Het Turkse Liefdeskletstopic: Deel 100!!!!!!!!! :-)

Goeiemiddag allemaal

Miloutjuuh ik ben zo benieuwd naar je foto, kan het me al iets inbeelden, lijkt me idd iets speciaals!!

Deniz: tuurlijk denken we nog aan nou, fijn dat je al bijna terug kan gaan, is ook niet meer zo heel lang. En dat uitslapen ja dat zal iets van ginder zijn, ik krijg om 14 u mijn eerste goeiemorgen berichtje;))

Concubine: dank je voor de lieve woorden, die doen eens deugd om te horen

Kaja: ik heb aşkım leren kennen in mei, het was helemaal niet de bedoeling om verliefd te worden, laat staan een relatie te beginnen. Was al 1,5 jaar terug happy singel na een relatie van een 17 jaar. We keken in elkaars ogen en jadat was dan ook het begin… Aşkım is er 25, ik ben er 41. Ik schatte hem zeker 35. Hij heeft er niks van probl mee dat ik ouder ben, ik toch wel een beetje… Ben ondertussen al 2maal teruggegaan, binnen 14 dagen vertrek ik terug naar ginder. Het is niet allemaal rozengeur en maneschijn. Het is wennen aan elkaar, de gewoontes van ginder, vooroordelen van hier en dat zijn er echt veel meer dan ik had verwacht!!! Iedereen zegt je ook opeens wat je moet doen of verklaart je voor zot. Hier begrijpen ze je, luisteren ze, steunen ze je, geven hun mening, en ze blijven er ook, ongeacht wat je zelf beslist! Makkelijk zal het niet worden!
Nogmaals veel succes meid, bij wat je ook beslist en geniet van de rit!
Zowel mijn vader als mijn jongste broer negeren me, ben op beiden hun facebook zonder boe of bah eruit gebonjourd. Het is maar facebook, maar het nijpt, zeker dat ze er met mij niet over praten maar achter mijne rug om wel.

Vele grtjes aan de rest van de meiden, tot later !!

Via Wereldwijzer app

Heey meiden,

hier is alles goed! Het weer kan natuurlijk altijd nog beter maarja haha, gister avond heel veel onweer gehad en de stroom was ook uitgevallen dus toen hebben ik en askim romantische bij kaarslicht gegeten hihi! Gisteren ook een dagje naar manavgat geweest en vandaag zijn we samen wezen picknicken in de bergen wat was dat een avontuur zeg haha die wegen daar ik hield m’n hart vast, maar het was wel een super dagje samen!! Op de terugweg nog even langs z’n moeder geweest om die even gedag te zeggen, verstond er helaas niks van maar ze was wel blij om mij weer te zien! Dus misschien toch maar m’n turks weer gaan bijspijkeren. Morgen moet askim werken en dan ga ik even lekker langs de winkelstraat en misschien ook wel even langs zijn broer die hier ook een winkel heeft!
Ik voel me echt weer helemaal gelukkig hier! Ik geniet van de cultuur en van askim natuurlijk!! Gelukkig voelt het nog steeds zo vertrouwd daar was ik eerst wel even bang voor aangezien we elkaar toch ruim 2,5 jaar niet hadden gezien. Het voelt nu eigenlijk veel beter, askim is echt veranderd in een positieve zin en dat merk ik nu ook heel erg gelukkig!

Fijne avond meiden xx

Via Wereldwijzer app

1 like

Bedankt voor al jullie lieve berichten! Doet me echt goed, en door jullie kan ik er echt op een andere manier naar kijken. Jullie snappen wat er in mij omgaat en andersom natuurlijk ook :wink:

@ civciv: ik denk inderdaad zelf ook niet dat het zo’n vaart zal lopen met de politie, anders had ik er toen ook al wel problemen mee gehad denk ik. Maar toch… het is wel een dingetje. Klopt inderdaad dat ik niet meer de leeftijd heb om in 7 sloten tegelijk te lopen, ik denk echt wel na en blijf er ook wel een beetje objectief naar kijken.

@ Isafazli: Turken hebben zeker veel vooroordelen hier. Ik moet ook eerlijk zeggen dat ik er zelf eerst ook heel anders tegenaan keek. Ik wilde helemaal niet naar Turkije, maar die vriendin wilde zo graag. Het was ook redelijk last minute, en Turkije natuurlijk best goedkoop dus toch daarop uit gekomen. Uiteindelijk heb ik de plek uitgekozen. Ik ben gaan googlen naar wat het mooiste strand van Turkije zou zijn en toen kwam ik bij Oludeniz uit, bij Fethiye. Alsof het “ment to be” was… :wink:
Jullie schelen ook flink inderdaad… thank god I’m not the only one! Maar ben jij dan niet bang voor de toekomst? Of ben je daar totaal niet mee bezig? Nu begrijp ik best dat er voor mijn askim op dit moment geen probleem is, ik zie er tenslotte ook uit als een jaartje of 22. Maar wanneer ik ouder wordt en ik iets minder strak in m’n velletje kom te zitten ben ik toch bang dat ik word ingeruild voor een jonger exemplaar, voor hem tenslotte keuze zat in Fethiye…
Fijn dat je binnenkort weer terug gaat :slight_smile: Maar wel naar om te horen van je vader en jongste broer. Bezorgdheid… ongerustheid… dat snap ik allemaal, is ook een teken dat ze om je geven. Maar gun ons alsjeblieft ook een beetje dat geluk…

@ Deniz kizi: bedankt voor je verhaal! Ook jullie schelen inderdaad een aantal jaar. Het kan dus :slight_smile:
Mijn askim spreekt wel engels, maar vrij basic. Ik moet niet met moeilijke woorden gaan gooien haha. In 4 maanden tijd een basic Turks gesprekje aanknopen vind ik best knap! Mag ik vragen hoe/waar jij dat hebt gedaan?
Ik heb ook nog niet eerder iets in een Turkse man gezien, maar ik val ook niet op donker. Nou moet ik ook wel eerlijk zeggen dat ik nu een donkerblond exemplaar aan de haak heb geslagen. Wist niet eens dat ze die hadden!! :wink:
Jij gaat ook weer lekker terug las ik. Goed vooruitzicht hoor :wink:

Als het me lukt om volgende maand terug te gaan naar Fethiye, dan moet ik er wel rekening mee houden dat we 's nachts waarschijnlijk niet samen kunnen slapen. Meneer woont uiteraard nog bij z’n papa en mama en die weten nog van niks. Hij denkt zelf dat zij er niet zo blij mee zullen zijn, kan ik wel begrijpen. Maar is ergens toch niet leuk… Hij heeft het wel over mij tegenover z’n vrienden, …zegt hij…
Haha toch een beetje dat wantrouwende hè :wink:

Hebben jullie hier eigenlijk niet een afgeschermd topic waar je foto’s van jouw en je askim kan plaatsen? Ik ben zo benieuwd naar jullie en jullie askims! Ik weet ooit van een ander forum dat ze een afgeschermd topic hadden waarvoor een moderator je dan toe moest laten, dus niet zomaar iedereen kon daar kijken.

Wat weten jullie eigenlijk van Turken en hun leeftijd? Ik kon er hier zo snel niks over vinden op dit forum. Ik heb vorig jaar (dus toen was Turkije nog niet eens in zicht) eens gehoord dat wanneer er in Turkije iemand geboren wordt, hij of zij niet altijd direct wordt aangegeven. Dit kan pas jaren later gebeuren. En wanneer het kind dan wordt aangegeven, dat dat zijn of haar geboortedatum wordt op je ID kaart.
Toen ik in Turkije was en een man zei bijvoorbeeld dat hij 28 was, dacht ik vaak van “jahoor, dat staat natuurlijk op je ID-kaart, maar volgens mij ben je 35”. Dus toen mijn askim zei “ik ben 18” en ik een aantal dagen later zijn ID kaart onder ogen kreeg, waarop dus 16 staat. Dacht ik “ja dat zou best eens kunnen kloppen”. En heb me er verder dus ook niet druk om gemaakt. Hij blijft overigens ook volhouden dat zijn ID kaart niet klopt en dat hij echt 18 is. Ik denk dat als ik dat verhaal niet eerder zou hebben gehoord, ik hem nooit had geloofd.
Maar ja, ik hoor jullie hier eigenlijk niet over. Dus misschien is het echt een “broodje aap verhaal”. Wat weten jullie ervan?

@ Kaja vroeger was dat inderdaad zo dat de geboorte niet direct werd aangegeven. Vandaar er vooral oudere mensen zijn die niet weten hoe oud ze precies zijn en vaak zijn ze ook nog op 1 januari jarig. Dat hebben ze er maar van gemaakt omdat ze dus niet bij de geboorte zijn aangegeven. In het oosten zal het misschien nog voor kunnen komen maar heel weinig denk ik. Tegenwoordig is dat allemaal goed geregeld. Wel is het zo dat ze al vanaf de geboorte gaan tellen. Bij ons ben je na een jaar pas 1 want dan is je eerste levensjaar voorbij. In Turkije beginnen ze al te tellen vanaf de geboorte want dan begin je je eerste levensjaar. Het kan dus zomaar zijn dat iemand op papier 16 is maar zegt dat hij 17 is. Dat ligt dus aan hun manier van tellen. Maar die van jou smokkelt er dan nog stiekem een jaartje bij foei! :wink:

Hallo lieve meiden,

Het gaat weer snel hier en ik kan het niet meer allemaal volgen, haha.

Kaja: welkom hier!

Ik heb het de laatste tijd druk met van alles en nog wat.
Verder gaat het wel goed.

Ik ga snel weer reageren op iedereen

Via Wereldwijzer app

Kaja, welkom.

Ik heb ook een leeftijdsverschil met mijn askim. Ik ben 20 en hij 28. Toen ik hem ontmoette was ik 17 en hij 25. Dat van die leeftijden dat ze soms niet kloppen is inderdaad waar. Mijn askim is eigenlijk nu 29 want hij is ergens in september geboren (hij weet niet eens welke datum hahah) maar zijn familie heeft hem in maart pas aangegeven.

We hebben wel een gesloten groep op fb waarin veel meiden zitten. Het is er alleen een beetje rustig op dit moment. :stuck_out_tongue: Denk ook dat veel meiden die er ‘pas’ bijgekomen zijn niet eens in zitten! Er zijn in ieder geval geen verborgen topics.

Summie: dankjewel! De tijd is omgevlogen, het lijkt alsof ze pas net weg zijn! Ik heb jouw privébericht beantwoord, sorry voor mijn late reactie… Ik had hem serieus helemaal gemist!

Kardelen: hopelijk niks ernstigs met je askim dat hij naar het ziekenhuis moest? Alvast een goede reis voor morgen en veel plezier! Hopen dat het weer meevalt in Antalya.

Isa: ik heb het eigenlijk helemaal gemist, maar wanneer ga je ookalweer terug naar je askim? En ga je dan weer naar zijn familie of ergens anders heen?

Egwene: wat een eikel zeg die jongen. Alvast een goede terugreis voor morgen.

Morgen gaat Wanderlust ook weer terug naar Nederland. Zo jammer. :frowning: De hond en ik gaan haar missen haha! :slight_smile:

Kaja dat van de leeftijden klopt idd mijn ex was ook 2 jaar ouder dan op zijn idd,dat was ook gedaan omdat de jongens daar op 22 jarige leeftijd het leger in moeten dat vinden veel ouders te jong vandaar dat ze op id vaak jonger zijn.

Via Wereldwijzer app

Hoi meiden,

Even een ego-bericht van mij
Het gaat slecht, heel slecht… :frowning:
Het weekend liep al niet lekker omdat de situatie in het dorp van aşkım niet stabiel is. Ze hebben zijn vader bedreigd waar hij weer erg boos om is geworden. Hij zei ik kan mijn familie niet zo achter laten…dat voelde al niet fijn. Hebben we straks een visum kan hij niet komen. Hij ging ook ineens rare dingen zeggen naar mijn idee als in mijn leven ben je mijn beste vriend mijn beste liefde en niemand begrijpt me zoals jij. Wie kan er tippen aan jou. En of ik bij je kan zijn of niet je bent voor altijd in mijn hart, hoofd en lijf…ik kreeg er de kriebels van en zei hem dat ook. Ik moest me niet teveel zorgen maken…het was niet als een afscheid bedoelt al klonk het voor mij wel zo. Vervolgens zei hij dat hij het zichzelf nooit kon vergeven als hij niet bij me kon zijn.

Vandaag zouden we bellen…heel raar gesprek eerst normaal en nog wel wat gelachen samen en later toch weer op het onderwerp of hij hierheen komt al was t maar voor een paar weken. Van het weekend dacht hij nog dat t mogelijk zou lukken. Nu dacht hij van niet hij kon hen niet zo achter laten maar ze zouden hem ook niet laten gaan. Hij had met zijn familie gesproken ze staan niet achter onze relatie en hij zegt me niet aan zijn ouders te kunnen voorstellen en ook niet naar mij te kunnen omdat ze hem niet laten gaan. Niemand steunt ons.

Ik ben helemaal vol ongeloof verlamd en verdoofd. Ik weet niet wat ik moet doen. Ik heb ruzie gemaakt gescholden gezegd dat hij voor ons moet vechten en wat hij me heeft beloofd en hij zegt dat hij het niet kan. Dat het grote problemen gaat geven en hij mij daartegen wilt beschermen. Ik zeg dat hij ons geen kans geeft en dat zijn familie hem nooit zal opgeven dat geloof ik ook echt. Maar dit…nu we zo dichtbij zijn. Had ik echt niet verwacht. Wat ik zei ik ben helemaal uit het veld geslagen. De klap komt denk ik nog. Meiden hebben jullie tips voor me want.ik weet het ff echt niet meer het is zo onwerkelijk na alles wat we hebben meegemaakt samen heb ik dit niet zien aan komen niet nu. Yildiz hoe ging jij hiermee om? Ik wil zo niet opgeven het voelt zo on-af en de liefde tussen ons is zo puur en uniek. Dit gaan we inderdaad niet bij een ander vinden. Helpp dames alle tips zijn welkom :(… moet ik contact zoeken of het even laten. Ik weet echt niet wat ik moet zeggen ik voel me zo machteloos. …

Sent from my GT-I9300 using Wereldwijzer

Tam: Leuk om je hier weer even te lezen :wink: Ik wil even zeggen dat ik trots op je ben!

Kaja: Meid welkom op dit forum! Leuk om te zien hoe jij er zo spontaan in springt… Effe in het kort ik ben Summie, ik zweef hier al een tijdje op het forum rond, ik hoor bijna bij het meubilair geloof ik :wink: Sindskort opnieuw helemaal in love met een Turkse man die ik al jaren. Je hebt al een heel aantal dingen geschreven, ik ga gewoon effe op enkele dingetjes van jouw reageren. Jij schreef dat je bang bent dat je op den duur ingeruild word voor een andere vrouw, voor hem tenminste keuze zat in Fetihye. Heb jij er al aangedacht dat het voor je askim net zo is voor hem loopt er hier in zijn ogen misschien ook heel wat concurrentie rond! Ik denk maar zo liefde kent geen grenzen en volgens mij ook geen leeftijden :wink: Wat betreft leeftijden, klopt het verhaal van civciv. Maar sowieso ben ik van mening dat vele Turkse mannen er ouder uit zien. Wel grappig ik had mijn askim toch echt wel 35 geschat en askim mij 23 (ze schatten mij altijd jonger in) terwijl ik toch echt een paar maanden ouder dan askim blijk te zijn. Voor ons beiden was dat toch echt moeilijk om te geloven hahaha. En ja of er een toekomst voor jullie samen is. Ik denk altijd maar zo, als je een relatie in Nederland met iemand begint weet je van te voren ook niet of je de rest van je leven gaat delen met die persoon. Dus je kan nooit van te voren zeggen dit gaat wat worden of dit gaat niets worden. Geniet van het contact met je askim en tsja de tijd zal het leren hoe het zich gaat ontwikkelen en of er een toekomst voor jullie samen is of niet.

X-lovato: Wowww meid wat een mooi verhaal van jou! Wat heerlijk om te lezen dat het zo goed voelt! Het geluk is je ook zo gegund en wat mooi om te zien dat de tijd jullie allebei goed heeft gedaan en dat jullie elkaar dus echt definitief terug hebben gevonden! Geniet maar lekker van elkaar!

Concubine: Hallo trouwe meelezer, wat ontzettend lief dat jij zo’n lief bericht voor ons hebt geschreven! Weet dat je hier altijd mee mag schrijven :wink: Iedereen is welkom en hoe meer zielen hoe meer vreugde :wink:

Isa: Ach meid ik ga jouw effe een knuffel geven. We lezen het hier helaas vaker maar ik vind het ontzettend triest om te horen dat je vader en je broer zo met je omgaan. Ik wist trouwens helemaal niet dat jij en je askim ook zo’n leeftijdsverschil hadden. Ach ja leeftijden boeit mij eerlijk gezegd ook niet echt. Maar ik vind het dapper dat je opnieuw naar hem toe gaat, ik vermoed dat ik allang opgegeven had, maar ik ben erg benieuwd hoe het zich gaat ontwikkelen en hoop natuurlijk dat het bezoek veel beter zal gaan dan de vorige keer :wink:

Yildiz: Meid geeft helemaal niets dat je mijn berricht niet eerder had gelezen! Ach wat jammer voor je dat WanderLust morgen terugkeert naar huis. Jullie hebben de afgelopen zomer veel met elkaar opgetrokken? Een echte vriendschap opgebouwd? Maar je krijgt binnenkort wel gezelschap van je familie, ook niet een verkeerd vooruitzicht lijkt mij :wink:

Miloutjuhh: Jij hebt zo te horen een flinke metamorfose ondergaan. Je zei dat je de afgelopen tijd best wel degelijk haar had, geeft het aan dat je dan nu ook weer wat lekkerder in je vel zit nu je weer voor iets gewaagders durft te gaan? Ooooh maar rondjes om het appartement lopen is ook niet gek. Hoeveel rondjes kan je inmiddels lopen? Begrijpelijk dat je in het donker niet op pad gaat. Ik zie me nog met askim door Antalya lopen, het was toen spitstijd, straat in, straat uit en ik had echt iets van waar zijn we in hemelsnaam hahhaa. Askim en ik hebben helaas echt heel weinig contact dus ik weet niet of zijn ouders van mij af weten. Ik kan indenken dat het misschien wel heel gevoelig ligt, maar ik heb wel echt het idee dat hij bezig is om mij stapje voor stapje bekend te maken in zijn familie. Hij heeft bv ook uitgesproken dat hij de volgende keer echt hoopt dat als hij dan zijn familie gaat bezoeken dat we dan samen gaan.

LadySide: Meid thanks voor je lieve woorden…zo sterk voel ik me niet hoor…(voel me eigenlijk de laatste tijd een verliefde onzekere puber) en dat is een akelig gevoel hahaha. Ik begrijp nu heel erg wat jij hier wel regelmatig schreef dat je zo naar contact met je askim verlangde. Ik heb dan nu dus momenteel weinig contactmogelijkheden en heb echt iets van ooooooh ik ben zo blij als hij straks weer aan het werk moet haahaha. Erg hè, maar dan zijn er weer meerdere contactmogelijkheden. Ik begrijp dat het balen is dat je askim niet voor een visumaanvraag durft te gaan. Wel super dat jullie er samen over hebben kunnen spreken. Maar ik heb het vorig jaar zelf dus ook ervaren en aan de andere kant vind ik het juist ook wel heel mooi, dat ze niet willen profiteren van hun geliefden! Maar voor ons als geëmancipeerde NL’se vrouw is dat juist wel lastig. Ik hoop dat je voor een mooie prijs een ticket kunt boeken en opnieuw kunt ervaren hoe het is om samen met hem te zijn. En ooh wat lekker dat je lekker lang geslapen hebt, alleen maar goed voor je :wink: Pas goed op jezelf!

Deniz: Leuk om weer wat van je te lezen. Voor jouw is het aftellen dus eigenlijk al begonnen. Oooh jakkes dat was dus niet vrolijk wakker worden met een berrichtje van je askim. Inmiddels alweer wat gehoord van je askim? In het verleden heb ik wel ervaren dat Turken als het seizoen voorbij is dat ze daadwerkelijk in een winterslaap kunnen gaan en daarbij zelf gewoon het dag- en nachtritme zonder problemen kunnen omgooien. Sowieso vind ik het altijd grappig om te zien dat Turken gewoon echt overal kunnen slapen. In het hotel waar ik dan al jaren om zweef hebben ze ooit een tijd de actie gehad personeelsleden te fotograferen die op vreemde plekjes lagen te slapen hahaha. En meid jij zegt dat je mevrouwtje Impulsief bent…ach ik heb er wel bewondering voor dat je zoveel lef hebt, ook al kan ik er indenken dat er een keerzijde aan zit. Ik ben soms weleens wat te voorzichtig en te doordacht.

Civciv: Hoe is ie meid? Wat jij schreef over leeftijden klopt inderdaad.

Ik heb geloof ik alweer heel wat geschreven…als ik iemand vergeten ben…sorry! Ik duik mijn bed in. Slaap lekker meiden.

Delali: Meid allereerst een hele dikke knuffel! Pffff wat een afschuwelijk lastige situatie. Ik denk dat de situatie waarin je askim nu verblijft voor ons moeilijk is voor te stellen. De druk die zij kunnen ervaren moet volgens mij gigantisch groot voor hem zijn, vooral nu de situatie daar zo te horen behoorlijk onstabiel is. Ik denk juist dat het de kunst is om duidelijk te maken dat jij nooit van hem zal verlangen dat hij moet kiezen tussen jouw en zijn familie. Dat jij graag een toekomst samen met hem wil, maar ook samen met zijn familie omdat die onderdeel van zijn leven zijn. Maar een Turkse man kan dat volgens mij echt anders ervaren, ik denk mede vanuit de druk die zij voelen en kan gegeven worden vanuit zijn familie. Het positieve in jouw verhaal vind ik dat hij verteld wat er in hem omgaat. Uit eigen ervaring weet ik dat Turken ook heel erg goed over zulke dingen zwijgen kunnen. Dus mijn tip probeer open te staan voor zijn verhaal, voorkom dat hij over gaat in zwijgen, probeer heel subtiel voor jezelf een beeld te krijgen wat er in zijn hoofd allemaal speelt, en maak hem duidelijk dat je naast hem wilt staan. Hem niet veroordelen, niet zeggen wat hij moet doen, maar zeg dat je van hem houd, dat je trots op hem bent en dat je gelooft in jullie samen en dat als jullie elkaar vertrouwen en op elkaar kunnen bouwen dat jullie samen sterk staan. Tegelijkertijd hoop ik heel erg dat je de rust wat kunt vinden, ook al voel jij inwendig grote paniek. Ik hoop dat je iets met mijn advies kunt…nogmaals ik vind het moeilijk om je advies te geven (maar ben ook erg moe) Dikke knuffel voor jouw meid en weet je mag hier altijd je hart luchten! Veel sterkte!

1 like

@ Summie met mij gaat ie goed hoor ik lees altijd mee maar ik ben zo’n muts met reageren op iedereen ik vergeet altijd alles tijdens het typen. Stiekem moet ik wel lachen met dat de Turkse jongens er vaak ouder uit zien dan ze zijn. Die van mij juist helemaal niet! En ikzelf zie er ook jonger uit dan ik ben. Zijn familie vond me zo jong toen ze me voor de eerste keer zagen en we schelen nog geen 2 jaar hahahaha! Scheelt ons dat weer een paar botox spuiten :wink:

@ Delali ik sluit me bij Summie aan. Maar weet ook dat Turken grote dramaqueens kunnen zijn en heel erg emotioneel kunnen reageren. Daar heeft hij nu ook alle recht op natuurlijk in de ellende die hij nu meemaakt. Het is een rot situatie maar het zou me niet verbazen als hij volgende week tegen je zegt dat hij toch komt. Hij zal alles zelf even moeten laten bezinken en als zijn hoofd weer helder is zal hij beter weten hoe hier mee om te gaan. En moeders houden van hun kinderen ook al is ze het niet met jullie relatie eens, als hij voor jou kiest zal ze hem heus niet verstoten en dat weet hij ook wel. sterkte meid!

1 like

Dankjewel Summie, ik wil hem graag steunen op iedere manier dat ik kan en ik wil zijn familie graag ontmoeten dat is heel belangrijk voor mij, maar als hij zegt dat dat niet gaat gebeuren en hij niet naar mij komt krijg ik het gevoel dat hij de handdoek in de ring gooit en ons opgeeft. Of trek ik te snel conclusies? Hij wil ook een leven samen met mij en houdt veel van me maar het lijkt erop dat hij niet tegen de druk opkan. Ergens zou ik t liefst zelf die kant opgaan maar de taal is een groot probleem…hij was heel open ook over het hele conflict daar…maar het pakt voor ons samen niet best uit…

Sent from my GT-I9300 using Wereldwijzer

Delali wat een nare toestanden allemaal, knuffel meid!!!
Ik weet eigenlijk helemaal niet wat ik erop moet zeggen… Je gesprek is volgens mij nog redelijk “vers”, ik denk dat ik hem gewoon terug zou bellen morgen, het even wat zou laten bekoelen…

Via Wereldwijzer app

1 like

Delali: Heb jij weleens in een panieksituatie gezeten? Ben jij weleens in een situatie terecht gekomen waarin je helemaal gestresst was? In een situatie waar je zelf totaal geen overzicht had over wat er speelde en waarin jij je behoorlijk onveilig en bang voelde en overal gevaren ziet? Op zulke moment ga je soms dingen roepen, zeg je dingen die je misschien helemaal niet meent en helemaal niet had moeten zeggen. Ik heb het vermoeden dat jouw askim op dit moment in zo’n situatie zit. Probeer eens voor te stellen hoe zou jij het in zo’n situatie vinden als je vriend (die de taal niet beheerst en jij bent dan ook nog es een vrouw) verlangt naar een leven samen? Hoe moet die jongen dat in hemelsnaam doen? Hij zal voor je willen zorgen en je willen beschermen. Maar hoe moet hij dat doen als hij op dit moment helemaal geen raad weet met zijn situatie? Vandaar dat ik denk dat het juist voor jouw belangrijk is om de rust en kalmte te bewaren. Ook al is dat ontzettend moeilijk en begrijp ik je paniek. Maar ga naast hem staan, juist daar naar zijn verhaal te luisteren, juist door er voor hem te zijn en juist misschien op dit moment niet dingen van hem te gaan eisen. En wacht eerst es effe rustig af hoe de situatie zich gaat ontwikkelen. Jij kunt nu alle rampsenario’s in je hoofd halen, maar wie weet is hij ook zo’n dramaqueen wat Civciv heel mooi omschreef. Wie weet als hij weer wat rust en overzicht heeft gevonden, draait hij wel bij en dan zou het erg jammer zijn, als jij door jouw paniek en angst om hem te verliezen, dat je door ruzie’s of druk te zetten de afstand tussen jullie alleen maar groter zou hebben gemaakt.

1 like

Bedankt voor je wijze woorden Summie…ik denk dat je gelijk hebt misschien ga ik te snel. Merk nu al dat hij het inderdaad nodig heeft dat ik naast hem sta. Hij voelt zich net zo machteloos en zegt letterlijk dat zijn handen vastgebonden zijn. Hij heeft gehuild vandaag zei hij. Het gaat niet goed met hem ook…

Sent from my GT-I9300 using Wereldwijzer

Lieve Summie ik lees nog een keer je mooie bericht terug en moet zeggen het geeft me wel kracht om niet zomaar op te geven…ik was inderdaad ook in paniek fijn als een van ons het hoofd koel kan houden. Aşkım weet zich nog steeds geen raad voelt zich echt gevangen maar we kunnen erover praten en dat is fijn en ik geloof erg dat er toch een weg moet zijn op de een of andere manier. Ik hoop het zo…

Civciv ja hopelijk is het een dramaqueen hihi dat zeg ik m wel eens voor de grap hahaha dan moeten we lachen…ja zijn moeder zal m zeker niet verstoten die is veel te gek op hem. Het is zijn vader waar die echt bang voor is…maar ik geloof eerlijk niet dat ze hem voorgoed uit hun leven zullen schrappen…

Isa dankje meis het is inderdaad nog vers en we moeten denk ik ff pas op de plaats…

Yildiz en Tam bedankt voor jullie steun achter de schermen. Heb zo een rotdag gehad maar al jullie berichten hebben me goed gedaan en gesteund en met aşkım nog gesproken voor t slapen. Ik heb zowaar goed geslapen…ik zie het allemaal weer iets rooskleuriger in…ik geef niet op!!

Fijne dag lieve meiden!

Sent from my GT-I9300 using Wereldwijzer

2 likes

Ik ben een tijdje niet geweest! Me telefoon was weer eens kapot en weet me inlogcode niet dus zonder me telefoon geen forum haha erg eigenlijk!

Wij hebben de storm overleefd en ons nieuwe huis heeft goede punten gescoord! Wij wonen op de begane grond dus ik was doodsbenauwd dat het water naar binnen zou gaan! Niet gebeurt!! Pfieuww! Ook de stroom deed het uitzonderlijk goed! Kreeg berichten dat mensen 40uur!!! Zonder stroom zaten! Wij af en toe twee uurtjes!

Ik heb wel heel erg gehuilt doodsbang! Mijn angst voor onweer is erger dan ik dacht! Ben ook niet/amper het huis uit gegaan door me angst! Askim belde zowat elk uur of bij elke donderslag om te kijken hoe het met me ging! Hij vind het erg om te werken aangezien hij wist dat ik huilend thuis zat! Gelukkig kon ik wel skypen met me ouders die me er doorheen hielpen! En de bar waar askim werkt was elke keer super druk!! Heel raar maar wel fijn voor askim!

Askim zit er nogsteeds er over in dat die niet mee kan naar NL kan het ook niet over mijn plannen hebben dan word hij chagerijnig en krijgen we ruzie! Hij had het zich zo anders voorgesteld. Vind het heel erg voor hem het zal voor hem zoveel moeilijker zijn! Ik ga naar een andere omgeving en heb zoveel te doen! Maar hij blijft hier achter met al mijn spullen om aan mij herinerd te worden! Ach het zijn maar vijf weekjes en dat vliegt zo voorbij!

Las iets over leeftijden? Het klopt inderdaad dat het niet altijd klopt hier! Askims oudste broer is ook een jaar ouder dan op ze paspoort! Mijn askim is maar een dag later aangegeven omdat hij eerst dood verklaard werd toen hij levend bleek te zijn was ze moeder en ze broers en zussen zo blij dat ze gelijk hem aangegeven hebben! Maar door de paspoort onduidelijkheid weet zijn moeder bijvoorbeeld niet hoe oud ze eigenlijk is! Zo vreemd!!

Heb ook gezien dat hier iemand is waarvan de paspoort leeftijd ook klopt maar hij zegt tegen zijn vriendin dat t niet klopt! Hij is 25 ofzo en ze vriendin denkt dat die 35/36 is! (Ladyside jij hebt m gezien hij kan best door voor mid 30 toch haha!) Uiteindelijk denk ik dat je t nooit echt zeker weet… haha! Irritaaaaant!!

Via Wereldwijzer app

Delali ik denk dat Summie alles al prachtig verwoord heeft voor je! Maar meid wat een situatie! Maar als jij nu rustig blijft en niet teveel schrikt van wat hij zegt door de stress dan komt het vanzelf wel er is altijd een manier! Je wilt niet weten hoevaak askim het op wou geven met mij en ik dan hysterisch werd! Ik wist nooit waarom hij wou opgeven en heb dat veel later pas uitgevonden! Je moet HEEL blij zijn dat je askim je alles verteld! En zorg er voor dat hij dat blijft doen dat hij je vertrouwen blijft houden! Sterkte <3

Via Wereldwijzer app

1 like