hey camilla jou man werkt ook nu??? wat doet hij voor werk eigenlijk?? want er zijn niet zo heel veel mogelijkheden lijkt me!?
Hij werk nu in een restuarant als afwasser/helper in de keuken we zijn nu ook bezig om hem in de nachtploeg te krijgen als treinschoonmaker dus duimen voor ons. Hij moet maandag een toets maken bij het uitzendburo en als dit goed is dan kunnen ze hem inschrijven voor dit werk.
En hopelijk zullen ze dan bellen met goed nieuws ik hoop het zo dan verdient hij veel beter kan ik ook eens naar de kapper en kan hij eventueel op den duur hoger op komen.
Het is lastig hoor pppfff slapenloze nachten hierover gehad. En we wonen in een klein dorp dus is het ook moeilijker dan als je in een grote stad woont.
Het is idd moeilijk maar je kan het proberen in de productie, schoonmaak, kassen (groenten/fruit), restuarant, verhuizer.
Maar voor iemand die hier is op toeristenvisum mag niet werken.
Er zijn idd niet veel mogelijkheden zeker in het begin niet als je de taal nog niet machtig bent en diploma vragen ze ook vaak. Dus mocht hij beter spreken, schrijven en lezen dan kan hij wel curcussen volgen alleen alles stapje bij stapje. En als we wat centjes hebben kan hij zijn rijbewijs halen dus ook weer een pulspunt (helaas wordt het egyptische rijbewijs hier niet erkend).
Pff…
en het werk wat hij nu doet past helemaal niet bij hem hij heeft 2 diploma’s en kan veel maar ja we zijn hier niet in egypte.
hij zal graag willen lassen, schrijnwerker, timmerman of toerisme willen doen.
Maar ja helaas geen keus en dan maar pakken wat er te pakken valt.
Dus idd ppfffffffff hij is hier nu 10 maanden en veel stress en gedoe voor hem en voor mij voor ons samen dus je moet echt heeeeeeeeeelllll sterk in je schoenen staan.
Maar ik zeg altijd maar het kan alleen maar beter worden.
Positief blijven we hebben een dak boven het hoofd, eten en drinken maar het allerbelangrijkste WE HEBBEN ELKAAR
Waarom hebben jullie destijds besloten hier samen een leven op te bouwen en niet in Egypte? Ik kan van alles bedenken hoor, maar ben benieuwd wat jullie redenen waren 
ik zal daar kunnen werken hoor maar dan in niet in de plek waar hij zal werken dus zal ik hem nooit zien misschien 4 keer in de maand nou daar doe ik het niet voor als ik kom dan kom ik voor hem en ja ik kan daar wel werken maar op een gegeven moment zal ik wel hier willen zijn om hier mijn toekomst te beginnen. Hier kan net iets meer en we kunnen altijd daar heen gaan als we iets hebben opgebouwd.
En wonen bij zijn ouders zie ik helemaal niet zitten dan kan ik alleen maar thuiszitten want daar is het niet toeristisch.
vandaar
Hier is toch meer toekomst dan daar meer mogelijkheden.
En hoelang hebben jullie er over gedaan om hem in nederland te krijgen?? ik bedoel als een toeristenvisum als zo moeilijk gaat, hoe hebben jullie het voor elkaar gekregen?? je bent in egypte getrouwd toch?
ik ben naar belgie verhuist omdat ik niet aan het inkomingseis voldeed. We hadden het eerst gegooit op een toeristenvisum via nederland niet gelukt dus 5 maanden overheen gegaan toen d-visum aangevraagt op de belgische ambassade dit was na 4 maanden goedgekeurd en toen kreeg hij gelijk zijn verblijfsvergunning als we dit hadden geweten hadden we dit gelijk gedaan.
We zijn idd getrouwd in egypte huwelijk staat ingeschreven in nederland en belgie.
Meiden!
Duren die laatste dagen voor vertrek altijd zo lang? Lijkt niet op te schieten… nog 9 dagen! … en ik voel de zenuwen ook steeds meer (goede zenuwen!) Gisteren weer gebeld en ik kan me gewoon niet voorstellen dat ik daar straks in het echt weer met hem ben!
Sorry moest dat even kwijt… is ongeveer het enige waar ik mee bezig ben… aftellen tot vertrek. Ik hoop dat de 15 dagen daar ook zoooooooo lang duren!
x
Wahaha nou wij kregen 7 dagen van tevoren knallende ruzie (waarschijnlijk vanwege alle spanning) dat leidt wel af, dan gaan de dagen ineens een stuk sneller. Ik was al 3 weken aan het aftellen maar de laatste 6 dagen heb ik niet geteld.
Maar het is geen aanrader 
Dus gewoon geduld… ik hoop voor je dat je 15 dagen ook lekker lang duren maar ik heb zo’n vermoeden dat het niet lang genoeg is 
PPppffffffff… voel me net een klein kind, wat tot de verjaardag aan het aftellen is. Ik ben ook echt sinds maart (nadat ik geboekt had en het dus zeker wist) aan het aftellen. Ben er zo op gefocust… dus dat is ook het enige wat me bezig houdt. Nog geen ruzie gehad gelukkig.
Ik heb dit nog nooit eerder meegemaakt en ook het doel van de vakantie maakt het er niet makkelijker op. Het is ook wel dubbel allemaal, wil dolgraag naar hem toe… maar weet ook dat het daarna voorbij is…
Na ja… nog eventjes… ga zo ontzettend genieten. Ik heb deze vakantie ook echt verdient… en samen met Youssif vind ik echt bijzonder!
Ik turf nog even door…
… en voor jou was het ook nog zuur omdat je hem helemaal niet meer gezien hebt toch?.. PPpfffff… alles al beter met zn vader trouwens?
Youssif gaat nog voordat ik kom een paar dagen naar Cairo, zijn zusje krijgt een baby een deze komende dagen. Hij heeft beloofd de 18e terug te zijn, hij heeft er ook zo ontzettend veel zin in en kan het net als ik bijna niet geloven!..
Heb iig al een taxi geregeld vanaf t vliegveld! Dus ik weet ook nog niet waar ik hem zie… Spannend, spannend… spannend allemaal!.. Maar het wordt sowieso een onvergetelijke vakantie!
de laatste loodjes wegen het zwaarst
ECHT HOOR!!!.. vreselijk… lijkt een eeuwigheid te duren en dan ook nog 2 uur op schiphol zitten EN nog 5 uur vliegen… hoe kom ik die tijd door! Gelukkig heb ik veel muziek op mn mobiel staan, want lezen gaat zelfs moeilijk!
Ha ha ha… nog tips? Dit is zo nieuw voor mij…
ooooh 9 dagen, wat heeeerlijk!!! ik wil ooooooooooooookkkkkkkkkkkkkkkkkkkkk
Zn vader ligt nog steeds in het ziekenhuis, hij heeft sinds vrijdag een medicijnen kuur die er voor moet zorgen dat hij zich beter gaat voelen maar het is afwachten, kan nog een maand of langer duren. M is nog steeds bij zijn vader in Cairo maar zal over niet al te lange tijd toch weer terug naar zijn werk moeten, ze bellen hem regelmatig dat hij moet komen. Maar nu met die medicijnen is het misschien iets makkelijker om zijn vader achter te laten. Ik weet het niet precies…
Ach ja… Ik ben niet zo’n geduldig typje en dit alles stelt mijn geduld zwaar op de proef haha… maar ik begin het te leren.
Hm tips… neem een dagboekje mee. Ik kreeg er 1 van een vriendinnetje om al mijn avonturen op te schrijven, mooi om later terug te lezen omdat je niet alle details onthoudt. Leek me niets, een dagboek, maar eenmaal op Schiphol begon ik al te schrijven Ook om de tijd te doden haha…
Hm misschien heb je leuke mensen naast je in het vliegtuig waar je mee kunt kletsen, dan gaat de tijd ook een stuk sneller
ik nam altijd een oxazepammetje in het vliegtuig haha, anders duurde het mij ook veel te lang en dan sliep ik tenminste nog een beetje…voordeel van in de zorg werken, dan kan je nog wat mee nemen af en toe.
als ik ingecheckt was ging ik altijd nog even lunchen met de mensen die mij weg brachten en een klein uurtje van te voren pas de douane door, dan kan je gelijk door naar de gate.
En geniet maar van het aftellen er naar toe, want het is altijd weer veel te snel voorbij en het aftellen heeft ook wel wat spannends. Ik stond trouwens de eerste keer heel erg te shacken toen ik aankwam, zelfs Mahmoud zag het terwijl ik normaal nooit zenuwachtig ben!
Waha ja aankomst… ik wist nog steeds niet zeker of M er zou zijn, waarschijnlijk maar ja, bleef toch een beetje hopen. Ik liep daar volgens mij echt met ogen als schoteltjes en neusvleugels gespannen, hahaha… t was toch spannend ondanks dat ik eigenlijk wel verwachtte dat hij er niet was. Toch al die hoofden afspeuren… Vreselijk… Die man van het appartement die me op kwam halen zal wel gedacht hebben… wat heeft die gebruikt?!?
De laatste keer was hij op zijn egyptisch te laat… ik bel hem altijd zodra ik geland ben en dan komt hij er gelijk aan of regelt vervoer, opzich ideaal want anders wacht hij zo lang, maar dat te laat komen vond ik toch niet zo heel grappig, ondanks dat ik ook nog met 2 vriendinnen was. Ik ben ook wel eens gewoon met een taxi naar zijn huis gegaan (hij was die keer helemaal verbaasd dat ik dat zelf durfde) en een keer door een vriend van hem opgehaald omdat hij nog aan het werk was en we het zonde vonden als hij die dag vrij moest nemen dan liever als ik er de hele dag was.
de eerste keer dat ik alleen ging was ik ook super zenuwachtig en lunchen/ontbijten op schiphol is mij nooit gelukt kreeg geen hap door me keel.
probeerde altijd te lezen winkels te kijken en hopelijk een leuk iemand naast je anders idd proberen te slapen maar maakt niet uit alles wat ik deed leek maar 1 seconden te duren.
Eenmaal aangekomen ben je ook alles en iedereen aan het afkijken en de eerste keer zag ik hem niet nou echt je kon me bijna opvegen toen zag ik een hand in de lucht die aan het zwaaien was en ja hoor ik had hem door alle andere mensen niet gezien dat moment dan vergeet je alles de zenuwen zijn weg alleen maar in elkaars armen wat een heerlijke moment.
Die van mij was altijd te vroeg ook omdat ik altijd te laat kwam landen duurde lang en het visum halen 1 keer was hij er 5 minuten voordat ik uit de douane kwam maar hij had zijn moeder, broertje en een vriend gezegt mijn ruim op tijd op te wachten maar dat was niet nodig hij was er al.