Als er een is die dat kan dan ben ik het…
—:finger::finger::finger::finger::finger::finger::finger::finger:
heb je ginder nodig x
heey dames,
zodra jullie naar hurghada komen kan iemand dan de viva meenemen? ik word zo neiuwschierig ervan!!! hihi!
verder ben ik al een keer in N zijn thuisstad El Minya geweest, had toen alleen zijn vader, zusje en tante ontmoet. maarja hopelijk volgende keer ben ik ook welkom in het huis waar mijn lief is opgegroeid 
Gister de hele dag was het aan het regenen, ook hier in Hrghada. lekker kletsnat geworden, t leek wel alsof ik weer in Nederland was! zelfs nog een beetje onweer gehad, ik wist niet dat het mogelijk was in hurghada hahaha.
myr, je klnkt een beetje negatief ove rje vakantie die komen gaat? is er iets gebeurd? of zijn je gevoelens gewoon minder geworden?
Ik hoop dat t goed komt.
En jess, ik ga er vanuit dat je het duidelijk zal laten blijke en dat je het kan, zet hem op en laat je niet van de wijs brengen. als je verstand dat zegt dan maak je absoluut de juiste keuze.
Suusje hoe gaat het met je? heb je al een naam verzonnen en ben je van plan om het kindje ook de naam van de vader te geven of toch niet?
petry over het veranderen meer naar de egyptische cultuur.
Ik weet ook van mezelf, ik zit nu in Egypte en ik voel me hier echt meer thuis dan in Nederland. Ookal vind ik het erg jammer dat ik mijn lief op straat niet gewoo een kus kan geven of een dikke knuffel.
Hetgene met een reatie hebben met een egyptenaar is geven en nemen, je meot elkaar aanpassen. het is neit zo dat alleen de nederlandse zich aanpast aan de egyptenaar, de egyptenaar moet ook behoorlijk veel aanpassen aan ons, wat voor hun soms lastiger is. vooral omdat vele zelden tot nooit in het buitenland geweest zijn.
respect onderling is erg belangrijk, en het blijft geven en nemen. ik denk dat je bij iedereen die een relatie met een ‘‘buitelander’’ heeft hier mee te maken heeft.
het zijn 2 culturen waarmee je moet leren leven om daar 1 eigen ‘cultuur’ van te maken.
Ik was zelf niet op mijn gemak en niet blij in Nederland, al van jongs af aan wilde ik weg.
Ik vind NL te georganiseerd, en als ik elke keer weer terug bent valt me op dat we zo extreem veel hangjongeren hebben.
Ik ben zelf nog redelijk jong en het is niet zo lang geleden, ik heb ook echt een ‘‘feestjaar’’ gehad om het zo te noemen en het is niet bepaald iets waar ik erg trots op ben. Welke moeder wilt precies dezelfde opvoeding geven aan haar kind, als die ze zelf heb gehad?
Ik denk dat iedereen wel iets anders zou doen, ookal is het 1 klein ding.
Als ik zie wat er veel in Nederland gebeurd wil ik dat zelf niet voor mijn kind. ik wil niet in Nederland wonen. Mijn vriend zegt zelf dat hij wilt dat ik onze kinderen in Nederland krijg, om te zorgen dat ze makkelijker op vakantie kunnen gaan naar andere landen, ik kan het begrijpen, maar in nederland wil ik niet wonen… sowieso nu niet.
Ik heb wel gezegd dat ik het ;liefst naar griekenland of Italie wil om daar een leven op te bouwen. dan moeten we ons beide aanpassen aan een andere cultuur en taal en omgeving, dit maakt het natuurlijk ook weer moeilijker voor als we kinderen hebben. Half nl, half egyptisch en opgegroeid in nog een ander land… Ja het zijn dingen waar ik zeker over praat met N.
Ook over de besnijdenis, voor een meisje NO-WAY, maar voor een jongen heb ik er ook geen problemen mee.
Er zijn vele meer dingen die gebeuren in ene relatie met een egyptenaar, dus alsjeblieft verwacht niet dat we nooit met elkaar praten over verschillende dingen.
vooral cultuur, kinderen, trouwen, gebeurtenissen in de omgeving, gebeurtenissen over de hele wereld, ouders, hoe we opgegroeid zijn enz. enz. enz. er komt geen eind eraan.
In een relatie is het geven en nemen zo zit dat ook met gewoontes. N. doet de was, maakt schoon, kookt zo nu en dan wat eten en hij is er voor me, mijn luisterend oor, mijn steun, nouja hij is gewoon van mij! hihi.
Nog 1 ding, niemand is hetzelfde. mijn zus en ik zijn allebei door dezelfde ouders opgevoed, maar zij heeft alles uitgeprobeerd en was nogal een dondersteen, ik was dat niet… dus zelfs als je dezelfde ouders hebt, iedereen s anders en dezelfde opvoeding voor de 1 kan totaal negatief zijn als dat ook met een ander gebeurd die een ander karakter heeft. Niets is gegarandeerd, dus ook neit hoe de kinderen zullen worden. je kan niet meer doen dan je best en duidelijk te leren aan je kinderen wat goed is en wat niet, maar kinderen maken uiteindelijk toch hun eigen keuzes.
Netzoals ik dat heb gedaan om naar egypte te gaan, denk niet dat mijn ouders daar blij mee zijn.
groetjes suus
1 like
Uit respect doe ik dat maar niet, had ik de vorige keer ook niet nodig… En hier in NL ben ik daar ook niet zo fan van…
Is maar net hoe je met mensen omgaat natuurlijk!
Maar dat is niet mijn manier in ieder geval…
Hey Suus, leuk dat je de moeite genomen hebt om uit te leggen hoe je tegen deze kwestie aankijkt. Griekenland is qua mentaliteit en houding goed te combineren met én de Westerse én de Egyptische mentaliteit. Het ligt er tussenin, en de manier van leven ligt er ook eveneens tussenin.
Wat betreft de manier van leven in beide culturen: Er zijn in Egypte genoeg mensen die leven op een manier die tegen hun normen en waarden ingaat, in Cairo stikt het van de hangjongens, drugsverslaafden, en jongens die te lui zijn om te werken. Noem het maar probleemjongeren.
Je zou zeggen dat zij juist het anti-voorbeeld zijn.
In Nederland wonen ook mensen die nog nooit in een coffeeshop geweest zijn, niet drinken, en hoge morele waardes aanhangen.
Dus het opvoeden van een kind in een bepaald land vanwege bepaalde morele waardes in eigenlijk onzin. Morele waarden en principes krijg je door opvoeding en omgeving, door vrienden waar je mee omgaat, door de school waar je heen gaat, door je ouders, grootouders, buurtgenootjes etc.
Zolang er jongeren in streng religieuze omgevingen in Egypte ontsporen, is er geen enkele garantie…
euh sjess ik bedoel hier ook niet de(middelvinger) , ik heb ook respect
maar achter onze rug om denke veel egyptenaren nu juist wel zo over ons…
ik bedoelde deze sjess- grrrrrrrrrr kan mezelf wel slaan:so:
dames, weet iemand een film die opgenomenis in egypte of gaat over egypte??
of wat dan ook, in ieder geval een film dat afgespeeld is in egypte en dan bedoel ik niet over de piramides enzo maar gewoon een leuke romantische comedie of whatever.
ik heb net Cairo time gezien, erg leuk! speelde zich af in Cairo… en dat smaakt naar meeerrrr
je moet hamam in amsterdam zien die is echt lachen
haha ja die heeft me vriend eergister ook gezien! die was daar op de tv… hij zei ook dat k hem moest kijken, maar k kan hem alleen int arabisch vinden :S
is ook alleen in het arabisch
ja oke maar ook geen versie met ondertiteling ofzo?
niet dat ik weet maar gewoon kijken is echt leuk maar kijk niet teveel films want als je straks 2 maanden gaat zie je ze allemaal en niet 1 keer wel meerdere keren.
Ik heb alle films denk ik al 5 keer of meer gezien.
hahah oke nou ik zal hem gaan kijken! k zal der niets van begrijpen maar k haal vast ook wel genoeg uit de lichaamstaal.
het verhaal begrijp je wel hoor en idd de lichaamstaal kan je ook veel van lezen en zo af en toe hoor je een nederlands woordje 
Hey Suusieme,
Ben volgende maand in Hurghada :nod:…waarschijnlijk boek ik een hotel bij jouw werkgever…ahaha…als ik het niet vergeet zal ik de Viva wel voor je meenemen…
hey
suusieme, leuk om te lezen hoe je het daar hebt.
Raks, ik dacht ook al huh middelvingers, daar bereik je daar helemaal niks mee, af en toe moet je daar wel keihard zijn maar wel op een respectvolle manier want dan krijg je dat ook terug!
Met mij gaat alles goed, al zit ik wel in een vreselijke 2 strijd… met mezelf, iedereen om me heen en Mahmoud. Mahmoud gaat steeds meer zijn kindje accepteren en mee leven, het is mij heel duidelijk dat hij tijd nodig had om het te accepteren en er mee om te gaan.
Hierdoor zit ik er over te denken om eind juni die kant op te gaan voor een weekje om met hem te praten, maar iedereen om mij heen verklaart mij voor gek dat ik daar heen wil. Ook komt het zelfs in mij op om daar als de kleine een jaar ofso is voor langere tijd daar heen te gaan, maar dit durf ik eigenlijk niet eens uit te spreken bij de mensen om mij heen omdat ze er allemaal van overtuigd zijn dat hij zijn kindje zou ontvoeren en alle andere negatieve dingen die we horen. Maar mij lijkt het gewoon heel fijn om samen de eerste jaren mee te kunnen maken en dan hopelijk rond 4 jaar terug naar Nederland voor school, want dan heeft Mahmoud ook de leeftijd bereikt dat hij Egypte mag verlaten. ook aan hem merkt ik dat hij dit erg graag wilt! Maar ik vind het nog erg lastig allemaal, ik wil sowieso in Nederland bevallen heb ik besloten…
Lieve lieve Suusje,
meid wat zal je het idd moeilijk hebben. Ik ben niet eens zwanger en vind het al vreselijk om deze beslissing te maken, doet me erg veel pijn en soms begrijp ik gewoon niet waarom ik het doe.
Voor jou… ik kan alleen maar respect voor je hebben, ten eerste je houdt het kindje… (dat had misschien niet iedereen gedaan die in jou schoenen zou staan)
Verder hoop ik en wens ik voor jou het allerbeste en ik hoop voor je dat jezelf kan gaan voelen wat dat is… Daarbij meid… zal je heel veel gevoel weg moeten zetten en vooral verstandelijk moeten nadenken!
Bedenk wat jij voor jou en je kind wil en dan ook toekomst gericht…
Denk even aan alle dingen die veranderen, wetten regeltjes enz enz… mocht je daar heen gaan.
Zoals ik in bijna alle boeken terug lees, is dat wij Westerse vrouwen alles uit liefde doen… Dit moet je echt even aan de kant zetten voor je eigen bestwil… er zijn gewoon dingen wat niet alleen met liefde waargemaakt kan worden.
(want als dat zo was, zouden Youssif en ik geen einde aan onze relatie hoeven te maken!)
Lees en bereid je voor, lees en informeer hoe en wat over de toekomst enz enz…
Ik hoop echt voor je dat je eruit komt… En de mensen om je heen, willen gewoon het beste voor je en je beschermen! Wat fantastisch dat je zulke mensen om je heen hebt!
Kop op meid… maar laat je niet ompraten, bewerken door wie of wat dan ook.
Je kan zelf een goed besluit nemen!
Ik heb echt bewondering voor je, je kan het… maar denk of voel niet dat er maar een uitweg is…
liefs
ja suusje ik snap jou vrienden en familie heel goed ik zal het ook willen zeggen maar daar zit je niet op de wachten.
maar idd dit is gevoelsmatig je bent verliefd je wilt dit samen doen maar probeer soms even met je verstand te denken het is moeilijk meid.
Wat sjess zegt ben ik het helemaal mee eens.
Meid ik hoop dat het allemaal lukt je heb al zoveel aan je hoofd en al die hormonen die nu door je lichaam vliegen.
Kop op en denk, info inwinnen maar vooral doe het rustig aan en denk om jezelf.
hey muchacha,
boek je dan ook een hotel hihi? als je nar aladdin, titanic, jasmin, ali baba of giftun gaat ben ik ook je reisleidster whahaha, zou eigenlijk wel onwijs tof zijn!
Suusje, moeilijk hoor!!
als je naar egypte zou komen, wat zou je dan gaan doen, altijd bij het kindje blijven of werken? goed dat je in nederland wilt bevallen, hou dat zo!
verder hoop ik dat je echt in je achterhoofd houdt wat jou mannetje in eerste instantie gezegd had over het behouden of anders… Als je naar egypte gaat, wil je dan ook bij hem in een appartement zitten? heeft hij al iets gezegd over trouwen of helemaal niets?
Ik zou het wel onwijs goed van e vinden om daarheen te gaan eind juni, om even te praten. misschien is het t beste om af te wachten tot deze ontmoeting en kijken hoe mahmoud met je om gaat, of hij veranderd is na wat er gebeurd is, en dus of hij over huwelijk begint.
aangezien het eigenlijk dus niet geaccepteerd wod in egyptische families is hij ‘‘verplicht’’ om met je te willen trouwen, vooral omdat je zwanger van hem bent.
Als hij hett hier echt niet over heeft, vergeet dan niet om je alarmbel te laten ringen.
Gelukkig leeft hij wel wat meer mee nu, dat geeft denk ik toch wel een iets rustiger gevoel. Ik ken m natuurlijk helemaal niet, en ik heb geen idee of hij daadwerkelijk het kind kan afnemen, want jullie zijn niet getrouwd en ook nooit geweest (of wel orfi?)… ik denk dat de meeste verhalen ervan zijn dat de 2 getrouwd waren en het daarna stukgelopen was en niet op deze manier…
Maar ik durf het natuurlijk niet met zekerheid te zeggen. tenslotte is niets gegarandeerd!
maaja zoals dus wel vaker beschreven: behoud de liefde, maar blijf je verstand gebruiken, praat over alles.
Zegt de vader dat zijn kind moslim moet worden? als je hem de eerste jaren hier in Egypte opvoed heeft de vader natuurlijk de mogelijkheid om dat te beinvloedden, wil je dat?
Ja wel onwijs lastige situatie hoor! echt verdiep je er alsjeblieft goed in!! En als je vragen hebt over werken in egypte oid kan je altijd bij em terecht. ook als je gewoon even alles eruit moet gooien in een pb ofzo. En natuurlijk zal ik ook voor je klaarstaan als je hierheen komt…
maar in ieder geval denk ik wel dat het goed is om voor een weekje te komen in juni, daarna pas verder kijken over het wonen ;).
Sterkte, en ik vertrouw erop dat je de juiste beslissing maakt: SUPER SUUS! met SUUSY POWER!! (ja het zit in de naam hihi :D)
Weet je al of het ene jongen of een meisje is?
En als je dat al weet, heb je dat al gezegd tegen M.?
zodat was even alles hihi,
groetjes