Aldus , de (non) informatie van meneer Londoh .
Meneer , begrijp u nog steeds niet dat zulke verhalen niemand interesseert ?
Voorzover ik kan zien wordt in dit topic bekeken vanuit de kant van de nederlanders .
Men vertrekt ook uit “verouderde” ideeen , hoe jullie denken wat de indonesiers denken .
Uiteraard er is een verschil in cultuur dat bepaald ook hoe men er tegen aankijkt en handelt.
Zoals :
- duidelijkheid scheppen , gewoon doorvragen als je niet begrijpt.
Dat voorkomt misverstanden , onnodige irritaies van beide kanten .
Wat belangrijk is , de manier waarop je de vraag stelt.
Als je begint met : ma’af (excuseer mij) is het altijd goed .
2.respect tonen :
Algemeen voor een oudere persoon , ongeacht de sociale of economische status . Dit is de uitgangspunt .
In de loop van het gesprek of contacten zal men ook hun eigen plaats vrijwillig bepalen.
De pikorde wordt dan bepaald.
3.De Indonesiers kennen ook de zgn basa basi , dat is een beleefheidsformaliteit.Dus als iemand jou vraagt om langs te komen (bij hun thuis) , of iets aanbiedt moet je soms echt weten of het echt gemeend is. Vaak moet je eerst “afwijzen” (terima kasih) .
Als ze echt “aandringen”, naam kaart , telefoon of adres geven , dan weet je dat het echt welkom is .
En dan moet je ook echt komen of de aanbod nemen.
4.Een gemiddelde toerist die paar keren een toeristiche reis gemaakt hebben zullen nooit de “echte indonesa” ervaren.
Dat kunnen ze een beetje ervaren als ze daar blijven wonen , werken(studeren) , en dan ook omgaan met de indonesiers .
En ook niet alleen maar met hun eigen"soort"genoten.
Dus gesprekken voeren met allerlei lagen van de bevolking , bij hun thuis komen , zien hoe ze leven , proeven wat ze (dagelijks) eten.
Niet dat speciale etentje die men serveerde omdat je daar als gast mee eet.
Voorbeeld : De eerste 5 jaren van mijn verblijf in Nederland , begrijp ik de grappen van Andre van Duin niet . Ik mis de clou van zijn grappen .
De eerste 5 jaar heb ik moeite met de grappen van Neerlands Hoop in Bange Dagen.
Ook heb ik eerst een beetje moeite met volgen van Freek de Jong , en later Youp van Hek.
Na zoveel jaren kan ik wel van genieten .
Er zijn veel expat die alleen maar met expat mensen omgaan.
Lees maar het boekje Expat , van Max de Bruin .
Hoe geringschatten ze denken over de Indonesiers.
Of de nederlandse kolonie op Bali (en andere delen op Java).
Die gaan ook niet met de plaatselijke bevolking om .Er is een gap tussen hun .
Omdat ze tussen de “gewone”(dus armere)Indonesiers wonen .
Ze zijn geisoleerd , zie voorbeelden van de “kampung belanda” , de nederlandse enclaves op Bali.
Met Indonesiers die economisch gezien hun gelijke zijn , gaan ze praktisch niet om , het kan ook te wijten aan sociale verschillen.
Indonesiers met inkomen van 1500-2000 euro kan men relatief gezien niet als de “gelijken” van veel nederlandse migranten gezien worden .
Meestal zitten ze in andere sociaal level.
Ze hebben hun eigen netwerken , gaan ook alleen om met hun “gelijken”.
In “aparte” wijken , vaak in estate’s i.p.v perumahan .
Het is bijvoorbeeld onmogelijk dat een gewone ambtenaar tussen de "hogere"sociale wonen .
De samenleving is daar (nog) niet gedemocratiseerd zoals de Nederlandse samenleving.
De migranten zitten meestal in hun eigen wereld , uitgezonderd die toevallig een Indonesische partner hebben .
En dan is nog de vraag of men bij de “juiste” familie in getrouwd zijn .
Als de partner goed opgeleid en economisch / sociaal gezien iets te betekenen hebben , kan men mss aansluiten . En een deel van indonesia kunnen ervaren.
Een deel , waarschijnlijk een kleine deel (de zgn middel klasser).
- Cultuur .
Het is gewoon een oude cultuur , doorspekt met Oude Voor Hinduistische geloven , in combinatie met Hindu , Budhisme en Islam/Christendom .
Door de modernisering heeft men in de afgelopen 60-70 jaar hun oude waarden en normen verwaarloosd.
Nu is er een beweging te zien dat men terug wil , of de oude waarden werden herontdekt.
Dat zie je van de invoering van de oude talen , oud javaans , oud sundanees etc .De bahasa daerah is weer terug. Bijna te vergelijken met Friesland.
Tot jaren zestig kreeg men ook de bahasa daerah (sundanees -javaans etc) als 2 de taal op school .
De hangt naar zelfbestuur , eigen identiteit is nu te merken .
Indonesia geef ook studiebeurzen aan buitenlandse studenten , om de Indonesische taal en cultuur te bestuderen.
Daarom om meer te kunnen ervaren wat de "echte"Indonesia is moet men toch iets weten van de taal en cultuur van Indonesia en met de indonesiers omgaan .
Anders zie je alleen de "toeristische indonesia de mooie kant van indonesia.
Of je ziet alleen maar de slechte dingen van Indonesia.
Dit laatste is ook een keuze van je zelf , zoals je alleen maar de mooie en luxe dingen ziet omdat je in een verzorgde reisgroep zit , en in een 5 * hotel logeert.
Dan is je ervaring anders dan iemand die in een goedkope Melati Hotel of losmen logeren , en in een bomvolle Angkot (volksbusje) reist .
? he…een heel verhaal,dat dan weer wel…maar op wiens verzoek? Schijnbaar heb ik iets gemist…was even een tijdje afwezig:D
Wiens verzoek ?
Als je mijn profiel bekijkt , zie je dat omong kosong (ouwehoeren) mijn hobby is .
Ya , zeker je heb veel gemist .
Ik heb in Indahnesia ene senior zien posten :
*“Mijn droom is om ooit (uiterlijk met pensioen) naar Indonesie te vertrekken, daar ik de Nederlandse mentaliteit, politiek en natuurlijk ook het weer behoorlijk zat ben. Ik spreek de taal (redelijk), maar weet niet waar ik een ingang kan creeren om een netwerk op te bouwen” *
(heb dezelfde droom dus zal ik met belangstelling de reacties lezen )
Weet niet of je dezelfde senior bent , zo ja dan is het belangrijk om informaties re verzamelen .
Het redelijk spreken van een taal (is het de echte B.I of bahasa gaul ? ) is een goed begin.
Maar dan moet je toch de cultuur en i.h.b de mensen leren kennen .
En wat zijn je verwachtingen , hoe is je opvatting tegen over de indonesiers , in welke sociale laag wil je netwerken.? Of wil je gaan bivakkeren in een kampung belanda (Bali) ?
Voor mensen vanaf 55 jaar , kunnen in indonesia vestigen met een Lansia Visum , de Lanjut Usia , ook bekend onder de naam oude lullen visum .
De voorwaarden zijn te zien bij de KBRI.
Is populair bij veel nederlanders met F.L.O regeling.
Heb ik daar een paar mensen ontmoet .
Ze gebruiken ook de zgn SosBud visum in combinatie met de "Hop"methode.
Heb je een “kruiwagen” zoals vrienden of aangetrouwde familie ?
Weet je het verschil tussen Javanen en Sundanezen , tussen de Zuid Molukkers(zoals Ambonezen) en Noord Mollukers (Makassaren )?
Wat is het verschil tussen een Batakker en Padanger ?.
Die informaties kan je ook niet vinden bij Lonely Planet of andere dure reisgidsen .
Als je belangstelling heb , wil ik wel een O.H verhaal afsteken .
Een glaasje campari on the rocks plus sigaartje erbij kan mijn bereidheid extra vergroten.
Uiteraard mag je daarna mijn o.h verhaal nachecken of ik echt aan het raskallen ben of niet .
Op zijn indonesisch zeg ik dan* Bisa diCheck Mas .*
De originele posting daar op indahnesia was dus niet van mij ,wel de zin " heb dezelfde droom etc…" > ik kom nog wel op uw verhalen etc terug in de komende dagen(hoop ik),moet nu weer aan de slag om te proberen de verwachtingen van mijn werkgever waar te maken en aldus mijn salaris te verdienen voor deze maand…
Ik ben eens met anderen dat je de “echte Indonesia” , de ideaalbeeld zoals het beschreven en getoond werd met "oude"foto’s nog steeds bestaat.
Je hoeft alleen maar naar plaatsen gaan waar de 21ste eeuw nog niet aanwezig is .
Zelfs in Jakarta kan je de echte indonesia nog zien , voelen en proeven , de armoede , de rijkdom , de chaos , de mensen , het behoort ook tot een deel van de “eche indonesia”.
Ga tussen die mensen lopen , praten , wonen , eet hun voedsel etc , dan proef je indonesia.
Jenny heeft zich vergist om te denken dat er geen eenheidsgevoel bestaat tussen die bevolkingsgroepen.
Sinds de nationalistische bewegingen hun streven naar vrijheid kenbaar hebben gemaakt en gerealiseerd , zijn ze gewoon Indonesier . Geen Sundanees , Javaan , Batakker of Balinees .
Juist de taal , de Bahasa Indonesia (ooit een taal gebruikt door de Maleisische kustbewoners en de hoven van Sumatra - Riau Lingga en hoven van Malaysia = ongeveer 7,5 % Maleiers wonen toen in Indonesie ) werd en wordt de eenheidstaal .
Iedereen moet het leren (sinds 1945) , ik kan naar Atjeh , Bali , Papua gaan en communiceren in het Indonesisch met (bijna) iedereen.
Uitgezonderd mensen die mss analfabeet zijn (volgens de statistiek 7-10 % ?).
Wat de Balinezen betreft , ik denk dat ze op economisch gebied ook het beter hebben dan de “Javanen”.
Kijk maar naar hun inkomensnivo .
Ze zijn zelfs min of meer afhankelijk op de produktieve inbreng van de Indonesiers .