Leyla welkom op forum =)!
Ai meis, maar het is niet zeker dat het waar is, misschien scheelt er wat met zen tel?
Hoe oud is hij en ben jij?
Ik hoop dat het allemaal mag goedkomen met hem!! =)
als je wil meepraten op TLK , altijd welkom =)!!
Bedankt Fieeh19. Ik weet niet, ik heb er gewoon niet zo’n goed gevoel bij. Ik ben 31 en hij 30.
En is het lang geleden van die nederlandse ex vriendin?
Nog eve afwachte zou ik zeggen, ik ken jullie situatie niet, maar misschien komt hij zo wel weer bove water en heb je je zorge gemaakt om niets!!
Als je hem eve niet hoort zou ik daar men conclusies uit trekken, maar voor nu zou ik nog eve afwachten, al weet ik hoe moeilijk het is als je er niets van hoort, en dan zou je zo meteen een ticket naar turkije wille boeken om het daar te wete te komen wat er scheelt 
maarja, dat is nu niet altijd mogelijk …
Sterkte!
leuk om alles te lezen
ben al een tijdje lid van dit forum maar niet heel erg actief. maar zal me bij deze even voorstellen.
Ik ben MissyMay, 22 jaar en getrouwd met een Turkse man! We zijn mekaar in april/mei 2005 tegengekomen. Ik was op vakantie, hij ober in het hotel (beetje standaard ). Na een jaar wachten weer terug bij mekaar, en het was nog net zo heftig als de eerste keer september 2007 verloofd, november 2007-februari 2009 dienstplicht, 19 februari 2009 getrouwd voor de wet, 5 september geëmigreerd (woon nu in Manavgat) en 10+11 oktober ons bruiloftsfeest gehad 
Dat is ons verhaal in een notendop Verder gaan we 8-21 januari voor het eerst samen naar NL en ben reuzebenieuwd wat hij van NL gaat vinden
wauw missymay, wat een verhaal =D , leuk om te horen dat het dus echt wel kan lukken, ondertussen al 4jaar samen en getrouwd, proficiat! En je woont nu ook in Turkije, bevalt het je een beetje??
Jullie hebben duidelijk ook heel veel momente zonder elkaar moete leve, dienstplicht en na de eerste ontmoeting een jaar moete wachte voor de volgende ontmoeting! Heftig!
Ik wens jullie alle geluk toe samen!
Jep zo zie je maar, als je maar echt wilt (beiden natuurlijk) kan het zeker
Ja mekaar een hoop moeten missen. Toen ik hem leerde kennen was ik net 18, en mocht van m’n ouders niet in m’n eentje terug naar Turkije (zij wouden niet mee, want ze wouden me min of meer beschermen, omdat ze natuurlijk ook de negatieve verhalen hadden meegekregen, van jongens die elke week een ander hebben ).
Tijdens de dienstplicht zijn we gelukkig elk verlof samen geweest. Vlak voor hij begon, in februari een week en in augustus 3 weken. Dat brak de lange periode een beetje
Het leven in turkije bevalt me op zich wel. natuurlijk is het erg wennen. De eerste 2 maandjes zijn net vakantie. Maar de 3e maand begon de verveling, het heimwee, het gemis. Daarbij komt dat het gewoon zo anders is, hier wonen. De mentaliteit, de gebruiken, de taal. Soms best vermoeiend en moeilijk. Maar alles voor de liefde he
Hey MissyMay,
Onze Filiz al ontmoet???
Hallo bellefleurtje!
jaja filiz is m’n vriendinnetje geworden
Wat gaaf!!! super!!!
Dag meidenn! 
Zoals eerder vermeldt hier in een topic, lees ik best vaak mee maar reageer ik bijna nooit, had ik nooit echt de behoefte aan…
Tegenwoordig dus wel, maar ik wil niet overkomen als ‘een indringer’ zeg maar…
Dus graag zou ik mee praten en mijn verhaal ook eens vertellen (wat ik in de ‘echte’ wereld helaas niet kan) maar alleen als jullie dit willen natuurlijk. Laat me maar iets weten!
Groetjes
Pookie
hoi pookie
tuurlijk ben jij ook van harte welkom in ons kletstopic .
Pookie: Vertel je verhaal eens, ben benieuwd!
@MissyMay: oooh dat is precies hetzelfde hoe jij het vroeger had. Van je ouders mocht je niet alleen en ze willen niet mee. Wat herken ik dat. Ik ben bijna 17 =S
Oke, hier komt het, volgens mij gaat het best wel lang worden…
Hier in mijn dorp is het gewoon bekend dat ik een gigantisch zwak heb voor turken, vooral op turken die dus nog in Turkije wonen, endan nog vooral op turken die in Istanbul wonen (de stad waar ik trouwens ook helemaal verliefd op ben!)…
In de zomer van 2008 had ik al 2 jaar een Belgische vriend, toen ik op vakantie naar Bodrum ging ik hem dan ook heel hard missen, dacht ik…
Tot ik er aan kwam en meteen de leukste jongen van de wereld tegen kwam, die daarbovenop nog heel lief was ook, zoals hier ooit op het forum al is gezegd: turken zijn meesters in het veroveren van je hart! dit had ik niet gedacht van mezelf, was eigenlijk best teleurgesteld! Hoe konden mijn gevoelens voor deze jongen, in 1 dag, sterker zijn als de gevoelens voor mijn vriend toen?! Ik denk dat sommige onder jullie best wel begrijpen wat ik heb meegemaakt…
Met hem heb ik een half jaartje gehad, ben nog 2x naar Istanbul voor hem gegaan…tot ik terug in België kwam op 29 december 2008, en op 1 januari 2009 een telefoontje kreeg ‘Im sorry hunny, i kissed a girl last night (jaaa, op nieuwjaarsnacht!) and i want a relationship with her…i’m sorry’ mijn hart was helemaal gebroken, en uiteindelijk werd ik depressief. Ik dacht bij mezelf ‘dit ga ik mezelf nooit meer aandoen!’
Maar, de meeste onder jullie weten volgens mij ook wel dat als je eenmaal op een turkse man verliefd bent geweest, de kans heel groot is dat het je nog eens overkomt!
Dus telkens ik naar Turkije ga, is er eigenlijk wel een man die me weet te versieren/verleiden, meestal blijft dit ook gewoon bij een vakantieliefde, en hoor ik er na een kleine maand thuis, niet veel meer van…
Deze winter ging ik samen met mijn mama een dikke week naar Istanbul (jaarlijkse gewoonte geworden). Ik dacht totaaal niet aan verliefd worden aangezien ik 24u op 24u bij mijn mama zou zijn. dit had ik dus helaas fout…ik ben weer verliefd geworden op een turkse man…en nog geen klein beetje! Hij heeft mijn hart helemaal weten te winnen, door ook gewoon leuke dingen te doen met mij EN mijn mama, zodat zij niet alleen zou zijn, wat ik erg waardeer.
Ik ben nog maar sinds zondag avond terug in België en ik weet nu al niet meer hoe ik het ga uithouden tot ik weer naar Istanbul kan gaan 
:(.
En…het is helemaal wederzijds! hij zegt zo’n lieve dingen, je weet wel, hoe turken lieve dingen kunnen zeggen. ik citeer ’ For me it doesn’t matter where i live, what i eat, etc. all i want is to live with you’ of ‘I want to live and die with you baby, no matter what it takes’ hmmm…smelt je toch helemaal van weg!
Dit was mijn verhaal in ‘het kort’ ik denk dat jullie nu wel een hele hoop over me weten!
Groetjes
pookie
hoi pookie
ik heb dan niet het zelfde mee gemaakt als jou maar heb nu sins 9 maanden een turkse vriend ben harstike blij met hem en we spreken elkaar ook elkedag (of moet zeggen dat hij er paardagen niet op kom of kan bereiken) ik heb in die tijd ook 3 keer naar hem terug geweest en ga nu 29 mei weer 2 weken naar hem toe .
en je heb gelijk met truken zijn gewoon te lief en toch heel anders dan nl (belgen) ze zijn op de een of andere manier toch liever tegen over ons .
ik hoop ook nog lang met me vriend te houden . maar je weet nooit wat de toekomst brengt .
nou ik hoop dat het met jou en je vriend ook alleemaal goed is
groetjes patricia
Patricia: Dankje! Ja weet je, Turken doen alles anders, liever, romantischer, ze doen gewoon meer moeite precies…Ook kan ik meer van hen verdragen, als zij iets overdreven romantisch doen is het gewoon schattig, terwijl een man hier dat zou doen zou het gewoon belachelijk zijn haha! Waar woont jouw vriend dan?
mijn vriend woont in ufra (waar volgend jaar kerst zijn ouders ga ontmoeten) maar in zomer werk hij in icmeler in de bar van zijn neef daar heb ook ontmoet . en leukst was nog zo vond hem eerst geen een leuk haha . (had ook geen erg in dat hij mij leuk vond ) tot op een avond zijn neef gezellig even wat bij ons kwam drinken (wat nu goede vrienden van ons zijn geworden) en zij dat zijn neefje (nu mijn vriend dan ) mij heel leuk meisje vond maar hij beetje verlegen was . dus ja en toen was de fonk over .
xx patricia
@Patricia789, welkom op het forum!!
Wat leuk hoe je je askim hebt ontmoet! Zozo en in 9 mnd al 3x terug geweest , geweldig!!
patricia: ahh wat schattig
dankje wel ,vind leuk om andermans verhalen telezen want ik ken voor rest niet veel mensen met een vriend van ver zegmaar en zeggen ook gouw je bent gek zoek lekker nl op ,maar hoor ook weer positiefe dingen .ben gewoon heel blij met me ventje en kwam er al paar keer eerder bij zijn neef zegmaar geweest dus zijn echt vrienden van ons geworden , en toen in een dit jaar werken hij der , zo doende ben best vaak terug geweest . en omdat we daar leuke vriende groep hebben nu . dus kan niet wachten tot mei
ja dat vond ik ook wel haha