Huwelijk met oudere buitenlandse vrouw als poort naar Europa

Dit is een verkorte vertaling van een bericht zoals het op 14-8-2013 op de site kadinlaricin.net (voordevrouw.net) geplaatst is. Met deze mededeling wil ik voorop stellen dat het artikel gebaseerd is op statische gegevens en niet op een persoonlijk mening.

Ieder jaar weer zijn de provincies rond het Middellands Zeegebied getuige van een grote toestroom van jonge mannen uit het oosten van Turkije. Stuk voor stuk hebben ze zo allemaal hun dromen: de een wil geld verdienen voor zijn familie, de ander een buitenlandse taal of een vak leren.

Negen van de tien keren blijkt het allemaal niet zo rooskleurig te zijn als ze zich hadden voorgesteld. Jongens die vol goede moed naar toeristische plaatsen als Marmaris, fethiye, Bodrum of Çeşme komen merken na een jaar dat het hard zwoegen is voor weinig geld en kans op doorstroming naar een hoger bestaansniveau en zo goed als niet inzit. Sommigen volgen nog na het eerste jaar in de wintermaanden een taalcursus, maar na het tweede en derde jaar wederom met lege zakken de winter in te moeten begint gaat op zoek naar het ‘snelle geld’.
Het huwen van een oudere buitenlandse vrouw om zo het land uit te kunnen.

Hij spendeert zijn laatste centen aan leuke cadeautjes en gezellige intieme ontmoetingen. Eenmaal de dame zover gekregen dat ze met hem wil trouwen stuurt hij het erop aan dat ze in haar thuisland gaan wonen. Ja, en dan komt zijn familie in actie…
De jongen die nog nooit onder de controle van de ouderen vandaan geweest is gaat nu met een ‘ongelovige’, die de leeftijd van zijn moeder heeft, naar Verwegnistan. De familie ziet het vaak helemaal niet zitten en als enige eis kunnen ze bedenken dat de vrouw in hemelsnaam dan maar zich moet bekeren tot de Islam. Bahtiyar Taranoğlu, moefti in Marmaris laat weten:” de meeste buitenlanders die hier komen om zich tot de Islam te bekeren zijn buitenlandse vrouwen die dat doen onder dwang van de familie van hun Turkse man of vriend. Ze weten helemaal niet waar ze mee bezig zijn”.

In het jaar 2005 zijn er in Marmaris 80 huwelijken gesloten van Turkse mannen met een buitenlandse vrouw om kort daarop het land te verlaten. Het merendeel van de vrouwen was daarbij op een leeftijd die 5-15 jaar hoger lag dan de man. In Fethiye was een en ander in datzelfde jaar nog veel extremer; 135 Turkse jonge mannen huwden er een buitenlandse vrouw waarvan bij 90% de vrouw meer dan 10 jaar ouder was dan hij. 95% van deze koppels verliet het land binnen enkele weken. 10-15 echtparen zijn in Fethiye blijven wonen. De mannen zijn inmiddels in het bezit van een eigen woning en auto.

In 2012 lag het aantal gemengde huwelijken in Çeşme lager dan elders, hier trouwden slechts 12 Turkse mannen met een oudere buitenlandse vrouw. In datzelfde jaar noteerde Kuşadası 104 huwelijken van Turkse mannen met oudere buitenlandse vrouwen.

De laatste officiële statistieken dateren uit 2003 (dit artikel uit 2013). Hieruit blijkt dat in 2003 totaal 12.795 Turkse mannen in het huwelijk traden met een buitenlandse vrouw. Van deze dames zijn er 4.688 van Duitse komaf.

Het artikel gaat verder met een paragraaf over het bedriegen van de Islam en hoe fout dat is…Dat moge duidelijk zijn, dit hoeft verder niet benadrukt te worden en sla ik daarom ook over. Waar ik wel op door wil gaan is de positie van de Turkse jonge man. Niet alleen de dames werken zich, door met een broekie te trouwen in een moeilijk parket, ook de Turk zelf komt er na verloop van tijd achter dat het in Europa niet al goud is wat er blinkt. Vaak is het dan echter te laat en kampen ze met zware psychische problemen.

Psychologe Fatma Erdoğan omschrijft het als volgt: “ Jonge mannen die met een oudere echtgenote als hulpmiddel het land verlaten komen voor ware cultuurschokken te staan. Vaak kunne ze zich in het land waar ze naar toe gaan, om uiteenlopende redenen, niet aanpassen. Ze raken in het slechte circuit of keren terug. Met die ervaring kijken ze ook heel anders tegen hun eigen land aan én krijgen in veel gevallen ook hier een bepaald stempel opgedrukt. Hun gebrek aan vooropleiding en algemene ontwikkeling is vaak ook een belet de Europese manier van leven te kunnen accepteren en daar een baan te vinden. Zo ontstaat er een minderwaardigheidscomplex wat zich helaas maar al te vaak uit in het gebruik van geestelijk of lichamelijk geweld tegen de partner. Het merendeel van deze huwelijken houdt dan ook geen stand”.

Wat zegt de Turkse man met buitenlandse vrouw daar zelf over?
In Çeşme intervieuwde de schrijver van het artikel A.N die er dit over wilde zeggen: “In mijn vriendenkring heb ik ongeveer 15 vrienden met een buitenlandse vrouw. De meeste hebben al hun dromen in rook op zien gaan. De reden om naar Europa te gaan is voor ons puur economisch of om van dat land de nationaliteit te kunnen krijgen. De meesten van ons hebben amper de basisschool afgemaakt, hebben geen beroep, spreken geen buitenlandse taal en hebben zelfs geen nagel om aan hun reet te krabben. Het land waar we met onze grote verwachtingen naartoe gaan biedt ons echter totaal niet wat we ervan verlangen. Zo komt het voor dat sommigen van ons de vrouw financieel kaalplukken en ze dan aan de kant zetten. Dit zet ons, Turkse mannen met een buitenlandse vrouw, in een kwaad daglicht. Ik ben niet voor het geld getrouwd maar met mijn verstand. Ik ben gids en mijn vrouw is dat ook. Na ons huwelijk zijn we eerst naar Engeland gegaan, maar omdat ik het er niet kon wennen wonen we nu in Turkije”.