Nou, het zonnetje begint hier ook te schijnen ! Ben gestopt met klussen, kan het niet aanzien door het schuren dat onze donkergrijze vloer er sneeuwwit bij gaat liggen… Nochtans, het moet gebeuren maar zo helemaal op mn eentje die klus klaren… Pffff en ook, ik kan niet overal aan, ons plafond is 2 verdiepingen hoog doordat we met een open gang zitten… WAAh
Nu ja, en mn pa wou de hele grote ladder vanmiddag uithalen om de plafond gatdicht te maken, nou, liever niet als ik alleen ben op zo een megahoge ladder, mag er niet aan denken !!!
ja lachuu is dat, met schuren enzo. Wij hadden dat toen de puber boven op zolder aan het schuren was, toen kwam er hele walmen uit zn raam, of er brand was. En van boven tot beneden alles helemaal wit!!!
Ach ja, verbouwen, FEEST(NOT)
idd NOT !! Maar ben er mee opgehouden, zal overleggen met mn ma als die thuiskomt. Maar zondag is moederdag en mn oma komt bij ons eten en ik weet dat mn ma dan liefst heeft dat haar huis wat in orde is en aangezien ik deze week niet klaar zal zijn want ik moet mss vrijdag en zeker zaterdag gaan werken en ik krijg momenteel geen hulp:p ben ik zeker niet klaar !!
Mar, waar was je nou ineens heen met die knappe man?? Ik denk gezellig mar is er ook, maar kon je niet eens vinden. Heb daarom met Beps maar ff een drankje gedaan!!
Gevonden!!! Klinkt idd goed!! Wel herkenbaar hoor, dat alleen gaan. Ik heb dat bij mij schoonouders ook mee gemaakt. Mijn schoonvader kreeg alzheimer en wilde ons bv niet mee hebben, want dan kwamen er ook allerlei dingen naar boven!
Zal nooit vergeten dat ik niet mee mocht. Mijn schoonvader vertelde dat hij dat niet wilde omdat ze beslist over zn liefdesleven gingen praten, en daar dat al jaren niet meer bestond, en hij niet wilde dat wij dat wisten mochten we niet mee naar binnen(hihi)
o jaaaa pa kan ook wel ff naar het plafond Zou mn ma trouwens erg boos om worden mocht ze weten dat ik plafondkruip zonder dat er iemand thuis is En pa kan het trouwens nog beter
@Beppie:
Dacht dat mijn vader dat alleen had. Heb er wel eens moeite mee dat hij zo gesloten is. Vooral als je ziet dat hij het ergens moeilijk mee heeft en je wil erover praten of hem troosten laat hij dat niet toe. Terwijl je de pijn in zijn ogen ziet. Maar ja, je leert ermee omgaan en moet hem accepteren zoals hij is.
Dacht vanmorgen echt op een gegeven moment dat het foute boel was. Was in de eerste instantie erg rustig maar hoe later het werd des te onrustiger. Reed van het werk naar huis en de raarste gedachten kwamen in mijn hoofd op en de naarste beelden verschenen voor mijn ogen. Was op een gegeven moment al aan het denken, dit wil ik hem nog zeggen en dat mag ik niet vergeten. Was blij dat ik thuis was en kon bellen. Maar ga nu vlug naar ze toe, kan ik hem een dikke knuffel en een flinke natte pakkerd geven.