Hallo allemaal,
ik dacht al waarom krijg ik geen antwoord, blijkt dat jullie hier al hebben geantwoord. Dankjewel!
Ik ben zelf ook nog aan het zoeken.
groetjes,
sebnem
Hallo,
Ik heb je bericht gelezen dat U op 12 jarige leefdtijd met je ouders emigreerde naar Turkije.
U verteld ook dat U het in het begin moeilijk heeft gehad.
Mag ik U vragen of U reeds turks kon praten om hier op school verder te studeren of sprak je alleen nederlands ???
Veel mensen hebben hier vragen over emigreren met hun kinderen vanuit Belgie en Nederland .
Een vraagje aan U ? Moest je het moeten overdoen zo jong mee emigreren zou je het dan je ouders afraden of aanbevelen ?
Ik lees hier dikwijls verhalen van oudere mensen die emigreren net zoals ik. Mischien heb je mijn intervieuw gelezen frank6.
Maar ik hoor ook eens graag de mening van iemand die het aan de lijve ondervonden heeft zo jong naar Turkije te komen en dan nog wel in een plaats waar geen toeristen komen. Wel knap ven jou dat je nog nederlands schrijft. Oefen je nog ergens om je nederlandse taal te onderhouden . En volg je school op een turkse school. Bevalt je dit wel .Vind je dat in Turkije studeren net zo goed is als in Belgie of Nederland ?Wat zou je mensen met schoolgaande kinderen aanbevelen als ze naar Turkije emigreren. Wat mogen ze echt niet doen ?
Kan je daarover iets meer vertellen aub.
Ik denk dat daar wel een paar lezers interesse zullen in hebben.
Dit forum is er om mensen te helpen bij emigreren naar Turkije en jou ervaring hoor ik graag wel eens.
Mischien ben je nu wel van school af,heb je dan werk kunnen vinden in Turkije of was dit ook moeilijk?
Groetjes uit Kusadasi,
Franka
Ik ervaarde in gesprekken met emigrerende turken van nederland naar turkije dat ze niet meer als “vol” worden aangezien,meer als vreemdeling(yabanci)
Hebben turken die in nederland zijn opgegroeid en terug gingen naar het land van herkomst hier ervaring mee?
Hoi franka,
Mijn man en ik samen met 3 kinderen willen heel graag emigreren naar turkije, omgeving Antalya. Mijn man is zelf van turkse afkomst maar ik heb heel veel moetie moeten doen om hem zover te krijgen dat hij mee wil gaan naar turkije. We hopen dat we binnen nu en 2 jaar daar kunnen settelen. Maar ik heb nog wel een paar vragen
- Is het mogelijk en voordeliger om in turkije zelf een hypotheek aan te vragen?
We hebben nu wel inkomsten die we behouden als we naar turkije gaan. Hij heeft hier in nederland een eigen bedrijf die gewoon door blijft lopen en ik heb ook mijn eigen inkomsten. - We zijn bezig met een nieuw concept qua bedrijf dus ik kan er nog niets over zegggen, maar het bedrijf wordt opgezet in nederland, maar er wordt wel in en vanuit turkije gewerkt. Heb je dan ook een werkvergunning nodig?
- Hoe zit het met verblijfsvergunningen als we daar een huis kopen en in nederland onze woning ook aanhouden, zeker 1 jaar, mocht het daar toch niet zijn wat we er ons van voorgesteld hadden?
- Kan je me ook vertellen wat ze daar aan instellingen, instantie voor gehandicapten kinderen?
Dit zijn op dit moment toch wel mijn belangrijkste vragen en hoop dat je deze voor mij kunt beantwoorden.
Bij voorbaat dank,
Met vriendelijke groet,
Mevr. Gunduz
Tsjonge, hier kom ik nog ff ‘snel’ achteraan. Maar het hangt erg van de omgeving af waar je je met je hond wilt settelen. In Dalyan heb ik meegemaakt dat honden echt NIET geliefd zijn, maar 's nachts van de straat worden opgepikt in een busje om te worden afgemaakt. Een kennis raakte op deze manier bijna haar hondje kwijt. Toen ze een hondenopvangcentrumpje wilde beginnen, werd ze er niet geliefder op bij haar schoonfamilie!
In Antalya heb ik gemerkt dat de lokale bevolking, net als eerder werd gemeld, de honden heel liefdevol verzorgt. Ze nemen ze niet in huis, maar er gaat geen hond dood van de honger. In het huisje waar ik woonde, kwamen ze gezellig binnen wandelen en buiten op je veranda liggen.
De honden zijn ook erg lief. Ik heb geen valse hond ontmoet!
In Kusadasi maakte ik wel weer mee dat ze werden weggejaagd. Dit was geen leuk gezicht.
Dan nog even over je schattige berner sennen. Zelf heb ik een bobtail ( english sheepdog)gehad, die het zomers in Nederland wel al erg zwaar had!! En ik ben het heel erg eens met deze mevrouw dat je hond niet zal gedijen in turkse temperaturen! Zielig!
Hallo Mevrouw Gunduz,
Ik kan begrijpen dat je man die van turkse afkomst is het moeilijk heeft om naar Turkije te komen wonen. Hij weet uit ervaring hoe moeilijk het hier te leven is zonder sociale zekerheid en denkt wellicht aan zijn kinderen. Ik zie het voorbeeld bij mijn eigen dochter die met een turk getrouwd is, ze blijft ook liever in Belgie dan terug naar Turkije te komen wonen.Er valt daar wel goed over na te denken.
Je kan hier altijd bij bepaalde banken zoals Fortis bank een hypotheek aanvragen om een huis te kopen in Turkije. Maar je zal dan wel een voorschot van 20 procent zelf moeten betalen.Je moet kunnen aantonen dat er een iskan is op die woning , en met die iskan kan je naar de bank om een lening aan te vragen.Goedkoper is het volgens ik heb horen zeggen niet,maar turken hier lenen ook, dus het moet betaalbaar zijn. Als jullie er echt aan denken hier iets te kopen dan kan je altijd eens langs de bank gaan als je naar Turkije komt.
Ik heb zelf nog nooit een woning met een lening in Turkije verkocht,dus heb geen echte ervaring. Maar ik weet dat het kan. En komt er ooit een klant die hulp daarvoor nodig heeft dan helpen we wel.
Als jullie bedrijf via Nederland werkt en je wil dan ook vanuit Turkije werken is het mischien niet nodig een werkvergunning te hebben. Het is te zien of je hier ook een handelsregister wil gaan nemen en personeel in Turkije wil nemen. Is na te vragen bij een advokaat.
Ik ken hier mensen die zaken doen via Nederland en Turkije en hier geen werkvergunning hebben.
Heeft U man nog een turkse nationaliteit dan hoeft die geen verblijfsvergunning.
Anders zal hij net als U en voor de kinderen een verblijfsvergunning moeten aanvragen in Turkije. Bij aankoop van een woning hier of met geld op een turkse bankrekening krijg je makkelijk een verblijfsvergunning.Je kan gerust je woning in Nederland aanhouden, mischien makkelijker om jullie domicilieadres in Nederland aan te houden. Dit kan voordelen geven voor jullie ziekteverzekering in orde te houden.
Als U zich volledig uitschrijft in Nederland moet je hier zeker een prive ziekteverzekering gaan nemen. Sociale zekerheid kennen ze hier niet zoals in Nederland. Maar U zegt ;het bedrijf word opgezet in Nederland, dan moet je dat eens aan je boekhouder in Nederland vragen welke mogelijkheden U heeft.
Ik heb hier persoonlijk nog nooit van een instelling voor gehandicapte kinderen gehoord. Ik ken hier wel turken met gehandicapte kinderen, maar die zorgen er thuis allemaal zelf voor.
Mischien weten andere forumbezoekers daar meer over.
Je kan me ook altijd persoonlijk mailen met vragen;
[EMAIL=“francoisevanhaesebrouck@hotmail.com”]francoisevanhaesebrouck@hotmail.com
Groetjes uit Kusadasi,
Franka
Hoi franka,
Bedankt voor je reactie, Het is niet zo dat mijn man niet terug wilde omdat het leven in turkije moeilijk is, maar meer omdat hij zich daar net zoals in nederland toch ook wel een buitenstaander zou voelen. Maar wij doen diit niet zomaar dit is iets waar we lang over nagedacht hebben en we komen niet met legen handen. We kunnen daar een goed en lux leven hebben. En juist voor de kinderen wil ik graag daarheen, ik denk dat ze daar ook heel gelukkig kunnen worden als ze eenmaal gewend zijn. Ik denk ook dat ik in turkije de kinderen betere normen en waarden kan bij brengen dan in nederland, het wordt me hier een beetje te vrij, als je begrijpt wat ik bedoel. Ik kan het verhaal emigreren van 2 kanten er zijn mensen in onze kring die het hebben geprobeerd en na 2 jaar weer zijn terug gekomen. Maar er zijn ook mensen die het daar zo geweldig vinden. Nederland is niet mijn land ik ben niet meer gelukkig hier, en dat heb ik wel als ik in turkije ben. Zelf ben ik van indische afkomst, wel geboren in nederland, maar ik zie zoveel overeenkomsten. de zorgzaamheid en de saamhorigheid waarin ik ben groot gebracht dat zie en voel je in turkije ook. En dat is iets wat in nederland ver te zoeken is. Het is niet zo dat ik hier mijn boeltje pak en vertrek, maar ik vind wel dat we het moeten proberen, en niet achteraf spijt krijgen van hadden we het toen toch maar gedaan.
P.S. ik heb op het forum ziekteverzekering ook een paar vraagjes voor je achter gelaten.
groetjes Desiree Gunduz
Hallo Desiree,
Jeetje, ik volg even sinds gisteren dit forum en ik wil toch ook even reageren op wat je aan Franka schrijft. Het is namelijk zo identiek aan wat ik zelf al jaren zeg,( of schreeuw!) Zodra het vliegtuig Nederlandse bodem raakt ,wordt ik spontaan depressief. Dan denk ik, wat dóe ik hier! Ik ben ook van indische afkomst en het gevoel van warmte zit niet alleen in het klimaat, maar ook in de gastvrijheid, de liefdevolle omgang en een beetje het ‘dichter bij de aarde’ gevoel. De mensen zijn niet zo kil en hooghartig. Ik hou ervan om het eenvoudige nog te zien, een auto die uit elkaar valt, 1 heel gezin op een brommer, alle commotie op een markt en de kruiden!! Ik zou het zelfs betreuren als ze bij de EU zouden komen, want dat betekent misschien wel de afbraak van een prachtige cultuur en bevolking. Vorig jaar heb ik 4 maanden in Antalya gewoond en toen ik terug moest naar Nederland werd ik op slag weer depressief.:crybaby: Ik begrijp je heel goed en wens je alle geluk in Turkije. Het lukt echt wel hoor als je er sámen voor gaat. In mei ga ik weer voor 1 maand, langer is helaas niet mogelijk. Mijn probleem is dat ik 2 grote liefdes heb. 1: Nederlandse diepgewortelde niet van z’n plaats te krijgen fantastische echtgenoot en ,2: Turkije. :zon02:een stukje paradijs op aarde. Ook ik weet heel goed dat het niet allemaal heel paradijselijk is en je goed de kleine lettertjes moet lezen en dan nóg de plank kan misslaan, maar dat is geen vooruit vastgesteld feit, dat is pech.
Succes nonna!!:dag:
Hoi monique,
Weet je, als ik in turkije ben, heb ik het gevoel of ik bij mijn oma thuis binnen stap. Dat warme gevoel, dat niets teveel is. helaas is ze al 6 jaar overleden en sindsdien heb ik steeds minder hier in nederland te zoeken. Ik zal hier heus wel mensen gaan missen, daar zal ik niets van zeggen en zeker mijn moeder, maar turkije is maar 3,5 uur vliegen van nederland vandaan. Wij gaan ook altijd 2 of 3 keer per jaar naar turkije en als we daar zijn worden we zelf hele andere mensen. Wij gaan ook in mei naar antalya met de 2 kleinste van ons 12 dagen ,helaas want dan moeten ze weer naar school.
groetjes desiree
Hallo Desiree en Monique,
Waarom blijf ik in Turkije wonen denken jullie ? Juist om dat gevoel wat Monique beschrijft ik ook altijd meemaak . Ik ga meestal elk jaar 3 weken tot 1 maand naar Belgie rond de kerstperiode en als ik dan in Belgie land ,dan ziet alles zo grauw ,grijs en zwart. Mensen lopen dan ook nog allemaal met donker gekleurde kleding aan. Je moet zoeken om ergens een kleurtje te vinden.Wel, dan ben ik blij om terug naar Turkije te komen en hier ergens op een vliegveld te landen vol met groene bomen, bloemen die bloeien, gekleurde huisjes,blauwe zee en blauwe lucht. Heerlijk terug dan te ademen in Turkije.
Normaal dat er bij ons in Belgie en Nederland zoveel depressieve mensen zijn,ik zou als ik terug moest gaan, heel lang moeten wennen.
Maar Desiree als je hier echt middelen van bestaan zal hebben ,net als ik, dan is het hier heerlijk te leven zonder de dagelijkse stress van bij ons.
Of je man zich hier als een buitenlander zal voelen zal van hem zelf afhangen.Weet je wat turken van hier heel slecht kunnen verdragen als een turk die in europa geleefd of geboren is hier komt emigreren ?
Wel, ik hoor het hier dagelijks onder de mensen waar ik tussen leef.Die europese turk komt hier meestal aan met veel geld waarvoor hij dan wel hard gewerkt heeft, maar dat snappen ze hier dan ook weer niet.Want als ze hier over werken praten ?..dan vertellen ze niet hoeveel uren ze alleen maar staan praten hebben met vrienden.Maar zeg hen nooit dat ze niet hard werken.
Die europese turken ,komen hier dan soms nog aan die turken die hier nooit buiten hun land geweest zijn, de les spellen van hoe het moet en niet moet. Want hier werken ze totaal anders dan bij ons, ,normaal ze moeten het met minder financiele middelen doen. En het lukt hen nog ook.Tijd en uur en afspraken kennen ze hier ook maar weinig…dus…dat is dan aanpassen hoe het hier wel is om te wonen en te werken.Is het vandaag niet dan is het morgen. Dus als je man kan gaan leven ‘hier’ in Turkije als een echte turk dan zal hij heel goed aanvaard worden en niet als yabanci behandeld worden.
Mijn schoonzoon turk is hier als ze met vakantie komen ook heel graag gezien,maar hij laat de turken van hier ook in hun ideeen ,hij luisterd ook naar hun verhalen en verteld hen weinig over de luxe die ze in europa hebben.
Natuurlijk zullen je kinderen hier ook graag wonen, maar denk eraan ze zullen zich ook echt moeten aanpassen aan de turkse kinderen die ook een totaal andere mentaliteit hebben. Ook op school. Kinderen lopen hier tot laat in de nacht op straat en spelen gewoon samen op straat zonder dat de ouders zich zorgen maken.
Uw kinderen zijn mischien anders opgevoed en hebben een meer geregeld leven dan die kinderen hier.Kinderen kunnen hier nog echt kinderen zijn en duur speelgoed kennen ze gewoon niet.Ze zijn gelukkiger met veel minder.
Turkse mensen en kinderen delen dan ook heel makkelijk alles wat ze hebben en ze lenen ook heel makkelijk zaken uit ,en daar moeten wij dan aan wennen.Ze komen ook je huis binnen en buiten lopen zonder afspraken,maar dat kan je ook bij hen doen. Hier word je normaal nooit op voorhand uitgenodigd. Je bent gewoon altijd welkom. En dat is dan wel wennen…
Turken maken ook geen toekomst plannen en plannen heel moeilijk een dag vooruit. Vraag nooit een turk wat we morgen gaan klaar maken om te eten ??? Ze zien wel wat er in de koelkast staat.
En daarom juist is leven hier zo makkelijk. Doet je auto het vandaag niet, dan doet de auto van de buur het wel en die leent je dan wel zijn auto voor een dagje. En de week nadien kom je in hetzelfde geval te staan en dan krijg jij zijn auto. Zo werkt dit hier…
En zo kunnen we nog uren doorgaan over leven en wonen in Turkije. Ik mis Belgie niet en ben hier tot op heden heel gelukkig.
Groetjes uit Kusadasi,
Franka
Hoi franka,
Ik snap wat je bedoeld, mijn man komt zelf uit het zwartezee gebied, zijn familie komt daar uit de dorpen. Maar wat is het fijn om daar te zijn, ze hebben weinig geld, maar zijn wel heel gelukkig, het zijn nog echt van die hazelnootplukkers, dat is van hun en daar worden ze gelukkig van. als we daar dan zijn dan is het ook van s’morgens 8.00 tot diep in de nacht bezoek. maar die mensen zijn zo lief. Hij zal dus nooit iemand daar de les voorlezen of pronken met wat hij heeft, en wat je zegt dat ze daar niet berijpen hoe hard wij in nederland moeten werken, voor datgene wat we hebben, dat klopt. We hebben ook een rijkere tak van zijn familie in instanbul wonen, die het zelfs beter hebben als ons, maar toch altijd denken omdat wij uit nederland komen het leven van een koning hebben. Als je dan verteld hoe het leven in nederland is, ze dan pas inzien hoe gelukkig zij zijn. Nee, wij weten precies hoe de turkse denken en doen, maar als we op vakantie zijn voelt hij zich wel een buitenlander, dat zal wel anders zijn als we er eenmaal wonen. Maar ik ben ervan overtuigd dat wij daar heel gelukkig kunnen worden. Mijn schoonmoeder komt dan ook met ons mee terug die komt dan bij ons inwonen, wat ik wel een hele fijne gedachte vind, zij is ook iemand die het beste uit je kan halen.
groetjes
desiree
Hallo Desiree,
Ik denk dat jullie hier in Turkije heel gelukkig zullen zijn met de ingesteldheid die jullie hebben.Wat tof je schoonmoeder te laten meekomen en te laten inwonen bij jullie.Ze zal zich ook zo gelukkig voelen om terug naar Turkije te komen wonen.Tof voor de kinderen.Als je dat in Nederland verteld dat je met je schoonmoeder wil gaan samenwonen dan kan niemand zich dit voorstellen.
Maar hier in Turkije hebben de kinderen nog respect voor hun ouders en denken er hier nooit aan hun ouders alleen te laten of ze ergens in een instelling te plaatsen. Ik wens jullie echt veel succes bij jullie plannen om te emigreren. Als je ooit tot Kusadasi komt,ben je altijd welkom.En je kan me mailen met al je vragen ,geen probleem.
Groetjes uit Kusadasi,
Franka