bij mij 3jaar geduurd met mn ex.
Sterkte Jess, het gemis zo de eerste tijd nog wel blijven, maar langzamerhand zou het minder worden.
Kan het me goed voorstellen dat het moeilijk is en ook al weet jouw verstand dat het zo beter is, jouw gevoel is daar ook nog ( en die mist hem, wat natuurlijk is ).
Ik ben ook niet iemand van, " uit het oog, uit het hart " en jij dus ook niet !!
Geef het gewoon zijn tijd en dan vindt het vanzelf wel een plekje in jouw leven ( net als zoveel andere levenservaringen ).
Pff… M is nog steeds stil, ruim 2 weken nu, is nog nooit gebeurd. Is zo tegenstrijdig met zijn laatste berichtje…
Heb toch zijn werk nog maar weer eens gebeld hoewel ik eigenlijk niet durfde
Hij is daar niet, waarschijnlijk nog steeds bij familie (al een aantal weken nu). Heb gevraagd of hij nog terug kwam, ze zeiden van wel maar wisten niet wanneer…
Zn telefoon staat nog wel aan… maar heb het vermoeden dat die niet bij hem is maar bij familie.
Jeetje wat is loslaten moeilijk zeg… het idee dat hij al dan niet onder dwang misschien terug is bij zijn ex maakt me zo verdrietig. Ik weet het niet…
Maar goed, ik probeer mn hart en verstand op 1 lijn te krijgen, gaat niet zonder slag of stoot… :tear:
Helaas heeft de familie in Egypte ( en andere moslimlanden ) heel veel invloed op de partnerkeuze.
Ik hoop voor jou, dat je snel duidelijkheid krijgt in jouw situatie en vind het van jouw vriend ook niet netjes, dat hij niks van zich laat horen.
Anders weet je ook niet waar je aan toe bent en blijf je alleen gissen .
Sterkte meid, hoop dat er snel een einde komt aan jouw onzekerheid.
Als de familie er niet achter staat wordt het inderdaad heel moeilijk, zeg maar onmogelijk zelfs.
Neemt niet weg dat jouw vriend je iets moet laten weten, en als hij niet zijn telefoon heeft, heeft hij dan bv niet jouw mailadres? Ik weet, ze zijn niet zo goed in het brengen van slecht nieuws, maar om jou zo onwetend achter te laten?
Probeer het voorlopig los te laten met in je achterhoofd dat als hij echt met jullie relatie door wil/kan gaan er toch een weg is om jou te bereiken.
Het is zeker niet makkelijk voor je maar hoop dat het stukje bij beetje lukt.
Liefs
jeetje, dat is zeker niet gemakkelijk. Het kan inderdaad zo zijn dat de familie heb van al het contactverkeer met de buitenwereld onthoudt. Ik weet niet waar zijn familie woont? Misschien hebben ze daar geen internetcafe’s of geen in de buurt, dat kan ook nog. Mijn vriend gaat ook weleens naar zijn familie en daar heeft hij ook geen internet. Misschien weet hij jou telefoonnummer ook niet uit zijn hoofd, stel dat de familie zijn telefoon in bezit heeft…Lastig zeg, afwachten inderdaad…Veel sterkte ermee!!
Sjess, als dit alles voor jou de bevestiging geeft dan heb je een goede keuze gemaakt…Wil niet zeggen dat dat gemakkelijk is, ik ben ook niet iemand uit het oog uit het hart…Dat maakt het ook zo moeilijk, vriendschap wil je proberen te behouden omdat hij een speciaal plekje in je leven misschien wel in je hart heeft gekregen, maar de vriendshchap aanhouden maakt het juist ook weer moeilijker…
Laat het even bezinken…
Ik leef met een aantal van jullie ontzettend mee…herken heel veel…toch denk ik dat hoe moeilijk het ook is je zult moeten proberen om jezelf niet helemaal te verliezen in een ander.
Echt ik weet waarover ik schrijf…als iemand echt heel gek op je is laat hij je niet in het ongewisse…draai een situatie anders om…dat zou je zelf toch ook niet doen?
ben vandaag voor het eerst weer op en weer alleen thuis. mijn moeder is al die tijd bij me geweest om te helpen maar nu dus alleen saampjes met Omar. Voel me gelukkig een stuk beter, wonden doen na zo’n dag wel pijn maar dat moet ook gewoon helen en mijn lijf moet weer opkrabbelen na 3 weken plat
Maar ik geniet enorm van die kleine, hij heeft alleen wel veel last van krampjes en das zo zielig. Maar wat een lekker kind, ben echt verliefd. en het is ook zo grappig om zoveel karakter trekken van zijn papa te herkennen in hem
skyeblue, het is echt een plaatje, jullie zullen wel heel trots zijn!!! Lekker genieten nu! Is het al gelukt met die werkgeversverklaring ofso die jullie nodig hadden voordat je man weer kon komen?
Ik ben vandaag weer bij de verloskundige geweest, alles gaat goed, hartje klopte mooi en baby is goed gegroeid, is nu ongeveer 14 cm.
Dreetje, ik hoop voor je dat je toch binnenkort wat hoort want denk dat het voor jouw rust ook wel prettig is om wat duidelijkheid te krijgen! Neemt hij ook niet op als je anoniem belt?
Nee, dan neemt hij ook niet op, heb ook nog iemand met een Egyptisch nummer laten bellen maar wordt ook niet opgenomen. Lijkt dus niet perse aan mij te liggen. Gekke is wel dat het nummer dus nog steeds werkt.
Argh!!
Fijn dat met de kleine alles goed gaat Suusje… Het zal een heftige tijd voor je zijn… sterkte…
ow dat is wel raar dat hij helemaal niet op neemt, dan lijkt het inderdaad niet aan jouw te liggen, maar wat ik wel raar vind is dat zijn batterij niet uitvalt, die moet dan toch door iemand opgeladen worden! pff lijkt mij rot voor je allemaal die onzekerheid!
Ja, heb ik ook al zitten bedenken, er is in elk geval iemand die naar die telefoon kijkt want hij blijft op geladen. Er wordt alleen niets mee gedaan zo lijkt het. Dat is eerder het geval geweest en toen was de tel bij zn vader. Vandaar dat ik denk dat dat nu ook weer t geval is, alleen was het toen steeds maar een paar dagen en toen gaf hij hem weer terug.
Nu snap ik er het nut niet van dat hij hem aan houdt, als hij er toch niets mee doet.
Naja zo heb ik de boel uitgebreidt zitten analyseren, conclusie: ik snap er geen f*ck van.
Ik probeer t echt los te laten maar lukt nog niet zo goed, te veel vragen onbeantwoord…
