Okay, ik heb de achtergrond al eerder toegelicht, maar ik zal het nog een keer doen. Ik heb een Egyptische vriendin, die nadat zij 16 jaar hier gewoond heeft, terug is gegaan naar Cairo. Ze woont inmiddels al weer 6 jaar daar, en ik bezoek haar regelmatig. Ik logeer dan gewoon bij haar thuis, woon in een normale woonwijk, en draai mee in het dagelijkse leven van een moeder met tienerkinderen. Dat betekent dat je meegaat naar de school van de kinderen, dat je uitgenodigd wordt als er iemand trouwt, kindjes geboren worden, of iemand overlijdt. Het is dus een nogal intensieve verhouding, geen vrijblijvende, zoals je op bezoek gaat bij een kennis, of zo.
Haar echtgenoot woont nog steeds in Nederland. Die maakt deel uit van dat kringetje waar ik eerder over sprak, en verzameling Egyptische mannen die min of meer met elkaar in contact staan en/of kennis delen op verschillende gebieden. Ook die mannen hebben natuurlijk vrouwen, vriendinnen, relaties, soms zelfs allemaal tegelijkertijd.:tssk: Een vrouw, vriendin en relaties, en allemaal op verschillende plaatsen en verschillende landen.
De ouderen in die kring zijn allemaal naar Nederland gekomen toen dat nog relatief eenvoudig was, maar mettertijd werden wetten veranderd, en moest men wat inventiever worden om naar Nederland te kunnen komen.
Het is momenteel nog steeds zo dat de overgrote meerderheid van de Egyptische (jonge) mannen een immigratiewens heeft. Hoever zij daarin gaan, en welke normen en waarden zij daarin hanteren, is zuiver persoonlijk. Er zijn mannen die niemand en niets ontzien, en er zijn er -gelukkig- ook nog steeds die daarin grenzen hebben.
Eigenlijk doet dat voor mij er niet toe, het gaat over de intentie waarmee iemand een relatie aangaat. Die is in een groot deel van de gevallen anders dan dat de Nederlandse vrouw verwacht.
Geen mens zal in een relatie toegeven dat de factor economische welvaart een rol heeft gespeeld in de partnerkeuze. We kennen in de Westerse cultuur het fenomeen Golddigger, de vaak mooie jonge vrouw die een relatie aangaat met een man met status; geld, maatschappelijke positie, roem etc. (Tegenwoordig gaat dat ook op voor mooie jonge mannen die een vrouw met status, geld, roem etc. heeft)
Maar je kunt het een en ander afleiden aan de slagingspercentages van die relaties. Het viel me op gegeven moment op, dat al die mannen niet meer in relatie zijn met de Westerse vrouw. Ze zijn er wel allemaal mee in relatie geweest, en hun verblijf in Nederland is zuiver een uitvloeisel van die eerdere relatie.
Verder viel het me op, dat ál die vrouwen- zowel Westers als Egyptisch- op een zodanige wijze zijn gekrenkt in die vroegere relatie, dat dat blijvende gevolgen heeft gehad voor hun verdere leven, en voor hun vertrouwen in mannen.
Je gaat je dan afvragen hoe het mogelijk is, dat die mannen, die jij in eerste instantie als vriendelijke, goede man hebt beschouwd, allemaal een spoor van vernieling achter zich gelaten hebben?
Dan kom je uit op culturele verschillen, op moeilijkheidsfactoren, op eisende en claimende families aan het thuisfront, op hypocritie, op het geloof, op misbruik maken van wetgevingen, op andere normen en waarden, op misleiding, op misbruik, op een heleboel zaken die je er in het begin niét achter gezocht zou hebben. Uiteindelijk kom je dan ook in Egypte zaken tegen die aantonen dat de werkelijke manier van leven en gedachtenwereld, héél iets anders zijn als dat het lijkt.
Ik ben helemaal niet in de positie dat ik een relatie met een Egyptenaar zou moeten overwegen, maar mijn ervaring is gedurende al die jaren inmiddels wél zo, dat ik geen man daar geloof op wat -ie zegt. Je kan er van vinden wat je wil, maar als ik je vertel dat de meeste Egyptische vrouwen er exact hetzelfde over denken, gaat er dan een lichtje branden?
Jullie zouden allemaal eens met Egyptische vrouwen moeten praten. Gewoon luisteren, naar hun verhalen. Daar leer je meer van dan van duizend prikborden op het internet… Ik mag toch aannemen dat je de realiteit verkiest, toch?
