Door het gebruik van de steelgitaar is dit een voorbeeld van zware westerse, amerikaanse beinvloeding. Ik geloof niet dat dit “oer-hawaiiaanse muziek” is. Mij lijkt oer-hawaiiaanse muziek meer op tromgeroffel.
Dat van die lossere zeden kan wel waar zijn. Vergelijk Bali, waar de eerste nederlanders geconfronteerd werden met vrouwen met blote borsten.
Daardoor werden bvb KNIL-militairen zo afgeleid van het uitoefenen van hun militaire plichten dat de nederlandse regering de vrouwen verbood om zo erbij te lopen.
Ik weet dat door bepaalde films waarbij het ging over de verboden liefde van een Hawaiiaanse met een blanke, en de toer van de Kilima Hawaians in Indie, dit soort verwesterde vorm van muziek zeer populair was. doet eea niet denken aan de liefde tussen een njai en een kolonist?
daar kwamen indo’s van.
Of je dat om die reden, evenals de krontjong overigens, kunt rekenen tot de indo-cultuur waag ik te betwijfelen.
Zouden R&R, merseybeat, blues etc. ook behoren tot de nederlandse cultuur. Neen zou ik menen. Maar wij houden er wel van.
Het paradijselijk gevoel en dat gedroom van veel toeristen is er de oorzaak van dat je nauwelijks kritiek mag uitoefenen op deze paradijselijke eilanden, want maak slapende honden niet wakker.
Reisorganisaties verkopen dromen, dus…