dank je wel , lief van je. leuk dat je m’n verhaal wilt (blijven) lezen XXXX
WOWW VON, JE ZOU BOEKEN MOETEN GAAN SCHRIJVEN. oF EEN EIGEN KOLOM MOETEN HEBBEN. jE KUNT ECHT GOED SCHRIJVEN!!!
MOOI VERHAAL ZEG IK KAN NIET WACHTEN OP HET VOLGENDE DEEL !!!
GROETJES JEKKA
Zie je wel Von, ben niet de enigste 
inderdaad…wel leuk , dank jullie wel :embarrese
@Jekka, dank je wel. lief van je. leuk te horen dat het verhaal een beetje boeit.
hopelijk morgen het vervolg XX
Ja, Von, ook ik vind het erg mooi, een deel van dit alles wisten we natuurlijk al wel een beetje, maar het is erg leuk om het in verhaalvorm te lezen. Goed hoor. Niet teveel schrijven, hoor deze week, anders moet ik volgende week als ik weer terug ben zoveel bij-lezen! 
*Xxxx Mar *
Von!! Wat een ontzettend mooi gedicht, moest stiekem wel even een traantje wegpinken…
(had laatst over S gedroomd)
Von je schrijft echt heel erg boeiend! Ook ik wacht met smart op je volgende deel!!
@Von, volhouden hoor!! Ik voel je emoties enzo als ik lees, dus je schrijft het ECHT goed!! Kijk rijkhalzend uit naar deel …?
Het is jammer dat ik niet zoveel tijd heb, maar ik zou ook wel zo mooi willen kunnen schrijven als Von.
Graag !!! Zou ook graag jullie verhalen lezen…
Heb zelf ook niet zo veel tijd, maar maak hier graag even tijd voor.
dank jullie wel voor de reacties, vind het erg leuk dat jullie m’n verhaal volgen, ik ben voorlopig nog niet uitgeschreven hoor…
@Kelebek. sorry dat het je een traan ontlokte…
Deze viel me net toen ik vanaf m’n werk fietste in, misschien word je daar weer wat vrolijker van:
LENTE …ik kon me er zo op verheugen
en geniet ervan met volle teugen.
ZON en overal mensen buiten,
om me heen overal vogels die fluiten
Alsof er nooit kou en regen heeft bestaan,
gaat de LENTE er volop tegenaan.
Ik kijk, ruik, hoor en GENIET
van al het moois dat ik om me heen zie
En zie ik het nu goed,
de meerkoet heeft z’n eitjes uitgebroed
Z’n nestje zorgvuldig opgebouwd
uit wat veertjes en stukjes hout.
Is nu verlaten en kijk eens aan
daar zie je de familie gaan
Moeder weet op elke hoek schuilt gevaar,
en ze houdt haar kroost piepend bij elkaar.
Stel je ervoor open
en je zult je ogen niet geloven.
Alles staat in volle BLOEI en komt tot leven,
HEERLIJK om dit te mogen beleven.
LENTE … ik kon me er zo op verheugen
en GENIET ervan met volle teugen !!!
Ik ben er zeker weer vrolijker van geworden! Maar was niet erg hoor dat je me een traantje ontlokte 
Is ook wel eens lekker, helemaal na zo’n mooi gedicht!!!
@Von: wow… jou verhaal is gewoon zo herkenbaar in mijn ogen, de traantjes kwamen al bijna te voorschijn!! Ik ga zeker je verhalen blijven volgen meis!!
x
jemmig allemaal jankerts hier(hihi)
Nee hoor, we zijn allemaal heel lieve mensen die met elkaar meevoelen!!
Von volhouden hoor!!! Ik vind het heerlijk lezen en vind het mooi dat je dat alles met ons delen wilt
Ja Von, mooie verhalen die jij kan schrijven ! Nou, ik wou dat ik ook zo goed kon schrijven maar dat lukt me echt niet en dat wil ik jullie besparen. En als ik dan op die momenten terugblik die mn vriend en ik samen hebben, heb ik weer tranen van in mn ogen en wil er niet altijd mee geconfronteerd worden als je snapt ? Nou, nu en dan vertel ik ergens wel eens erover maar echt verhalen schrijven ligt me iets te gevoelig…
@Sev. Kan ik goed begrijpen. Zal ook niet zeggen dat het me even makkelijk afgaat en ik het zelf altijd droog hou onder het schrijven. Maar aan de andere kant…het helpt me ook een beetje om alles op te schrijven. Klinkt misschien raar :sad:
Zo , eens even kijken of ik nog wat inspiratie heb ‘laat’ op de avond…
Kom op lezers,
Klim in die pen;Von is er een prachtig voorbeeld van.
Schrijf je gevoelens op over Turkije,in je eigen stijl.
Hans.
Weer ‘thuis’ II
Een onrustige nacht met uiteraard een hoop dromen volgde, zoals er wel meer zullen volgen. Maar vanuit m’n warrige dromen word ik wakker in de werkelijkheid: geen Uludag, geen sneeuw en skies en inderdaad…in de werkelijkheid zonder HÉM.
Ik struikel bijna over m’n koffer. Lekker handig weer Von, midden in de gang. Nóg een nadeel van op jezelf wonen: je bent helemaal 100% zelf verantwoordelijk voor de rommel die je maakt en de (on)veiligheid die je ermee creëert. Breek je geen been met skiën , dan zou ik daar bij thuiskomst nog wel even voor zorgen…
Ik ben nog maar een halve dag thuis en heb het al gepresteerd er een ongeordende chaos van te maken. Ook echt zo’n situatie waarin ik niet weet waar ik moet beginnen. Gek genoeg roept bijna elk kledingstuk dat nu overhoop in m’n koffer ligt (je koffer weer inpakken voor de terugreis resulteert hoe dan ook altijd in een chaos - combinatie van te veel spullen en geen zin om weg te gaan) een herinnering op. Ik zie mezelf zitten. Temidden van een hoop kleding, foto’s en ongelezen tijdschriften. Temidden van een week herinneringen. Ik ruik aan elk kledingstuk dat ik in zijn bijzijn aangehad heb, om maar een heel klein beetje het gevoel te hebben dat hij bij me is. En dus schiet het uitpakken, wassen en opruimen lekker op…
Turkije…het land hier ‘ver’ vandaan. 5 jaar geleden kwamen we er voor het eerst. Toen vroegen mensen zich af wat we in vredesnaam in Turkije te zoeken hadden. Maar meteen al kreeg het land een speciaal plekje in m’n hart. De mensen, de gastvrijheid, de muziek, het heerlijke eten en ja natuurlijk ook het geweldige klimaat. De warmte die je ook in de harten van de bevolking terugvindt. Turkije heeft ook mijn hart verwarmd en veroverd. Meer bezoeken aan dit prachtige land volgden. En nu , ondertussen een met Turkse visa volgestempeld paspoort, hoe kon het ook uitblijven, door HEM nog eens extra in vuur en vlam gezet.
Het is 4 uur , de tijd dat hij me de afgelopen dagen glimlachend op had staan wachten onder aan de piste. Hij leek er in de witte sneeuw nog wel mooier op. Ik wist nooit waar ik kijken moest, deed zelfs wel eens of ik hem nog niet gezien had en dook nog even ‘veilig’ de lift in…Geheid dat ik meteen begon te stuntelen op die latten. Verliefd??? Welnee hoe kom je erbij?
Ik laat alles maar even zoals het is. Tijd om aan de huiselijke chaos te ontsnappen en even de stad in te gaan.
Ehhhhh al die Turkse kappers, Turkse eethuisjes, Turkse telefoon-&computerwinkels…waren die er ook al voordat ik wegging???
En ligt het nu aan mij , of hoor ik ineens overal Turks.
En daar sta ik dan ook ineens, midden in de Turkse supermarkt met een emmer Kaymakli (Turkse Yoghurt) in m’n handen. Ik kan het natuurlijk niet laten met handen en voeten m’n verhaal aan de Turkse cassière te vertellen.
Ik zie het aan haar, hoe enthousiast en serieus ik ook ben, ze zet duidelijk haar vraagtekens bij (het beginnen aan) deze relatie op afstand.
Enigzins verward kom ik weer thuis, probeer orde in de chaos te scheppen.
Misschien…is het wel beter de mooie herinneringen die we hebben te laten voor wat ze zijn.
Telefoon : 'Askim nerdesin sensiz hersey cok zor’.
Wat een timing…ja ik vraag me ook af waar ik ben. En inderdaad, zonder jou is het moeilijk.
Helemaal mee eens Hans. heb de meiden ook al uitgenodigd…dusse join me !!!
@Von: Heerlijk stuk weer! Maar inderdaad dat klopt, je hoort opeens alleen maar turkse mensen praten, komt alleen maar turken tegen etc. Had ik ook dat ik net terug was!!
Wacht weer met grote ogen op je volgende stuk!
x