omdat hihi nederlandse is valt ze onder de eu-regels en zal het voor haar man niet verplicht zijn.
Je kan het natuurlijk wel doen en als je een contract tekent dan krijg je 1 niveua gratis en de maatschappelijk orientatie wel moet je doen genoeg aanwezig zijn anders moet je het terugbetalen.
Als je full-time naar school gaat dan ben je voor 1 niveua 2 maanden bezig dus het is een mooi gebaar van Belgie. Echter hoeft dit niet voor hihi.
Loopbaanondersteuning bieden ze vaak later aan.
Stel, dat een Europees visum niet lukt. Is naar Egypte gaan om daar te wonen dan een optie voor jullie?
Dank je voor jullie informatie … en als dit niet lukt jeap dan is Egypte een optie .
We wilden eerst in Egypte wonen , omdat ik niet genoeg verdien hier in Nederland …
Dus zodoende willen mijn man en ik Belgie proberen .
Maar is natuurlijk ook niet zo makkelijk ik moet werk en een woning vinden .
Het is een te proberen heb er wel alles voor over .
Als jullie nog informatie voor mij en mijn man hebben hoor ik het graag .
En Sjess1980 wij hebben in het begin ook en orfi getekent en wij waren met elkaar gedaan .
We hadden geen 2 getuigen nodig .
En sliepen in Delta Sharm … wie slaapt daar niet hihi
Hey Hihi,
ik heb intussen ook nog weer van de eigenaren van het appartement dat ik ga huren (in Goldsharm Residence Resort… ha ha… dus niet Delta)
dat ze bij de ingangpoorten controleren en we willen misschien nog naar Cairo… Dus we hebben het ook echt wel nodig.
Ik heb me er ook al wel bij neer gelegd, het kan niet anders.
Wil gewoon een relaxte vakantie en lekker genieten.
Hoe dichter het bijkomt hoe meer ik hem mis en naar hem toe wil… en mijn doel om er een punt achter te zetten… die verdwijnt steeds meer naar de achtergrond…
Ik ga het echt erg zwaar krijgen, dat wet ik wel…
Maar ik wacht deze week af en zie dan wel,
ben gewoon stapelgek op hem…
:wub:
grtz
Hoi Sjess
Je moet een orfi hebben , maar met getuigen wij hadden dat niet nodig .
ik hoop voor je dat je er uit komt met je lover … want yeap het is heel erg zwaar een relatie op afstand . en natuurlijk niet te vergeten de cultuur … je begrijpt elkaar verkeerd en je hebt weer een ruzie hihi
Yeap je moet wat inleveren het vrije leven hier zijn ze daar niet gewend .
Ik heb het er natuurlijk allemaal voor over maar tot zo ver .
En ik snap je postie … je bent verliefd stapel om maar te zeggen , en hoort geen positieve verhalen .
Ik denk iedereen die met een Egyptenaar een relatie opbouwd , de meeste mensen zeggen weet je waar je aan begint .
Ze zijn zo slecht , wordt er soms helemaal gek van .
Het kan het geloof zijn de cultuur , maar als je er samen uit kan komen dan is het toch prima
En laat ik dan volgend jaar met een burka aan lopen dan zou dat mijn keuze zijn .
Maar ben dan toch nog steeds de zelfde persoon .
Ik moet gelukkig worden en niet hun … hun kiezen ook voor hun eigen leven .
En dat doe ik ook … EN HEB RESPECT VOOR MIJZELF DAT IK VOOR MIJ KIEZ EN VOOR NIEMAND ANDERS … BEN HEEL VEEL KWIJT GERAAKT OM MIJN KEUZE OUDERS DIE MIJ NIET MEER ZIEN STAAN FAMILIE VRIENDEN .
Ik gun dit niemand toe dat je niet eens meer voor je eigen keuze kan kiezen …
Jeetje, dat je zoveel mensen kwijt bent geraakt… das niet niks.
En heel erg dat dat heeft moeten gebeuren.
Gelukkig word ik niet voor die keuze gesteld, mn ouders hebben hem ontmoet en vinden hem echt een leuke vent.
Het is meer door wat ik zelf over het Moslim geloof heb gelezen en het land Egypte met zn vele scheve en ow zo niet fijn regeltjes… (vooral voor de vrouw)
daar ben ik gewoon erg van geschrokken… Ogen flink geopend!
Je moet veel onderzoeken, je moet veel weten en zo met je volle volle verstand erin gaan…
Een relatie met Youssif (“een Egyptenaar”) kan niet zoals in bv Nederland, we zien wel hoe het loopt enz enz…
Een relatie met hem kan als het fout gaat heel veel nare gevolgen hebben als je de boel niet goed geregeld hebt.
Dat vind ik erg, en dat is voor mij gewoon een groot punt waar ik mee zit en constant over aan het nadenken ben.
En dan denk ik idd, als we dan buiten Egypte gaan wonen… maar ja in hoeverre “vervalt of veranderen” dan die regeltjes enz enz…
Het is gewoon teveel en te moeilijk voor mijn gevoel.
Maar dit alles staat zo los van wat ik voor hem voel. Ik ga geen dag door zonder hem in mn hoofd… We hebben elke dag contact, ik weet wat ik voel als ik zn stem hoor… of als ik hem weer op mn computer scherm zie lachen!
Ik probeer mezelf te beschermen, maar wil mezelf ook niet beletten van iets moois…
Ik denk dat ik nu niet anders kan dan kijken hoe onze vakantie zal gaan…
He meiden, vraagje, heeft 1 van jullie, waarvan de vriend / man, al een keer eerder in NL is geweest het toevallig ook geprobeerd zonder werkgeversverklaring? Het lijkt er nl op dat Mohamed hem niet krijgt omdat hij er nog maar zo kort werkt en nu wil ik weten of de kans sterk kleiner word dat hij weer een visum krijgt zonder dit of dat het nu niet zoveel uitmaakt omdat hij al een keer geweest is en netjes op tijd terug was…
Hey ik heb ook nog even een vraag, ik ga M binnenkort opzoeken maar we willen dan van Hurghada richting Cairo reizen met de auto, denken jullie dat dit mogelijk is zonder orfi? Het is door omstandigheden even lastig om dit te regelen voor we die kant op willen… Hij zegt dat het wel kan (maar heeft er volgens mij geen ervaring mee) maar ik vind het een beetje spannend, wil geen problemen onderweg…
Lastig om het allemaal goed te plannen…
Ik raad je aan om dan een orfi te nemen. Je wordt zeer regelmatig aangehouden als je naar Cairo reist en je zult ze telkens moeten afkopen. Een orfi kan hij al regelen (bij een advocaat)voor jij daar bent, hij laat 2 vrienden tekenen en zodra jij daar bent hoef je alleen nog maar je naam, geboortedatum, paspoortnr. en handtekening te zetten en dan is het geregeld. Een orfi stelt dus helemaal niks voor, maar scheelt wel heel veel gedoe onderweg! De kosten voor een orfi zijn voor hem volgens mij 140 pounds! Jij hoeft zelf dus niet naar een advocaat of getuigen te regelen!
mijn vriend zegt dat het belang van zo’n werkgeversattest (wij wonen wel in België en hebben dus te doen gehad met de Belgische ambassade ginds) er toe dient als een iets wat zekerheid dat jouw vriend ginder een “degelijk” werk heeft zodat zij dit al als een kans minder zien dat jouw vriend langer zal blijven dan dat mag ofzo … maar heeft de ambassade dit papier al reeds gevraagd of moeten jullie dit standaard hebben? zo’n papier waarop staat dat hij voor een bepaalde periode vakantie heeft, kan ook wel al helpen … nu was het bij ons wel zo dat na de eerste visum ook wij nog eens een tweede vakantievisum hebben aangevraagd en mijn vriend heeft die al na twee weken gekregen, hij was ook idd op tijd terug gegaan en dus die tweede aanvraag ging veel vlotter en een antwoord liet niet zo lang op zich wachten … ik spreek wel voor België maar denk dat Nederland niet zo veel verschilt hierin …
heb zo’n usb stick gekocht bij etisalat kostte 120EL herladen kan gewoon met herlaad kaart
hey,
even een update van hoe het hier gaat… Net met Mahmoud gesproken, de ergste schrik lijkt bij hem minder geworden te zijn en hij lijkt het zelf te gaan accepteren. Hij begrijpt waarom ik het niet weg kan halen. Maar hij is er erg mee bezig wat zijn familie er van gaat zeggen. Zijn moeder gaat het volgens hem leuk vinden, maar hij is heel bang voor de reactie van zijn zussen, 2 van zijn zussen schijnen nogal bazig te zijn en daar is hij erg angstig voor. Ook vroeg hij mij of ik de baby zijn naam ging geven, en of ik daar kwam wonen of hier bleef. Gezegd dat ik dat allemaal nog niet weet en ik eerst zeker wil weten of hij er voor wilt gaan en een vader voor het kindje wilt zijn en als hij dat zeker weet ga ik eind juni daar heen voor een weekje om rustig met hem over alles te praten!
Ik ben al zo blij dat we eindelijk even normaal met elkaar gepraat hebben en hij ook wat rustiger was en dat hij waarschijnlijk toch niet helemaal uit het leven van het kindje wil! Dus dat is wel een goed teken.
Met mij gaat het verder allemaal wel redelijk, veel misselijk en onwijs veel last van moodswings, maar ja schijnt er bij te horen. Vandaag precies 7 weken zwanger en ik heb volgens mij pas echt rust als ik de 12 weken door ben! Want ik ben ondanks alles wel angstig dat het mis gaat…
Hey Suusje,
Wat een ontzettend goed nieuws dat hij er nu in ieder geval over kan praten. Je bent er natuurlijk nog lang niet maar wat een opluchting dat hij in ieder geval nu ook jouw mening respecteerd en er wat begrip voor heeft. Ik hoop echt voor jullie dat jullie er uit gaan komen,op welke manier dan ook…Heel veel sterkte in ieder geval!!En ook met de misselijkheid en onzekerheid!!!
Veel liefs!!
Ik ben blij voor je dat Mahmoud nu met je praat en er zelf ook wat rustiger in is geworden. Hopelijk blijft het zo goed gaan. Wel apart dat hij bang is voor zijn zussen, maar je weet niet hoe bazig zij zijn.
Doe het in ieder geval rustig aan, probeer niet al teveel te stressen. De situatie waar nu sprake van is is natuurlijk een stuk beter voor de baby.
Ik heb nog nooit een man gezien die bang is voor zijn zus, wél voor moeder. Bovendien, als vader dood is, zorgt broer voor de centen en staat in status bóven zijn zussen. Want die kosten alleen maar geld 
Als het een beetje vent is, heeft hij sch**t aan wat zijn zus ervan vindt, mits er niet iets is afgesproken waardoor zijn eer aan een ander behoort… of zal gaan behoren… Wat betreft de naamgeving: Ik weet niet hoe het precies in elkaar zit, maar je kúnt een kind toch niet de naam van een vader geven zonder zijn toestemming?
Ik word zo kotsmisselijk van jou reacties steeds. Alles weet je beter terwijl je er zelf niet eens woont. Maar je trekts alles in twijfel met een sarcastische ondertoon.
Ikzelf woon ook in Egypte en heb dit wel degelijk meegemaakt. Verdiep je eerst in de cultuur voordat je dingen roept. Na 1 vakantie weet je niet hoe een land in elkaar steekt.
Suusje gefeliciteerd met je zwangerschap! Geniet van de komende maanden en natuurlijk van je kindje als het geboren is.
Probeer je niet teveel zorgen temaken over je vriend. Als hij echt van jou en het kindje houd draait hij wel weer bij, ik hoop dat jullie gelukkig worden met zn 3en! :wub:
Beste Yasmin, Ik weet niet waarom je ons meent te moeten mededelen dat je kotsmisselijk van iemand wordt, en tegelijkertijd mijn kennis van de cultuur in twijfel meent te moeten trekken. Voor alle duidelijkheid: Ik geloof niét dat wij ooit aan elkaar zijn voorgesteld, en daarom kun jij geen enkel waarde-oordeel geven over mij, over het al dan niet hebben van kennis van de cultuur, de gewoonten of weet-ik-veel-waar-wat-hoe-en-waarom.
Je kent me niet, je weet niet waar ik woon, waar ik gewoont heb, hoe vaak, hoe veel, hoe lang, met wie, waarom, waardoor enzovoort enzovoort.
Ik besef me terdege dat het feit ik niet en jij wel ooit een man hebt meegemaakt die bang was voor zijn zus, helemaal* niks* zegt. Want, zoals ik al eerder zei: we kennen de man en vrouw in kwestie niet. Het was dus gewoon een opmerking in algemeenheid, zelfs met een smiley erbij om een en ander een beetje af te vlakken.
Dus: het was niet persoonlijk bedoeld ( maar dat kan iedere simpele ziel al zélf uit mijn post concluderen) en ik zou het zeer waarderen als* jij* er vervolgens ook geen [persoonlijke post van máákt. Want weet je, je weet niks van me…
Houdoe en bedankt. Petry.
In mijn geval is mijn man ook banger voor zijn zus ( en zijn 2 broers ook )dan voor zijn moeder, puur omdat hij zegt dat zijn zus hem meer heeft opgevoed. Overigens is het ook een zeeeer pittige tante dus…
Zo abnormaal is het dus niet daar, zal wel aan het gezin liggen en hoe het is opgesteld…
dat hij bang is voor zijn 2 zussen kan ik wel begrijpen, hij heeft meerdere broers en zussen, maar 2 hebben een nogal grote mond volgens hem en geven nogal snel hun mening! En deze mening zou in onze situatie wel niet echt een goed zijn, dus ik snap zijn angst daarin ook wel!
Maar ja elke familie is anders en iedereen is anders dus wij kunnen geen mening hebben over of zijn angst terecht is ja of nee! Maar zullen we het alsjullieblieft wel gezellig houden hier op het forum???
Bleh ik ben misselijk en heb net flink gekotst…zwanger zijn is helemaal niet zo leuk 