Hallo meiden
Isa: Inderdaad stilletjes hier. Hoe is het met jouw meid? Hoe is het met je onrustige gevoel? Heb je het wat een plekje kunnen geven of er een weg in kunnen vinden hoe je er mee om wilt gaan? En ja dat ze niet meer vrienden zijn op FB hoeft natuurlijk niets te zeggen he (sorry als ik je nu tegen het zere been schop)
Littleone: Oooooh ik ga morgen keihard voor je duimen dat je goed nieuws krijgt! Wat zal jouw weekend lang hebben geduurd…de tijd stond voor je gevoel stil denk? Hoe is het verder met je? Al ideetjes waar je meubeltjes op wil doen enzo? Heb je sowieso wat hulp van mensen in je omgeving die je kunnen helpen bij je huis? Per wanneer krijg je de sleutel? Oh meid ik ga keihard voor jullie duimen enne pas ook goed op jezelf he!!!
Kardelen: Sneeuwklokje ik ga ook keihard voor jou duimen! Heel veel succes!!! En eigenlijk begrijp ik je gevoel wel. Je zit in zo’n fase overal net tussen in. Klaar met school, wachten op je askim en eigenlijk wel verder willen met een gezamenlijk leven op te willen bouwen. Als je in die tussentijd nog een baantje zou kunnen krijgen, zou dat financieel ideaal zijn en natuurlijk gaat de tijd dan wat sneller! Maar ik begrijp heel erg je gevoel. Heb je overigens al een idee wanneer je weer richting je askim gaat?
**Turkijelover: **Hoe is het met jou? Zie je al een kleine mogelijkheid om naar Turkije te kunnen of gaat het echt niet lukken met je werk? Oh ik gun het je zo!
**Delali: **Nog gefeliciteerd met het huwelijk van je zus! Wat leuk dat je ondanks alles toch een mooie trouwdag van je zus hebt beleefd! Hoe is het inmiddels met je? Heb je al iets van duidelijkheid van je askim? Ik ga echt duimen dat hij voor kerst bij je is!! En ja anders moeten we Robert maar inschakelen (doet mij opeens denken dat ik die grap vorig jaar hier op het forum heb uitgehaald, toen had ik een brief hier geplaatst voor Robert hahah) Maar effe serieus pfff ik heb het zo met je te doen…wat wordt jouw geduld op de proef gesteld. Oh en thanks voor je vitaminetjes haha jij was het toch van de vitamine D ???
LadySide: Ben je al aan het koffer inpakken? Hoe is het met de zenuwen? Nog even en je gaat, powervrouw! Ik vind je ongelofelijk dapper dat je gaat en dat jij voor jezelf dingen gaat uitzoeken. Goed dat je er voor jezelf over na hebt gedacht en op papier hebt gezet wat je met hem wilt bespreken. Hierdoor heb je wel voor jezelf heel duidelijk wat er veranderd moet worden! Ik ga echt hopen dat hij de ‘ballen’ gaat hebben om hierover met jouw in gesprek te gaan. Pffff en wat een verhaal met die vogel. Gelukkig is hij uit huis! Ik moest stiekem wel lachen…ik zag het al voor me dat jij hem de keuze gaf die vogel of mij! haha
X-lovato: Oh meid wat een triest verhaal. Effe een knuffel voor jou! Verdrietig om te lezen dat jij op zo’n jonge leeftijd eigenlijk aan je lot overgelaten bent. Ik heb veel respect voor hoe jij jezelf hebt ondanks alles hebt weten te ontwikkelen als een zelfstandige, zelfbewuste vrouw! En dat het nu niet gelukt is met je school is balen, maar ik heb het gevoel dat jij niet bij de pakken gaat neerzitten! Je kijkt om je heen, je zoekt naar wat je wilt! Kom je de dagen overigens wat door? Jammer dat het avontuur in Londen niet doorgaat, maar super dat je er niet ingetrapt bent! Ik hoop dat je snel iets vind waar jij je goed bij voelt! En ja wat betreft je askim ook dat hoop ik dat daar wat stabiliteit in komt! Maar vergeet niet jullie zijn zoveel sterker dan een paar jaar geleden! Heb vertrouwen! 
Egwene: Go girl!!! Ik ben trots op jouw! Jeetje jouw weg is ook wel echt eentje met grote hobbels geweest maar zou het dan toch echt allemaal goed komen samen met jouw askim? Ik gun het je zo! En wat leuk van je job! Gefeliciteerd! Ik hoop dat het een mooi avontuur voor je gaat worden!
LBDS: Al wat gewend aan de kou? Ik vroeg me af ben je inmiddels al voor onderzoeken geweest? Je hoeft het hier niet te schrijven hoor, maar ik wil gewoon laten weten dat ik wel aan je denk 
Eigenlijk begrijp ik niet waarom jij nog contact wil hebben met die ene meid? Wat levert jullie vriendschap jouw op, als ze nog steeds niet jouw relatie met je askim kan accepteren! Waarom wil je daar zoveel energie in steken? Jij verdiend toch veel beter meid! Hoe is het verder met je? Ben je weer een beetje over je onzekere periode heen en hoe gaat het met missen van je askim? Hahaha veel vragen I know…maar wil graag alles van je weten hihi.
LBDS: Effe een update: Ik lees zojuist jouw verhaal. Jeetje wat heftig meid! Ik begrijp dat dit erg lastig voor je is! Blijf je in NL of ga je terug? Is er geen familie/vrienden die voor hem kunnen zorgen? Een nierstenen aanval kan inderdaad erg pijnlijk zijn. Heeft hij pijnstillers gekregen? Door sommige pijnstillers kunnen de urinebuis verwijderd worden zodat hij ze kan uitplassen. Hopelijk zijn ze niet te groot en plast hij ze snel uit (gebeurt vaak) en dan zal hij zich ook vast snel beter voelen! Soms kan het ook zijn dat uiteindelijk de pijn na 1 dag bv weer afzakt omdat de steen weer wat verschuift en dus niet meer klem zit (dat veroorzaakt namelijk de pijn) Maar mocht hij pijnklachten houden of het verergeren dan is het toch mijn advies…hup terug naar het ziekenhuis! Enne geen cola meer drinken! Als je gevoelig bent voor nierstenen heb je door cola te drinken een extra verhoogd risico! Sterkte meid!
Civciv: Hoe is het met je? Al visumnieuws te melden?
**
Miloutjuhh:** Ik ben even heel benieuwd hoe het met jouw gaat? Hoe is het met de visumplannen? Het lijkt me lastig dat je askim verplicht zou voelen om langs iedereen te gaan. Dat zijn toch echt van die cultuurverschilletjes. Wat gezellig trouwens dat je zusje is langs geweest! Oh jakkes ik geloof dat als ik jouw was dat ik een hele dag zou rondlopen met een kruik. Ja sorry ben een echte koukleum.
Uuuuhhh ik hoop dat ik iedereen heb gehad…mocht ik iemand vergeten zijn sorry!
Update van mij:
Eigenlijk wil ik hier een heel vrolijk verhaal schrijven! Smileeeeee I am positive, strong and everything is okay…
Maar het is hier knudde. Ik ben nog steeds niet fit, maar met de nodige pillen gaat het gelukkig wel iets beter. Toch besloten om morgen te proberen om weer aan het werk te gaan. Van thuiszitten word ik momenteel ook niet zo vrolijk.
Wat betreft askim wij hebben geen contact meer gehad. Een paar weken geleden hier gemeld dat ik afstand ging nemen, omdat de situatie te heftig is. Die afstand is dus spontaan ontstaan. Even leek het rust te krijgen. Maar ik bleef mezelf verdiepen in de situatie en inwendig begon het steeds meer tot me door te dringen hoe complex, heftig, bizar deze situatie is. Ik hoopte eigenlijk aan het eind van de tunnel het licht alsmaar groter zou worden. Maar hoe meer ik me in de situatie verdiep, hoe donkerder het om me heen word. Ik begin steeds meer in te zien dat wij waarschijnlijk geen toekomst samen kunnen hebben. En eerlijk gezegd denk ik dat het beste voor ons beiden is dat we vanuit liefde elkaar los laten. Maar pfff wat is dat lastig…Het is gewoon zo moeilijk te begrijpen dat je zoveel om iemand geeft en dat je toch je eigen weg moet gaan…Sorry voor mijn klaagliederen!
zo jammer dat ze niet kunnen steunen.
