Interview met Claartje: Schmink en lachende gezichten in Thailand
Claartje heeft zes weken in Thailand vrijwilligerswerk verricht om Engelse les te geven op twee basisscholen. Het land sprak haar aan omdat ze het toegankelijk vond, en met het groeiende toerisme in Thailand vond ze het belangrijk om de kinderen daar Engels te leren. Ze verbleef bij een gastgezin en pikte zelfs wat Thaise woordjes op, wat haar enorm beviel. Wereldwijzer vroeg haar alles over haar ervaringen als docent Engels in Thailand.
**1. In welk land heb je gewerkt en wanneer? **
Ik ben in de zomer van 2009 naar Ao Nang, Thailand afgereisd om daar 6 weken vrijwilligerswerk te gaan doen en daarvoor 3 weken rond te reizen.
**2. Ben je alleen of samen met iemand daar naar toe gegaan? **
Ik ben alleen vertrokken naar Thailand om vrijwilligerswerk te gaan doen, maar op de projecten waren er nog wel twee andere vrijwilligers uit Amerika en Zwitserland.
**3. Wat voor een soort werk heb je gedaan? **
Ik heb lesgegeven op twee basisscholen in Ao Nang, dat ligt in het zuiden van Thailand bij Krabi. Op maandag, woensdag en vrijdag gaf ik les op een grote basisschool waar ik 8 verschillende klassen Engelse les gaf, de leerlingen waren in de leeftijd van 6 – 13 jaar oud. Op dinsdag en donderdag gaf ik Engelse les op een kleinere basisschool waar ik de twee oudste klassen lesgaf. De leerlingen waren 11 – 13 jaar oud. Ik gaf de eerste 2 weken samen les met een Amerikaans meisje, zij had de focus gelegd op de grammatica, terwijl ik de spreekvaardigheid van de leerlingen verbeterde. De samenwerking ging erg goed en ik vond het ook erg fijn om iemand anders op mijn project te hebben. Er was ook een Thaise docent aanwezig de eerste lessen, maar we merkten dat we het al wel zonder haar afkonden en toen zijn we de lessen zelf gaan indelen. Er waren handboeken die de kinderen ook hadden die we konden volgen, maar we deden daarnaast ook oefeningen die we zelf hadden bedacht. In mijn laatste 2 weken gaf ik les met een Zwitsers meisje, zij had al eerder op de kleuterschool gewerkt van dezelfde grote basisschool en begon met mij les te geven. Ook dat ging goed, het was een uitdaging om weer met iemand anders voor de klas te staan. Ik merkte al gauw dat de kinderen tijdens mijn les druk en energiek waren en in de andere lessen van lokale docenten erg stil. Vond ik niet erg maar heb wel wat Thaise woordjes uit mijn hoofd geleerd om ze wel naar me te laten luisteren. Zodra er een camera in de buurt was, dan was hun aandacht ook gelijk weer verdwenen!
- Claartje lesgeven bij Nong Thaley School*
**4. Wat heeft je bewogen om naar dit land te gaan? **
Mijn keuze is op Thailand gevallen omdat het een toegankelijk land is om voor een meisje heen te gaan, daarnaast is het toerisme hier erg aan het groeien en vind ik het daarom erg belangrijk dat de jeugd de Engelse taal onder de knie krijgt. Dat vergroot de kans dat ze later een baan kunnen vinden in de toeristische sector.
**5. Heb je dit zelfstandig geregeld of via een organisatie? **
Voor mijn vertrek had ik al contact met Projects Abroad, dus viel de keuze op automatisch op deze organisatie. Dat ging goed, ik ben blij dat er een lokaal kantoor was en dat mijn gastgezin die zij hadden geregeld zo aardig waren. Dan voel je je een stuk minder alleen!
**6. Wat is de leukste ervaring die je tijdens de reis hebt meegemaakt? **
Tijdens het lesgeven merkte ik dat de kinderen (in de andere lessen) vooral erg stil moesten zijn en hun energie daarom niet goed kwijt konden. Daarom heb ik samen met de twee andere vrijwilligsters een sportdag opgezet. We hebben alle kinderen van de school (240!) heel de dag over het grasveld voor de school laten rennen. We hadden allerlei andere vrijwilligers van Projects Abroad gevraagd mee te helpen bij de uitvoer van de dag, zodat we veel verschillende spelletjes konden doen met de kinderen. De kinderen gingen in groepjes bijvoorbeeld touwtje springen, voetballen en estafette lopen. Maar ze konden ook geschminkt worden, maskers maken en kleuren. Dat zorgde voor heel veel lachende gezichten!! Een prachtige dag!
**7. En de minst leuke ervaring? **
Moeilijk vond ik om te zien dat sommige kinderen zo arm waren. De kinderen hadden allemaal hetzelfde uniform aan maar toch zag je de verschillen, ze hadden dan overal gaten in de kleren en ze liepen op blote voeten. Je kunt op grote schaal daar moeilijk in 6 weken iets aan veranderen, daarom heb ik mijn uiterste best gedaan om ze in mijn korte tijd zoveel mogelijk aandacht te geven.
**8. Wat zijn de grootste (cultuur) verschillen tussen Nederland en het land waar je gewerkt hebt? **
Ik herinner me de basisschool als een tijd waarin ik gillend over het schoolplein rende. Hier was het zo stil! De kinderen kwamen om 07.30 uur ’s ochtends naar school om eerst heel de school schoon te maken en het volkslied te zingen. Pas om 16.00 gingen ze terug naar huis, en dat zonder het kabaal wat ik vroeger maakte. Ook de manier waarop ze met docenten omgaan is erg verschillend van onze cultuur, het is veel formeler dan dat we hier gewend zijn.
Links: Voor de klas, Rechts: Amerikaanse vrijwilligster in de Nong Thaley school
**9. Wat heb je daar geleerd, wat voor jou heel waardevol is? **
Ik vond het erg leerzaam om veel meer van de Thaise cultuur te leren. Omdat ik ook bij een gastgezin inwoonde voelde ik me geen toerist en kon ik me helemaal mengen met de lokale mensen. Bovendien vond ik het ook een leerzame ervaring om zoveel kinderen les te geven, je bouwt met hun aan hun toekomst en dat vond ik een verantwoordelijke en uitdagende taak.
**10. Zou je het ooit nog eens doen? Zo ja, in hetzelfde land of in een ander land? **
Ik zou het absoluut zo weer doen, wellicht weer terug naar Thailand omdat ik dit zo bijzonder vond. Bovendien hebben de kinderen ook de komende jaren nog veel behoefte aan Engelse les. Maar er zijn genoeg andere landen waar ze vrijwilligers kunnen gebruiken. Dan zou ik bijvoorbeeld vrijwilligerswerk in Nepal of Sri Lanka willen gaan doen.
**11. Heb je tips voor anderen die ook van plan zijn om te gaan werken in dit land? **
Praat veel met oud-vrijwilligers, zij kunnen je heel goed vertellen wat je te wachten staat en tips geven. Bovendien is het, zeker voor een eerste keer, belangrijk dat je met een betrouwbare organisatie op reis gaat, want je wilt wel een back-up hebben in het land zelf mocht er iets met je gebeuren.
Links bij dit interview:
.