:vak01:
cheer
Noorwegen?
Wij hebben drie schoolgaande kindjes en willen heel graag naar Namibie, we zijn al wel bezig met de voorbereidingen maar ook bij ons is het financiele gedeelte een belemmering. Wij willen graag een safari lodge opzetten of overnemen maar je moet al 50.000 meenemen om er te kunnen wonen en een beetje lodge kost rond rond 300.000. maar we geven de moed niet op en we denken maar zo: waar een wil is is een weg" alleen die weg moeten we nog vinden…
groetjes Bianca
50.000 om er te kunnen wonen? Voor 50.000 bouw je daar een kant en klaar landhuis ja. K weet niet of dat de bedoeling is, zorg iig dat je een betrouwbare afrikaan hebt die meedoet aan je project dat kan je een hoop geld besparen. Succes
we moeten eerst ons huis verkopen!
en ik wil eerst veel informatie inwinnen, en op vakantie naar schotland!
je kan natuurlijk niet emigreren naar een land waar je nog nooit bent geweest!
mmar het plan lijkt ons leuk!
en nu nog afwachten hoe alles verder gaat!
en ik ik zou het lastig vinden om mijn moeder achter te laten!
Ik heb sinds 2006 een relatie met een Australier. Had meteen wel willen emigreren, maar heb dat niet gedaan wegens de kinderen (die had ik overigens zo mee willen nemen, maar dat vond hun vader niet zo’n goed idee…). Dacht het wel vol te kunnen houden tot ze allebei hun middelbare school hebben afgerond, maar dat duurt voor de jongste nog minstens 3,5 jaar vanaf nu. Dat trekken we niet, dus heb ik na lang wikken en wegen en gesprekken met een therpeut besloten dat ik eind juli 2011 vertrek. Mijn kinderen blijven hier, die zijn dan resp 18 en 16. Wel moeilijk hoor, maar mn vriend, inmiddels verloofde, maar 1 of 2 keer per jaar een paar weken zien is ook niks. Hij is een paar keer hier geweest en ik wat vaker daar, omdat ik meer vakantie kan nemen dan hij. Hij ziet het niet zitten zich hier te vestigen en uiteindelijk willen we toch daar samen verder. Ik vind het iedere keer dat ik daar ben moeilijker om weer terug te komen naar Nederland, doe dat echt puur voor de kids, hoewel ik wel natuurlijk ook mn overige familie en vrienden zal missen.
Zijn er meer mensen die zonder hun kinderen ge-emigreerd zijn? Ik zou graag ervaringen van mensen horen.
huydecoper
altijd moeilijk, keuzes maken. Toch een goede keuze naar Australie te gaan, de kids worden ouder en als je gewoon met hun afspreekt dat ze je kunnen bezoeken in AUSTRALIA een paar keer per jaar op uw kosten uiteraard dan zullen ze er denk ik weinig problemen mee hebben. Good luck
Wat dacht je van Amerika? Japan? Engeland? noem maar op!
Ik vind het een prachtig land om te bezoeken, maar ik zou er absoluut niet willen wonen (met name sociale voorzieningen zijn een ramp)!
Bij de noordenburen (Canada) is het een stuk beter voor elkaar (het is nog geen België of Nederland, maar lang niet slecht).
Zou je niet zo willen generaliseren over Nederlanders? Ik heb ook wel eens wat dingen gelezen van Belgen waar ik het niet mee eens was, maar gelukkig ken ik er ook die er een wat genuanceerder mening op nahouden. Je toon bevordert een constructieve discussie in ieder geval niet.
Bij voorbaat dank.
Nog zo één, zie mijn vorige reactie. Waar is dit voor nodig? Ik ben vrij nieuw op dit forum, maar als dit de toon is waarop met elkaar omgegaan wordt, dan bedank ik geloof ik maar. Jammer, want het idee van dit forum spreekt me juist erg aan.
Hallo,
Volgens mij niet op jou gericht maar goed als je je voelt aangesproken prima. Ik gaf een mening en volgens mij leven we in een vrij land om dat te mogen doen. Het is aan jou of je wel of niet op het forum blijft. Ik geef gewoon aan dat ik er zelf niet wil wonen en ik ga er ook niet meer wonen ik ben zelf een Nederlander namelijk. Ik ben bezig om mijn geluk ergens anders te vinden wat volgens mij ook moet kunnen volgens mij.
Als jij wel gelukkig bent in NL prima hoor blijf er vooral wonen en geniet er van. Ik kom vast nog wel eens in NL voor mijn familie en ben er ook vorig jaar nog voor 2 maanden geweest ik kan er alleen niet meer in leven mis mijn ruimte heel erg.
Nou, dit is vrij generaliserend, of niet: Welkom in NL het klaagvolk ze hebben altijd wat te klagen is het mooi weer is het weer te warm is het heel koud vinden ze het ook niets.
“Het klaagvolk”. Toevallig ben ik een Nederlander die dol is op mooi weer, en houdt van koude winters; heerlijk om met de hond te wandelen. En je zegt zelf dat je een Nederlander bent, en kennelijk ook geen ‘klager’.
Het gaat mij om het generaliserende. Wanneer je zou zeggen ‘*Sommige *mensen hebben altijd wat te klagen’, dan zou het wat mij betreft al anders overkomen.
Ik ben gelukkig in Nederland, maar zal straks naar de UK vertrekken. Hopelijk zal ik daar net zo gelukkig zijn als hier, de tijd zal het leren. Maar in ieder geval is het voor mij geen reden om daar zuur te gaan zitten doen over heel Nederland of alle Nederlanders.
Generaliseren is idd nooit eerlijk, maar het is zeker een feit dat als je lang uit Nederland weg bent, je met hele andere ogen naar Nederland en de Nederlander (generaliserend) gaat kijken.
Ik verbaas me elke keer meer en begrijp NL en de NLder steeds minder.
Daar kan ik me ook wel wat bij voorstellen hoor. En dat is ook prima, sterker nog: ik vind dat wel fascinerend. Waar ik me niet in kan vinden, is dat zodra iemand zelf uit Nederland weg is, iedereen die achterblijft opeens ‘slecht’ is. (of ‘een klager’.) De nuance moet wel blijven.
Zelf ga ik naar Engeland, en over het algemeen heb ik zeer goede ervaringen met de Engelsen, maar er is er ook weleens één waar ik me aan kan storen. Tja, mensen zijn niet allemaal eender, da’s in Nederland niet het geval en da’s in het buitenland niet het geval. Dat is mijn punt.
Hallo,
Dus blijkbaar toch verkeerd begrepen prima hoor je mag het invullen zoals je wilt. Ik bedoel over het algemeen maar goed verkeerd getypt en dus verkeerd begrepen. Ik gaf het weer als voorbeeld. Ik ben inderdaad al 2.5 jaar weg uit nederland daar tussen wel 2 keer terug geweest ik ben gewoon heel blij als ik weer weg maar uit NL het land trekt me gewoon niet en als iemand anders er wel plezier en naar zijn zin heeft mijn zegen heeft ie. Ik kom er echter alleen maar om mijn familie en vrienden op te zoeken en daarna snel weer terug.
Als je trouwens 2.5 jaar aan het rondreizen bent dan heeft het al lang geen zin meer om te klagen want het heeft zo ontzettend weinig zin je er bij neerleggen en dat is het. Vind het een prima instelling ben er ook aan gewend.
Hallo, als ik even mag reageren?
Ten eerste, wij zijn Belgisch, maar dat veranderd niet zo veel aan de dromen…
Wij zijn wat ze noemen “een nieuw samengesteld gezin” met allebei een loodzwaar verleden en eigenlijk al iets te oud (46 en 56)vrees ik. Daardoor is er ook niet echt de mogelijkheid om zomaar te vertrekken. Ergens moet je toch iets als reserve hebben en om nog een job te vinden in het buitenland, daar twijfel ik erg aan.
We zouden héél graag onze “oude dag” in Andalusia doorbrengen, ergens aan de atlantische kant… maar daar de mogelijkheid vinden om een woning te huren, een job te vinden, enz… dat lijkt zo onmogelijk! We hebben al gedacht, als er nog eens ergens iets staat om een domein te beheren, je weet wel, op basis van"kost en inwoon" dan reageer ik wel eens denk ik!
Eén ding weet ik, als wij nu nog prille dertigers moesten zijn, dat zouden geen kinderen of eigendommen ons kunnen tegenhouden!
Groetjes, Daisy
Op dit moment mijn huis!
We hebben dit in een toptijd gekocht (voor de makelaars dan) en als we dit nu moeten verkopen zitten we dus met een behoorlijke schuld. Dus blijven we nog maar een paar jaar zitten zodat de markt weer aantrekt. Kunnen we intussen sparen:)
Ik kan je vertellen dat het veeeeeeeellll langer duurd dan een paar jaar.
Probeer het nu maar zo snel mogelijk te verkopen want de prijzen gaan nog zeker 20% omlaag.
Dat snap ik maar na 10 jaar hebben we een deel vd hypotheek afgerond en genoeg gespaard. Als ik me huis nu verkoop zal het echt met een groot verlies verkocht worden en je kunt volgens mij niet emigreren als je een openstaande schuld hebt. Laten we zeggen dat we nog even moeten bikkelen in het koude kikkerlandje maar we hebben een mooi vooruitzicht:vak02: