In Cambodja!

(origineel bericht op be-more.nl)

In Cambodja!

Het is nu zaterdagavond, kwart over elf 's avonds en omdat de wifi connectie lijkt te werken, meteen maar even een kort berichtje op mijn weblog gezet.

Donderdag jl ben ik dan toch echt vertrokken naar Cambodja. Richard heeft me weggebracht naar Schiphol, waar we arriveerden (na eerst van de spanning de afrit naar de A9 te hebben gemist ;-)min een heus kersttafereel. Beetje vroeg nog, toch?!

De vlucht naar tussenstop Seoul verliep voorspoedig: nauwelijks turbulentie, prima stoelen, aardig personeel en een krijsend kind. Dat laatste was even jammer… een van mijn medevrijwillgsters, Irma, zat naast me - prima gezelschap. De tijd die we in Seoul moesten overbruggen ging snel voorbij; dankzij de culturele events die ze op vliegveld Incheon organiseerden, zoals de wandeling van de “royal family” in Koreaanse kledij (heel leuk voor op foto, dus zodra het lukt zal ik een foto donwloaden), klassieke muziekconcertjes, shoppingmogelijkheden (altijd goed) en Starbucks :wink:

vervolgens nog ruim vijf uur naar Siem Reap in Cambodja. Daar aangekomen werden we allereerst onthaald door een klamme warmte en vlak daarna door een hele rij beambten, wel zo’n tien, twaalf, die zich allemaal hebben ontfermd over onze visa-aanvraag. Lijkt niet erg lean of efficient, maar dat was het wel want in no-time gingen onze paspoorten met aanvraag door ieder paar handen en hadden we onze stempels te pakken!
En ook onze reisbagage kwam zonder problemen de band afrollen
Na de douane stond regio-coordinator Mirte al klaar om ons verder te begeleiden naar onze eerste verblijfplaats, Smiley’s Guesthouse. Vervoer ging per tuktuk, onze driver was Mr Teach. Hij wilde maar al te graag indruk op ons maken, gaf enorm gas en vervolgens vloog mijn rugzak van schrik uit de tuktuk. Hilariteit bij ons, Mr Teach heeft inderdaad indruk gemaakt - vraag is allen of dit ook de vorm van indruk was die hij voor ogen had… Daarna reed hij trouwens verdraaid rustig!

Eerste indruk van Siem Reap is heel Aziatisch, veel volk op straat, veel kraampjes langs de kant, zelfs op het tijdstip waarop wij aankwamen, nl rond half elf 's avonds.
In het guesthouse aangekomen hebbem nog even handjes geschud met andere vrijwilligers, waaronder Puck, die ook naar Kampong Schloung gaat.

De rest van het verhaal de volgende keer!

(origineel bericht op be-more.nl)