@ didi ook een leuk verhaaaaaaaal
@didi: vertel vertel vertel vertel vertel…! tis saai hier op het werk, en ben zooo benieuwd wat er gaat gebeuren :D:D
DIDI!!! OHHHH!!! Net als Bloemmie, jullie zijn TE erg…:hihi::hihi:zeker voor een onschuldige middelbare huisvrouw:hihi::hihi:
Deel 3!
We hebben een ontzettend gezellige avond. We zitten ergens op een terrasje waar lekkere muziek wordt gedraaid. De muziek staat niet te hard dus we kunnen met elkaar kletsen. De mannen zijn heel galant, schuiven onze stoelen aan, bestellen drankjes voor ons, dat soort dingen. Sandra en ik moeten erom gniffelen, dit zijn we niet gewend. Mehmet en ik praten honderduit. Over werk, over muziek, zelfs over politiek! Het blijkt dat hij maar 3 jaar jonger is dan ik. Hij had mij jonger geschat, jaja, zeggen ze allemaal. Hij pakt zijn portemonnee erbij en laat foto’s van zijn familie zien. Ik laat ook foto’s van mijn ouders en zus zien. De foto van mijn vriend laat ik niet zien. Ik heb nog helemaal niet verteld dat ik een vriend heb. Vreemd dat hij het ook niet gevraagd heeft. Misschien gaat hij er wel automatisch vanuit dat ik single ben. Of het interesseert hem gewoon niet.
Ali stelt voor om nog ergens te gaan dansen. Ja leuk! We gaan naar een discotheek waar Ali en Mehmet een paar barmannen kennen. Als we binnenkomen worden we uitbundig begroet en de mannen babbelen even in het turks met elkaar. Blijkbaar wordt er over Sandra en mij gepraat want ze kijken constant onze kant op. We zullen wel goedgekeurd zijn want 1 van de barmannen steekt zijn duim naar ons op. Vleeskeuring!!! We kunnen er wel om lachen. We krijgen gratis drankjes (ach, die barmannen zijn zo slecht nog niet) en we begeven ons richting dansvloer. Er wordt goeie muziek gedraaid en Sandra en ik beginnen meteen te dansen. Mehmet en Ali blijven daarentegen langs de kant staan om naar ons te kijken. Het is dat ik al een aantal drankjes heb gedronken want anders had ik me behoorlijk ongemakkelijk gevoeld. Dan komt Ali de dansvloer op om met Sandra te dansen. Tja, dan moet Mehmet ook wel. Wauw, hij kan echt goed dansen! Als hij tegen me aan komt dansen krijg ik het warm, zeg maar gerust bloedheet! En volgens mij heeft Mehmet het ook bloedheet…
We blijven tot sluitingstijd in de discotheek. We hebben geen zin om terug te lopen naar het hotel dus de mannen ‘regelen’ en taxi. Dit geeft Sandra en mij de tijd om heel even met elkaar te praten. “Ga je nou straks nog met hem mee naar het strand?” vraagt ze. “Ali heeft mij gevraagd of ik naar het strand ga met hem. Ik vind hem heel leuk maar ik ga niet met hem naar het strand. Vanavond NOG niet…hihi.” Nee, ik ga ook niet naar het strand met Mehmet. Ik heb hem dat alleen nog niet verteld.
In de taxi zitten we met z’n viertjes tegen elkaar aan op de achterbank. Mehmet heeft mijn hand vast. Hij heeft zachte, warme handen en het is heel prettig om zo te zitten. Als we bij het hotel uit de taxi zijn gestapt neemt hij mij even apart en zegt: “And? Shall we go to the beach? I really like you…” Sjonge, deze jongen is echt goed. Ik ben als was in zijn handen en had zo met hem meegegaan als ik geen vriend had gehad. Als ik me dat realiseer voel ik een golf van schuldgevoel over me heen komen. “I’m sorry Mehmet, I can’t go to the beach with you. I really like you too, but I can’t.” Mehmet kijkt me vragend aan maar ik heb geen zin om het nu uit te leggen. Als ik wil weglopen pakt hij me vast en vraagt of hij me een kus mag geven. Hij wacht mijn antwoord niet af en kust me op mijn mond. Heel zachtjes, zonder tong. Niet te lang, niet te kort, precies goed. Voor een paar seconden ben ik compleet van de wereld. Sandra heeft inmiddels afscheid genomen van Ali en ze staan naar ons te kijken. Ik draai me om en loop hun kant op. Ik pak Sandra’s hand en trek haar mee richting het hotel. Ik durf niet meer achterom te kijken. Als we het hotel binnenlopen hoor ik Mehmet nog roepen: “Skatje! Can I see you tomorrow? Please?”
Of hij me morgen nog ziet?? Ja, natuurlijk ziet hij me morgen! Bij het ontbijt, bij het diner, de rest van de week zal ik hem nog zien. Wat ga ik morgen tegen hem zeggen? Hij verwacht natuurlijk uitleg. En ik kan hem niet ontwijken de rest van de week. Eigenlijk wil ik dat ook helemaal niet, het liefst wil ik elke avond met hem doorbrengen. Mijn verstand zegt me dat ik me op gevaarlijk terrein begeef. Mijn gevoel zegt echter iets heel anders! Die kus probeer ik af te doen als een vriendschappelijk gebaar, ik kus mijn vrienden tenslotte ook weleens op de mond. Ik weet natuurlijk donders goed dat het niet vriendschappelijk was bedoeld. Zucht… Die nacht praten Sandra en ik nog lang na. We vallen pas in slaap als het al licht wordt buiten.
ohh didi…ben echt benieuwd…!!!
@bloem: Geweldig verhaal! Heerlijk om te lezen…ook dat verhaal dat ik via de mail heb gekregen vond ik super om te lezen!!! Wacht met smart op het vervolg met Ali!!!
@Didi: Heerlijk om je verhaal te lezen, ben dan ook zeer benieuwd hoe het allemaal afloopt…
Ik probeer dus maar geduld te hebben er zit niks anders op…
die mehmet toch
Van al die verhalen heb ik ook de kriebels gekregen om mijn ervaringen te delen. Ben hard bezig aan mijn verhaal en ik hoop dat het straks een beetje in de smaak valt
Ik word tegen de middag wakker met barstende hoofdpijn en een droge mond. Teveel gedronken gisteren. Gauw een aspirine en een halve fles water. We hebben zo lang geslapen dat we het ontbijt gemist hebben. Straks denkt Mehmet dat ik hem niet meer wil zien ofzo… Nadat we ons gedoucht hebben trekken we onze strandoutfit aan en we besluiten wat te gaan eten bij de strandbar. Murat, de jongen die bij de strandbar werkt, vraagt hoe onze avond was met Mehmet en Ali. Hij knipoogt veelbetekenend. Huh?! Hoe weet hij dat nou weer? Die turken bespreken ook alles met elkaar, waarschijnlijk weet het hele hotel al dat we met ze uit zijn geweest. We gaan maar niet op zijn vraag in en glimlachen alleen maar. Murat zegt dat hij genoeg weet. Laat hem maar denken.
Ik weet niet hoelang ik al heb liggen slapen op mijn strandbedje als ik wakker word van koude waterdruppels op mijn rug. Het is Mehmet en hij staat over me heen gebogen met een nat (en heerlijk!) lichaam. Waarschijnlijk heeft hij net gezwommen. Ik schrik me kapot. Hopelijk heb ik niet liggen snurken…“Hello skatje! I missed you at breakfast this morning. I’m glad to see you.” Mehmet vertelt dat hij deze middag een paar uurtjes vrij is. Hij dacht dat ik wel op het strand zou liggen dus daarom komt hij even gezellig langs. Hij pakt een strandbedje en komt naast me liggen. Ehm, ja okee. Gezellig hoor. Lig ik hier met met mijn witte lijf en wallen onder mijn ogen. Ik zie er niet uit! Het maakt Mehmet allemaal niet uit, hij zegt dat ik er mooi uitzie. Gevolgd door ‘skatje’. Blijft hij dat nou zeggen? Is hij mijn naam alweer vergeten ofzo?? Ach, het klinkt ook eigenlijk wel heel schattig.
Er valt een stilte. Ik weet niet wat ik tegen hem moet zeggen. Dat was gisteren wel anders, toen hebben we constant met elkaar zitten kletsen. Mehmet vraagt of ik mee de zee inga. Ja, een beetje verkoeling is wel lekker, ik ga wel mee het water in. Luchtbedje mee, even dobberen. Maar daar komt niet veel van terecht want Mehmet duwt me telkens van het bedje af het water in. Ik probeer hem vervolgens kopje onder te duwen. We hebben de grootste lol en ik voel me totaal op mijn gemak bij hem. Hij vraagt helemaal niet meer naar gisteravond en ik ben blij toe. We eten nog een ijsje bij de strandbar waar Murat verschrikkelijk irritant aan het doen is. Hij probeert me te versieren waar Mehmet bij zit. Vervelend mannetje. Mehmet zit zich volgens mij flink te ergeren en ineens valt hij behoorlijk uit tegen Murat. Ik versta er geen woord van, maar blijkbaar is het wel heftig want Murat druipt af. Hmm, zou Mehmet jaloers zijn?
Helaas moet Mehmet weer aan het werk. Als hij terugloopt naar het hotel geeft hij handkusjes mijn kant op. Ik heb zo’n leuke middag gehad met hem! Als ik op mijn strandbedje lig speelt de middag zich nog een keer af in mijn hoofd. Ik wil me elk zinnetje, elke lach en elke aanraking blijven herinneren. Sandra ligt al zowat de hele middag te maffen dus ik kan met haar ook niet ‘evalueren’. Hoe zal de avond verlopen? Mehmet vroeg of we weer gingen stappen en ik heb gezegd dat ik dat eerst met Sandra moest bespreken. Ik wil wel heel graag maar het zit er geheid in dat hij me weer gaat proberen te kussen (of nog meer van me wil!) Ik probeer Sandra wakker te maken, ik wil weten hoe zij erover denkt.
Rond de klok van 20.00 uur gaan we naar het restaurant om te eten. Op het moment dat we binnen komen lopen staat Mehmet grapjes te maken met een meisje. Type laag decolleté, blond haar en ellenlange benen. Ze gooit haar hoofd naar achter en lacht overdreven hard om een grapje van Mehmet. Wat een nep mens, ik mag haar nu al niet. Waarschijnlijk is ze met haar vrienden (4 jongens en nog 1 meisje) vandaag in het hotel aangekomen want ik heb ze nog niet eerder gezien. Als Mehmet ons opmerkt zwaait hij enthousiast. De blondine kijkt vuil onze kant op en probeert de aandacht van Mehmet weer te trekken door zijn arm vast te pakken. Ze praten verder. Als we aan een tafeltje zitten (niet in de buurt van het groepje maar wel op een strategisch gekozen locatie zodat ik hun tafel goed in de gaten kan houden) komt Mehmet eraan. “Blablabla…missed you…blablabla…you look nice…blablabla.” Jaja, het zal allemaal wel. Ik wil weten wie die trut is en wat ze van hem wil! Ik kan het niet uitstaan dat er meisje is die geïnteresseerd is in hem. Het is te idioot voor woorden, ik ben jaloers. Mehmet heeft ongetwijfeld al weet ik veel hoeveel meisjes gehad en er zullen er nog weet ik veel hoeveel meer komen. Hij is geeneens mijn vriend! En ik ben jaloers! What’s wrong with me??
Het groepje komt uit Duitsland en ze zijn inderdaad vandaag aangekomen. Zo te horen heeft Mehmet al uitgebreid met ze staan praten want hij weet al een hoop over ze te vertellen. De duiters gaan vanavond naar een discotheek en er gaan ook een aantal obers mee, Mehmet en Ali ook. Hij wil dat wij mee gaan. Hmm, en dan zeker toekijken hoe die meid over Mehmet heen aan het kwijlen is? En wat als Mehmet geen belangstelling meer voor mij heeft en het bij haar gaat proberen? Zij wil wel, ‘pak me maar!’ staat nog net niet op haar voorhoofd geschreven. Ik heb niet zo’n zin om daar bij te zitten. Mehmet ziet me twijfelen en verzekert me dat het een hele leuke avond wordt en dat wij tweeën weer net zo gaan dansen als gisteravond. Hihi… Sandra heeft wel zin om mee te gaan (zij wil Ali vanavond weer zien) dus ik knik dat het goed is. Even later zien we Mehmet met het groepje duiters praten, de 4 jongens reageren enthousiast en steken hun hand op naar ons. De 2 meisjes niet, vooral de blondine kijkt behoorlijk chagrijnig. Waarschijnlijk schop ik haar plannetje in de war. Ha! Het kan me geen bal schelen, ik ga de strijd wel aan met haar!
more more more…!!!
idd more more, jullie zijn echt TOP.
toppie
Jullie weten het wel meiden 
, we kunnen er geen genoeg van krijgen hier!!!
Ben blij met jullie leuke reacties! :slywink:
Het laatste deel:
Die avond verzamelen we bij een barretje. De groep blijkt behoorlijk groot te zijn, er zijn een paar obers die nog wat andere gasten van het hotel hebben uitgenodigd. De duitse blondine (ze heeft zich voorgesteld als Anna) ziet er nog hoeriger uit dan eerder op de avond. Ze heeft een topje aan waar haar borsten zowat uitfloepen als ze bukt. Sjonge jonge, wat ziet ze er goedkoop uit. Murat, de jongen van de strandbar, gaat ook mee stappen en heeft zijn pijlen op Anna gericht. Vooralsnog lijkt ze nog niet echt toe te happen. Mehmet heeft zich aan mijn zijde geschaard en ik kan het niet laten om even triomfantelijk Anna’s kant op te kijken! Mehmet heeft een bloemetje uit een boom geplukt en in mijn haar gestoken. Zo lief! Tussen Sandra en Ali zit het gelukkig ook helemaal goed. Ze kunnen niet van elkaar afblijven!
We gaan naar een andere discotheek als gisteravond. Na een eerste drankje met z’n allen valt de groep al snel uit elkaar. Iedereen gaat toch zijn eigen ding doen. Het groepje duiters blijkt heel aardig te zijn, zelfs Anna komt nog even met me kletsen. Ze flirt zowat met elke jongen in de discotheek en lijkt geen aandacht meer voor Mehmet te hebben. Ik vertrouw haar echter voor geen meter. Mehmet heeft de hele avond alle aandacht voor mij en niet voor andere vrouwen. Hij zorgt dat ik me heel speciaal voel. Deze jongen heeft ervaring, dat merk je zo. Het maakt me niet uit, ik geniet ervan.
Het is warm en druk in de discotheek. Ik wil even naar buiten om een luchtje te scheppen en Mehmet loopt met me mee. We wandelen arm in arm over de boulevard en kijken naar de mooi verlichte bootjes in de haven. Ik besluit Mehmet te vertellen dat ik thuis een vriend heb en dat dat de reden is van mijn afstandelijkheid. Hij dacht het al. Hij heeft er expres niet naar gevraagd, gewacht tot ik er zelf over zou beginnen. Dan vertelt hij dat hij verliefd op me is en op me wil wachten. Andere meiden interesseren hem niet, zeker die ordinaire del uit duitsland niet. Hij wil de dagen dat ik nog in Turkije ben met mij doorbrengen en hij zal geen druk op me leggen. Verliefd?! Wow, gaat dit niet een beetje te snel allemaal? Hij kent me pas 3 dagen! Ik ken de reputatie van de turkse mannen een beetje en vraag me af of ik dit moet geloven. Dat zeg ik hem ook eerlijk. Hij wil er alles aan doen om mij te overtuigen van zijn liefde maar begrijpt ook dat daar tijd voor nodig is. Daar op een bankje in de haven van Alanya praten we over onze gevoelens, mijn twijfels en dilemma’s. Als Ali en Sandra ons op een gegeven moment komen halen omdat er een taxi klaarstaat om ons terug te brengen naar het hotel zijn we nog lang niet uitgepraat.
Gelukkig kunnen we de volgende dag verder praten want Mehmet hoeft niet te werken. We gaan samen iets leuks doen! Hij heeft nog niet gezegd wat, hij wil me een paar plekken van Alanya laten zien en ik laat me maar verrassen. Ik ben blij dat Sandra het niet erg vind dat ik de dag met Mehmet doorbreng. Ze heeft met het groepje duiters afgesproken op het strand.
Na het ontbijt ontmoet ik Mehmet aan de achterzijde van het hotel. Het moet allemaal stiekum want personeel van het hotel mag niet privé omgaan met gasten. Uiteraard gebeurt dat volop maar we moeten toch voorzichtig zijn. We lopen naar de haven en we bezoeken de Rode Toren en de burcht. Toeristische plekjes waar ik allang een keer ben geweest maar dat vertel ik niet tegen Mehmet. Hij vertelt mij trots over zijn geboorteplaats en ik vind het leuk om naar hem te luisteren. Mehmet kent veel mensen in Alanya en stelt me aan iedereen voor. Ik word duizelig van al die namen en al die handjes die ik moet geven. ’s Middags lunchen we bij het restaurantje van zijn oom. Ik ontmoet een aantal familieleden en iedereen is even hartelijk en aardig. Zijn oom kust me uitbundig op mijn wangen. Drie keer, want zo hoort dat toch in Nederland?? Ik begin me af te vragen hoe Mehmet mij aan iedereen voorstelt; als een vriendin of als ZIJN vriendin…
We zitten de rest van de middag op het terrasje bij het restaurant van zijn oom. Mehmet moet nog een aantal keer eventjes weg omdat hij iets moet ‘regelen’. Ik vraag maar niet wat hij moet regelen. Ik zit echt geen moment alleen want de één na de andere turk komt een praatje met me maken. Ik word compleet uitgehoord. Nieuwsgierige aagjes allemaal!
Mehmet komt terug met autosleutels, hij mag de auto van zijn neef lenen. We rijden weg van de hotels, weg van het toeristische Alanya. Mehmet weet een mooi plekje in de bergen met adembenemend uitzicht over de hele stad en de zee. We kijken naar de zonsondergang en we eten het fruit dat Mehmet heeft meegenomen. Het is zo romantisch. Die avond zoenen we voor het eerst. Nederland lijkt mijlenver weg…
Er volgen nog een aantal fantastische dagen. Sandra en ik trekken elke avond met Ali en Mehmet op. Elk vrij uurtje van de dag besteedt Mehmet met mij. Op onze laatste avond samen krijg ik een pakketje en een brief. Ik mag het nog niet openmaken. Het afscheid die avond is moeilijk, dit is de laatste keer dat ik hem zie. Als we morgenochtend worden opgehaald zal Mehmet aan het werk zijn. We wisselen uiteraard telefoonnummers en emailadressen uit. We houden contact.
Ik stap met tranen in mijn ogen in de bus die ons naar het vliegveld brengt. Ik probeer niet in janken uit te barsten maar het valt me zwaar. Ik wil helemaal niet terug naar huis. Terug in Nederland zal ik mijn vriend het één en ander moeten uitleggen. Daar zie ik enorm tegenop. In de bus lees ik de brief die ik van Mehmet heb gekregen. Drie kantjes en helemaal in het engels geschreven. Ik weet dat dit hem moeite heeft gekost, hij kan prima engels praten maar schrijven is moeilijk voor hem. In het pakketje zit een cdtje. Er staan liedjes op waar we samen op gedanst en naar geluisterd hebben. In de brief staat: “If you miss me, put on the cd en close your eyes. The music will take you back to Turkey.”
Ik probeer te slapen. Dat lukt niet, mijn hersenen maken overuren. De hele vakantie speelt zich keer op keer af in mijn hoofd. Ik vraag me af of ik Mehmet ooit nog een keer zie…
ohhh didi!! echt geweldig! en zooo romantisch… jullie moeten een boek uit gaan geven, dat kan bij de br*na hint hint.haha!
We wachten op het vervolg Bloem en Didi!
Het laatste deel al weer…wat jammer!!
Bedankt voor de complimenten…:redface:
Tja, misschien nog een vervolg.
Moet ik nog even over nadenken.
Voorlopig even genieten van de verhalen van Bloem! :dope:
hihi didi
ik bedoelde als in vervolg…wanneer ga je weer en gaat het verhaal weer verder…