Van 27 augustus tot 31 augustus 2006 heb ik met andere journalisten op uitnodiging van Maison de la France door een deel van de regio Auvergne gereisd. Het thema was ‘Historische en legendarische routes’. Zo hebben we een gedeelte van de Stevensonroute gewandeld. In dit artikel vertel ik waarom de route zo genoemd wordt en hoe het landschap eruit ziet. De foto’s helpen je een beeld te vormen. Onderaan het artikel vind je links van andere websides die je kunnen helpen om deze wandeltocht te doen.
De geschiedenis van de Stevensonroute
De route van Le Puy-en-Velay tot St Jean-du-Gard dankt zijn bekendheid aan de schotse auteur Robert Louis Stevenson. In 1878 toen hij 28 jaar was heeft hij in 12 dagen het hele pad van wel 220 km gelopen. Zijn voornaamste drijfveer om te gaan wandelen was dat hij de amerikaanse Fanny Osborne wilde vergeten. Hij had met haar in Parijs samengewoond. Ze keerde echter terug naar Californie om haar man te zien, waar ze twee kinderen mee had. Later zijn ze wel samen in het huwelijk getreden. Naast zijn liefdesverdriet wilde hij graag het land van de Camisarden leren kennen.
http://www.wereldwijzer.nl/album/data/561/medium/100_2470.JPG
De Camisarden
Het woord camisard komt van het lange witte hemd. Dit droegen de rebellen als uniform eind 17de eeuw en begin 18de eeuw. De rebellen waren de onderdrukte protestanten. Rond 1660 werd de bevolking van Cévennen gestimuleerd om katholiek te worden. Waar men het nodig vond werd dit met dwang gedaan. Bij de gedwongen katholieken leefden het protestantse geloof in het diepste geheim. Zij organiseerden religieuze bijeenkomsten in de bossen en grotten van de Cévennen en lager-Languedoc. De ‘Oorlog van de Camisarden’ begon toen in 1702 de abt van Chayla werd vermoord. Hij was verantwoordelijk voor de onderdrukking van het protestantisme in Cévennen. 2 jaar lang zaaide er dood en verderf onder de bevolking en 400 dorpen werden in as gelegd. In 1704 leden de rebellen zware verliezen. Daarnaast werd één van de leiders, Abraham Mazel, verraden en geëxecuteerd in 1709. De oorlog was ten einde, maar daarmee niet de onderdrukking van de protestanten. Pas in 1744 ebde het langzaam weg en in 1787 maakte het nieuwe Edict van Toleranten een einde aan de onderdrukking.
http://www.wereldwijzer.nl/album/data/577/medium/IMG_2583.JPG
Dit was dus het gebied waar Stevenson rondtrok, bepakt en bezakt met een trekezel. In 1879 kwam zijn boek ‘Travels with a donkey in the Cévennen’ uit. Dankzij dit boek kon men zijn route volgen, waardoor het de ‘Stevensonroute’ als naam kreeg. In 1994 werd het een volwaardig GR-pad en wel GR70. Daarvoor was het een vaag bewegwijzerd streekpad, waarbij je net als Stevenson wel eens de weg kon kwijtraken.
http://www.wereldwijzer.nl/album/data/577/medium/IMG_2582.JPG
De gebieden van Stevensonroute
Als je deze weg volgt kom je door verschillende landschappen. Zo begin je door de Velay te lopen met vulkanische overblijfselen en hooggelegen landopwaartse plateau’s. Dan wandel je over het landschap van Gévaudan met zijn kleine, onberoerde wouden doorbroken door weiden en veen. Vervolgens beklim je de kale berg Mont Lozère die bekleed is met graniet. Het is de hoogste berg van de Cévennen. De Cévennen is een cultuurlandschap uit leisteen met bergkammen en diepe valleien.
http://www.wereldwijzer.nl/album/data/577/medium/IMG_2590.JPG
Tips voor de wandelaar
Er zijn meerdere vertrekpunten. Het begint bij le Puy-en-Velay en gaat tot Saint-Jean-du-Gard in Zuid Frankrijk. Op de kaart kun je zien hoeveel kilometer Stevenson liep op een dag en daarnaast dus ook de plaatsen vanwaar je kunt vertrekken. Om de kaart te bekijken kun je hier klikken. Tevens kun je naast de kaart zien waar je kunt overnachten. Voor meer informatie over de route van Stevenson kun je kijken op www.gr70-stevenson.com. De bewegwijzering is goed, maar je kunt ook een gids meevragen. Voor een gids kun je het VVV kantoor van de streek waar je wilt starten binnengaan en er één vragen. De route kun je doen net als Stevenson met een ezel. Zoals je op de foto kan zien hadden wij ook een ezel mee. Ik vond het wel iets hebben. Ik merkte dat je in een korte tijd een band moest krijgen met de ezel, want wat was ze koppig. Af en toe wilde ze testen of je haar kort kon houden door te blijven stilstaan of van het pad af te gaan. Als het eenmaal duidelijk is voor de ezel dat jij de weg bepaald, is het heel leuk en zeker de moeite waard. Ook is een ezel makkelijk voor je bagage die ze draagt in haar ezeltas. Een ezel kun je huren bij www.bourricot.com/randoane.
Links.
www.auvergne-tourisme.info Regional VVV kantoor
www.lozere-tourisme.com VVV kantoor van het departement
www.franceguide.com/nl Maison de la France (Frans Nationaal Verkeersbureau)
Overzicht wandelreizen wereldwijd