(origineel bericht op be-more.nl)
De eerste week en de Big-4
Lieve lezers,
Inmiddels ben ik ruim een week in Zuid-Afrika en ik heb het heel erg naar mijn zin. Ik heb al heel veel indrukken opgedaan en meegemaakt en ik ga proberen om dat allemaal in deze blog te schrijven.
Laat ik eerst eens beginnen bij hoe een dag er hier ongeveer uit kan zien. Mijn wekker gaat elke ochtend rond 06.45 m.u.v. het weekend. Van het weekend ging de wekker al om 05.00, maar daar straks meer over. Ik ben eigenlijk altijd eerder wakker, want ik word rond 05.45 wakker door een soort van getik op een koeienbel. Voor de kinderen van MOP is dat een teken dat de kerk dan bijna begint. Ik word dus al wakker door die bel en een kwartiertje later hoor ik dan meestal wat kinderen zingen en praten die onderweg zijn naar de kapel. De oudste kinderen gaan hier zeven dagen per week naar de kapel ‘s ochtends en ‘s avonds. In het weekend mogen zij natuurlijk iets langer blijven liggen.
Om 7.30 ga ik naar mijn vrijwilligershuisje. Vanochtend heb ik de kinderen aangekleed en nog even Sesamstraat gekeken. Daarna bracht ik de tweeling naar een andere huismoeder die op hen past, want de invalhuismoeder (ik noem het maar zo) moest met meisje uit mijn huisje naar het ziekenhuis. De echte huismoeder is een paar dagen op verlof en komt zaterdag weer terug.
De twee jongentjes barstten wel in huilen uit toen ik hun naar een ander huisje bracht. De tranen rolden over hun wangen. Ik heb ze allebei een grote knuffel gegeven en ik zei dat ik vanmiddag weer terug was. Het is best vervelend om die twee kleintjes te zien huilen. Bij veel kinderen is het ook vaak ‘Jantje lacht en Jantje huilt’ . Maar vanochtend was dat niet het geval.
Vervolgens heb ik een ander jongentje uit mijn huisje naar de Day Care gebracht. Daar komen kinderen in de leeftijd van 3-6 jaar. Er komen daar ook kinderen van buitenaf naar toe, dus kinderen die niet van MOP zijn.
Vorige week heb ik ook twee ochtenden meegeholpen op de Day Care. De kinderen zitten daar van 08.00 – 13.00. Van de week heb ik met de kinderen een kattenmasker gemaakt. Een ander klasje zit op dit moment zonder lerares, maar daar helpt nu een jongen mee van een jaar of 20 die zelf ook op MOP woont en op die manier kan hij wat geld verdienen.
Gisteren hebben we van onze vrijwilligercoordinator een schema gekregen voor de rest van de week. Het schema is bedoeld om meer structuur in de dag te brengen. Want het is fijn om te weten wat, waar en wanner ik iets kan doen. Ik kan bijvoorbeeld ingedeeld zij bij de Baby Room op de Playground of ik help kinderen met lezen. Vanmorgen heb ik nog even met Afra de toy library schoongemaakt en opgeruimd. Daar ben ik vorige week met een andere vrijwilligster aan begonnen. De toy library was laatst verhuisd, dus alles stond nog op zijn kop en bijna alles zit daar onder stof. Het terrein is vrij zanderig. Het is nog een hele klus om alles op te ruimen en schoon te maken. Maar het begin is gemaakt en daar gaat het om. Het zijn de kleine dingen die het hem doen. Morgenochtend gaan we weer verder met de schoonmaak en opruimwerkzaamheden, aangezien wij vanochtend minder tijd hadden, want ik zit nu in het internetcafe en wij hebben net wat boodschappen gedaan. Vanmiddag komt er ongeveer een groep van 24 jongeren in de leeftijd van 14-18 jaar kijken bij MOP. Zij doen Worldmapping dat volgens mij ook een onderdeel is van Be-More. Ik had in een klein notitieboekje geschreven waar ik allemaal stond ingedeeld, maar dit boekje heb ik laten liggen, dus dat komt nog wel. Ik ben in ieder geval lekker druk en dat is zeker niet vervelend!
Het kan ook wel eens voorkomen dat er geen stroom is. Dat was vorige week donderdag het geval en ik had toen geen zaklamp bij de hand. In de kledingkast ging ik op zoek naar wat kleren. Ik pakte een zwarte broek en ik dacht dat ik een blauw shirtje had gepakt. ‘s Ochtends is het buiten nog best koud en daarom besloot ik ook maar om een zwart vest aan te doen. Rond een uur of tien ging ik met de kinderen van de Day Care naar de speelplaats en toen zei een vrouw: ‘You’re all black’. Ik had dat zelf nog geen eens gezien, maar het is niet echt vrolijk om helemaal in het zwart gekleed te gaan, dus ‘s middags heb ik maar gauw een ander shirtje aangetrokken. ‘ s Avonds ging ik wat eten maken en deed twee sneetjes brood in de broodrooster en toen viel het keukendeurtje naar beneden. Het deurtje vervolgde zijn weg naar de grond via mijn arm en nam ook nog een glas mee naar de grond. Dat was wel even schrikken, want in onze keuken staat ook nog een glazen tafel… Afra stond op dat moment onder de douche en zij hoorde al het een en ander vallen en dacht dat de glazen tafel het begeven had, gelukkig was dit niet het geval. Even later begaf de waterkoker het nog en het leek wel alsof de waterkoker vuur spuwde. Gelukkig functioneert alles nu weer prima. Voor zolang het duurt, want de waterkoker was twee dagen geleden ook al gemaakt. De tijd zal het leren.
Van het weekend zijn wij op safari geweest. Behalve het luipaard hebben we alles van de Big-5 gezien. Ik heb besloten dat ik ooit nog eens terug ga om het luipaard te spotten. Ik vond dat het landschap in het park op sommige plekken veel van elkaar verschilde. De ene keer kon ik ver kijken en de andere keer was alles begroeit met struiken en bomen. In mijn hoofd had ik nog altijd het beeld van Lion-King voor mij, maar dit beeld is wel enigszins veranderd. Vlak voor onze auto stonden ook nog twee neushoorns die het niet meer zo goed met elkaar konden vinden, maar naar een paar keer flink gas geven, kon de auto er weer langs. Ik zag echt de agressiviteit in de ogen van die dieren. Verder hebben wij nog een groep wilde honden gezien, wat heel uitzonderlijk was, want zij worden met uisterven bedreigd en de tweede avond kwam er nog gezellig een hyena een kijkje nemen bij onze barbecue. Al met al het was geslaagd en ik had het zeker niet willen missen. Het is leuk om vrijwilligerswerk met weekendtrips te kunnen combineren. Dit weekend ga ik naar de Wild Coast. Ik ben benieuwd!
Verder ben ik verbaast over het feit dat kleine kinderen hier ‘s avonds heel veel eten en de kinderen in mijn huisje laten niks liggen. Ze eten netjes hun bordje leeg en als zij klaar zijn dan leggen zij hun bordje netjes in de gootsteen.
Rond een uur of 17.00 ga ik naar mijn huisje en ik help de kinderen mee in bad doen. Dan zeep ik ze in met een soort van washandje en van de week zei er eentje: ‘ Come, come’, met de bedoeling dat ik ook onder de douche moest gaan staan. Mijn huismoeder en ik hebben heel hard gelachen. Na het douchen gaan de kinderen eten en daarna ga ik nog even gezellig spelen met de kinderen. Vorige week hebben ze de veters van mijn gympies ontdekt. Ze vonden de zweetgaatjes heel interessant en hebben ongeveer een half uur zitten spelen met de veters. De ritsen van mijn vest vinden ze ook heel leuk, open, dicht, open, dicht. Vervolgens gaat mijn ketting er nog in. En ik heb ze vorige week ook nog een liedje geleerd en na het weekend wisten ze het liedje nog en de bewegingen die je er bij moet maken. Het gaat zo: ‘ Round around the garden like a teddy bear, one step, two step, tickling (kietelen) under there.’ Dit liedje heb ik vroeger van mijn vader geleerd. Ik maak dan met mijn vinger een cirkel in het midden van hun hand en dat doen zij dan ook weer bij mij. Erg leuk!
Ik zie dat het nu alweer 12.19 is en dat ik nog maar 11 minuten de tijd heb. Ik dacht eerst dat ik tot een uur of 13.00 de tijd had, maar je weet het hier nooit zeker. African time! Helaas kan ik nog geen foto’s publiceren alhoewel ik dit wel beloofd had, maar donderdag gaan we weer naar het internetcafe en dan beloof ik echt wat foto’s te publiceren onder deze blog of op Facebook. Ik was te eigenwijs om gisteravond nog een blog te schrijven, maar ik heb nu dus tijd te kort. Hoe gaat het verder daar in Nederland? Ik hoorde dat het daar ein-de-lijk lekker weer is? Hier is het elke dag mooi weer, dus ik geniet echt van de zonnestralen, van de kinderen, de cultuur en dit prachtige land.
Lieve groet vanuit Lower Illovo! <em></em>