(origineel bericht op be-more.nl)
week 2 en 3 in malawi
alweer mijn derde week… de tijd lijkt te vliegen hier.
Ik heb al een tijdje niks van me laten horen, maar dat komt omdat ik ziek ben geweest. Niks ernstigs en alles is nu weer oke. Bedankt voor alle lieve berichtjes. Het is hier echt heel gaaf en mooi. Ik raad de mensen die ooit nog naar Afrika aan om vooral hun ogen te gebruiken en wat minder hun neus (als reactie op de schoentjes).
Het is hier een beetje een rare week geweest. Een jongetje van 14 uit de community is overleden aan Malaria, waardoor het programma een paar dagen stil lag. Het jongetje is familie van een aantal vrijwilligers hierzo, dus ik heb het verdriet van dichtbij meegemaakt. Ook ben ik naar de begrafenis geweest. Het is hier gebruikelijk dat zowel de mannen als de vrouwen heel hard jammeren en huilen. Sommige vrouwen waren zelfs zo verdrietig dat ze gedragen moesten worden. Tijdens de begrafenis wordt er heel veel gezongen en dit is best wel mooi. Toch was het zeker wel moeilijk, ik zat zelf ook met een brok in mn keel.
Afgelopen week heb ik ook mee mogen doen met de disabled class. Momenteel zijn er zoveel vrijwilligers dat we 1 op 1 met de kinderen kunnen spelen. Ik ga kijken of ik hier qua organisatie nog wat toe kan voegen, aangezien ik hier natuurlijk voor gestudeerd heb. Zelf heb ik gewerkt met brian. Brian is verstandelijk gehandicapt en hij is dol op spelen met de bal. Ik probeer hem aan te leren om oogcontact te maken. Hij begint al aardig door te krijgen dat hij eerst oogcontact moet maken voordat hij de bal krijgt. Brian kan helemaal niet praten, dus ik vind het heel belangrijk dat hij toch nog een vorm van communicatie aanleert.
Afgelopen weekend heb ik ook gewandeld op het zomba plateau. Het is hier echt enorm mooi, sommige stukken zijn zo groen dat het bijna zuid-frankrijk lijkt. Ik heb samen met nog wat meiden de wandeling naar chingwe’s hole gemaakt. Dit is een gat boven op het plateau waar vroeger de overledenen in gegooid werden. Maar vanaf dit punt heb je ook geweldig uitzicht!!! We dachten dat deze wandeling 1.5 uur zou duren, maar het was een wandeling van 5 uur en hier waren we qua eten en drinken niet helemaal op voorbereid, maar iedereen is weer heelhuids teruggekomen in zomba. Na de wandeling hebben we onszelf getrakteerd op een stuk chocoladetaard die we tussen de aapjes hebbben opgegeten.
Ik zal proberen binnekort nog wat foto’s te plaatsen.
Nogmaals bedankt voor alle lieve berichtjes, ik vind het echt heel leuk om ze te lezen. Ik mis het leven in Nederland soms wel, maar ik ben zeker nog niet van plan om terug te komen!!!
veel liefs,
Maaike