Tja,we kijken terug op weer een jaar TTT,de impact op het gehele forum is groot geweest…het grootste’‘klets subforum qua landen’‘’,die eer kunnen we ons toch wel aanschijven.
Ontroerende momenten…heftige momenten…dat hoort bij een communitie zoals wij het met zijn allen bestieren…
Ikzelf heb er 3;
De meeting met jullie
De bevalling van TRL en hoe we het allemaal meegeleefd hebben vanaf de 1e dag
Cynthia,met haar Sinterklaas-rijm
De zwangerschap en bevalling van TRL!!! :wub:
leukste moment…
natuurlijk de geboorte van C.
Ontroerendste moment van dit jaar was voor mij, dat ik mijn kokkie toen achter moest laten Zwolle voor die zware operatie. Heeft heel veel impact op mij gehad. Zoals jullie weten, is het allemaal gelukkig goed afgelopen.
Mooiste en leukste was uiteraard, de zwangerschap van TRL en de geboorte van de kleine C.
Leuk vond ik het ook, eindelijk eens kennis gemaakt te hebben met de forumberheerder Hans.
ik vond anders die hele week dat we samen met roanna in de rats hebben gezetten ook een typisch voorbeeld van onze samenhorigheid…
en natuurlijk als we met velen tegelijk online zijn en lekker kunnen kletsen…
er is niet 1 moment of 1 iets dat er uit springt. het unieke aan ons is dat we er elke dag zijn, voor elkaar, met elkaar… elke dag even gedag zeggen bij het ontbijt/ bakkie koffie… elke dag even gedag zeggen voor het slapen gaan…dat vind ik speciaal en we doen het allemaal…
Dat bedoel dus Bloem. :kus:
Ik kan ook niet achterblijven natuurlijk.
Het mooiste en ontroerendste moment is ook voor mij de geboorte van C.
Het was ook leuk om Hans eens in het echie te ontmoeten.
Een spannend moment, de operatie van kokkie. Gelukkig is alles goed met hem nu. En zelfs die spannende gebeurtenis had hele mooie kanten. De saamhorigheid hier, het mee leven, de versieringen voor zijn thuiskomst. En van de emotionele reactie van Roanna op dit alles kreeg ik toch wel ff een brok in mijn keel.
Een heftig moment vond ik de het vertrek van de zoon van Viva naar Afghanistan. Als moeder heb je altijd zorgen om je kind, de ene keer meer dan de andere. Maar om je kind naar oorlogsgebied te zien vertrekken is gewoon vreselijk. En dan net in die tijd ook het overlijden van haar moeder, dan krijg je wel erg veel op je bordje.
En zo zijn er heel veel momenten die je raken. Maar deze komen het 1e bij me op.
Verder kan ik me alleen maar aansluiten bij de woorden van Bloem. Want het is gewoon zo bijzonder, dat mensen die elkaar eerst niet eens kenden, zo een hechte band met elkaar op kunnen bouwen.
Bedankt voor weer een heel fijn jaar allemaal :kus:
Ik vind ook alle gedeelde momenten bijzonder maar de zwangerschap en geboorte van C waren heel bijzonder.
De ontmoeting met Hans en de rest van de meiden ook heel bijzonder en dierbaar.
Natuurlijk alle momenten waarvoor we er voor elkaar waren als het bij een van ons bijzonder hard nodig was b.v.ook Roanna toen ze toch op vakantie konden gaan.
Dus conclusie … veel kippevelmomenten, hoop dat het zo mag blijven in 2009
Mooie woorden van Bloem…geeft ook weer hoe we er allemaal over denken.
Tijdens onze laatste meeting zei ik het al,het is een onderdeel van je leven…
Voel me als beheerder super met '‘mijn’'community,ach,dat woord community kan ik vervangen door vrouwen…
De volgende meeting wordt mega…Beps(waar zou ze nu zitten in Thailand?)Bloem,Cyn,TRL…jullie er dan zeker bij.
Voor mij waren het moment dat Trl vertelde dat ze zwanger was en de geboorte van C. ontroerende momenten, maar ook de dag dat Roanna zei het eindelijk zover was dat kokkie geopereerd zou gaan worden, de operatie die goed gegaan was en het moment van blijdschap dat ze toch lekker weg zouden gaan. En dan Viva die afscheid moest nemen van haar zoon die naar afghanistan moest en het bericht dat haar moeder er niet meer was. Het waren voor mij kippevelmomenten.
De leukste momenten, De meeting, Hans in het eggie en het weerzien van de rest van de meiden.
Samen met Viva het versieren van Roanna’s huis omdat kokkie thuis kwam en de dagen dat er slap gekletst werd, ging echt nergens over, maar heb soms echt dubbel gelegen achter mn klepdoos
Ik kan me bij jullie aansluiten hoor…maar ik vind dat er dit jaar veel verdrietige momenten zijn geweest, en ik weet als geen ander dat je hier dan altijd terrecht kan.
Er is altijd wel iemand die opbeurende woorden neerzet waar je dan weer even mee vooruit kan.
Allemaal vriendinnen van elkaar…virtueel dan. Maar in het eggie zoals bij de meetings is het een grote familie.
Ik ben jullie allemaal dankbaar dat ik in deze familie ben opgenomen.
dikke kus van mij voor iedereen
Viva : lieverd dit had je niet beter kunnen verwoorden, voelt voor mij hetzelfde:kus:
Mijn ontroerenste moment op ww is natuurlijk dat ik jullie vertelde dat ik zwanger was en alle steun die ik van jullie heb gehad,dat heeft mij er echt doorheen gesleept.
Dat kokkie van Roanna naar het ziekenhuis moest en wij ook in spanning hebben gezeten.
Het vertrek van de zoon van Viva,deed mij ook wel wat is niet makkelijk om je zoon naar oorlogs gebied te zien vertrekken.
En voor de rest zluit ik me ook aan bij Bloem.die heeft het mooi verwoord.
Het meest ontroerende moment op ***TLK ***is de saamhorigheid en het wij-gevoel dat we hebben ondanks dat we elkaar nog nooit hebben gezien.
Viva : je neemt de woorden uit mijn mond meiske ! Sluit me helemaal aan !
Ikzelf voel me ook in deze familie opgenomen ! Xxx