Met mijn gezicht in mijn kussen gedrukt probeerde ik zo zachtjes mogelijk te huilen. Mijn ouders mochten het niet horen, anders zouden ze vragen wat er aan de hand was. Daar had ik geen zin in. Over dit soort dingen wou ik niet met hen praten. Hier had ik vriendinnen voor nodig, maar die waren momenteel zo ver weg!
Het hadden 6 leuke dagen in Bodrum moeten worden, maar er waren er pas 3 voorbij en ik wou nu al naar huis. Ik kon niet geloven dat ik hier nog drie dagen rond moest blijven hangen, vooral niet met hem in de buurt. Hij had me gekwetst, beledigd en door hem voelde ik me nu waardeloos. Hoe had ik mij ooit zo kunnen vergissen?
‘Eerst gaan we shoppen,’ zei Anne tegen mij. Ik vond alles best, was allang blij dat ik iemand had om mee rond te slenteren. Met niet te veel geld op zak dacht ik toch aardig te kunnen slagen hier in Turkije.
Na 2 minuten lopen kwamen we bij het busstation van Bodrum. Daar liepen we voorbij en na de weg overgestoken te hebben gingen we bij het eerste winkeltje naar binnen.
‘Dit is het leukste winkeltje van heel de stad,’ hoorde ik haar nog zeggen voordat ze wegrende en in de armen van één of andere Turkse jongen sprong. Na een ongepaste, openbare zoenpartij begon ze met hem te kletsen zonder mij voor te stellen, en dus ging ik maar heel geïnteresseerd de kleding bekijken.
Algauw kwam er een verkoper naar mij toe, die mij van alles begon aan te smeren. Ik probeerde hem duidelijk te maken dat ik alleen even rond wou kijken, terwijl ik vurig hoopte dat Anne zo snel mogelijk naar mij toe zou komen. Met zijn tweeën was het altijd veel minder ongemakkelijk.
Dat gebeurde echter niet, en zo stond ik binnen een kwartiertje met 4 broeken in de paskamer, terwijl de verkoper buiten de paskamer steeds vroeg hoe ik de broek vond zitten.
Na drie broeken gepast te hebben die veel te groot en te lang waren, waarbij de verkoper elke keer zei: ‘I can make shorter for you, no problem,’ hoopte ik van harte dat de laatste broek goed zou zitten. Ik voelde me ondertussen zo ongemakkelijk dat ik het liefst de winkel uit zou rennen, maar ik wou mezelf niet al te veel voor gek zetten.
De laatste broek zat niet verkeerd, en dat was te merken aan de reactie van de verkoper: ‘Aaah, that looks really good!’ Ik wees naar mijn middel en vertelde dat hij bij mijn kont een beetje raar zat. ‘That’s because you have big ass,’ grapte de jongeman. Ik wist even niet wat ik moest zeggen en wou de paskamer inlopen om me weer om te kleden toen de verkoper besloot nog een schaamteloze opmerking te maken: ‘It’s a nice ass, big ass, but really nice.’
Ik wou door de grond zakken. Hoeveel hiervan moest ik nog verdragen? Meestal kan ik wel wat terug zeggen, maar nu stond ik toch met mijn mond vol tanden. De lieve glimlach van de verkoper maakte de hele situatie er niet beter op en ik wist eigenlijk niet wat ik ervan moest vinden. ‘Was het nou een compliment of niet?’ vroeg ik mij af. Ik besloot er niet aan te denken, trok mijn rokje weer aan en stapte uit de paskamer.
Toen mijn broek afgerekend was en in een plastic zakje zat draaide ik me om en zag dat Anne nog steeds druk aan het flirten was met de Turkse jongen. Ik besloot naar haar toe te lopen toen de, ondertussen door mij beoordeeld als knappe, verkoper naar mij toekwam. Na een luchtig gesprekje kwam ik erachter dat hij Mehmet heette en dat hij 21 jaar was. Hij woonde 18 uur van Bodrum vandaan, maar was hier, samen met zijn neef, naartoe gekomen deze zomer om in deze winkel te werken. Ik vertelde wat over mij en toen het gesprek stil dreigde te vallen zei ik dat ik eigenlijk op Anne stond te wachten, die daar ‘bezig’ was met ‘die ene jongen.’ Mehmet keek mij even aan en draaide zich toen naar de twee tortelduifjes toe. Hij zei iets onverstaanbaars in het Turks en meteen verontschuldigde de jongen zich tegenover Anne en ging verder met klanten helpen. ‘Now you can leave,’ zei Mehmet tegen mij. Ik bedankte hem, kreeg nog een laatste knipoog en draaide mij vervolgens om, om samen met Anne te vertrekken.
Terwijl Anne me honderduit vertelde over haar aanwinst hier in Turkije verlieten we de winkel. Hoewel ze eigenlijk een vriendje had in Nederland, kon ze niet van Kadir afblijven. Hij was zo’n snoepje! Hij was helemaal niet uit op seks en was helemaal niet zoals alle andere jongens hier. De rest waren allemaal players en ik moest ook oppassen voor Mehmet, voor ik het wist zou hij mij hebben versierd.
Ik had wel vaker over Turkse jongens in vakantiegebieden gehoord en besloot haar advies daarom niet in de wind te slaan. Hoewel ik erg voorzichtig geweest ben is het toch ergens fout gegaan… Alleen heb ik geen idee waar en hoe.
. Ze maakte zich zorgen dat we nu misschien te laat op school zouden komen maar vast nog meer omdat ze -gezien het ontbijt dat ze had klaargemaakt- vast dacht dat we het afgelopen weekend niets gegeten hadden.