Menir Atmadja,
Was U hiero niet speciaal lid geworden om die Londoh op zijn staart proberen te trappen? U begon met reacties te plaatsen na alle berichten waarin hij iets vertelde. Het kwam er op neer dat u alles beter over Indonesie wist, u was immers in Indonesie geboren, was daar –tig keren geweest en kende daar 10.000’en mensen. Nadat Londoh hier geen lid meer was, ik vermoed dat hij een beetje doodziek van u werd, had u vrij spel om al uw kennis tentoon te stellen. Helaas er komt nauwelijks meer iets uit. Nu is Boomaap uw favoriet om op te reageren. Ik begrijp het wel, bij u heeft de verveling toegeslagen. U woont al –tig jaren in Nederland, en al –tig keren heeft u besloten om terug naar Indonesie terug te keren, nu nog niet, maar later. Het ultieme ideaal van de immigrant, -tig jaren in een land wonen en werken, -tig duizenden euro sparen en een gelukkige oude dag in het land van herkomst door gaan brengen. Echter elke keer als men daar op vakantie is ontbreekt er iets, het is daar niet meer zoals vroeger. En maar dromen, eerst de kinderen volwassen en het huis uit, dan pensioen, en dan…. Inmiddels zijn er kleinkinderen, kwaaltjes, u kan goed met de dokter overweg, hij luistert naar al uw problemen en dat zijn er heel wat, het huis is bijna betaald, nee dit jaar nog niet, maar dit jaar wordt echt het laatste jaar. Het eind van het liedje is dat de immigrant verast in een koperen urn, betaald door de begrafenisverzekering, hele leven voor krom gelegen, terug gaat naar het land van herkomst en daar als mest over de sawa uitgestrooid gaat worden. Wel een beetje treurig, maar een mooi thema voor een verhaal, eigenlijk al erg versleten, want dit gebeurd zo vaak. Ik denk dat immigranten meer “blijven” hangen dan dat ze terug gaan. Blijf maar lekker dromen Oom.
En nu gaat u zich bezig houden met te vertellen hoe men zou moeten schrijven op een forum, bent u daar soms ook door u eige voor gekwalificeerd ? Laten we hopen dat u zelf nog wat gaat schrijven, maar het ergste moet gevreesd worden, want u kent Indonesie nauwelijks. U bent op Java geweest en op Bali, in al die -tig keren, terwijl Indonesie maar liefst 17.000+ eilanden kent, dus nog 16.998+ te gaan. U gaat in Indonesie naar familie en de rest van de vrije dagen huurt u een auto met chauffeur en laat u naar bekende steden zoals Bogor, Bandung, Yogyakarta en wat meer van zulke plaatsen, die aan dat diep uitgesleten karrespoor dat over Java loopt, liggen. En dan gaat u naar hotels kijken en in shopping malls rondlopen om te kijken, dat noemt u vakantie. Deze kennis heb ik van het internet, uit berichten waarin u verslag doet over uw land. Het lijkt vaak wel een uitje van het bejaardentehuis. Mensen willen avontuur, nieuwe dingen, anders hoef je niet zover te vliegen. Helaas heeft u dat niet door.