@Mar: sterkte meid, tegenwoordig kan de wetenschap al veel moet je denken, alles komt wel goed mar, ik duim voor je !
Gaat gewoon goed komen met haar! Ga daar zeker van uit.
Tuurlijk gaat het goedkomen Mar ! Zolang dit gevoel sterker is dan het andere en je blijft hoop hebben dan denk ik dat dit al de helft van het genezingsproces is !
Ze hebben 2 jaar geleden bij mij de hele baarmoeder weggehaald, en verleden jaar beide eierstokken. Geen kanker ofzo, gewoon vleesboom en cystes, maar ken dus een btje de procedure! Gaat heel goed, maar laat haar ABSOLUTE RUST HOUDEN!!! Dat is zooooo belangrijk. Niet tillen ed, want je houd last!!
Maar het komt goed, dat weet ik zeker
Gefeliciteerd Sev 
Blijf mezelf toch wel een beetje zielig vinden hoor haha
@Marion. Veel sterkte meid! Insallah komt alles goed. We duimen ons hier allemaal natuurlijk gek. Wel heel lief dat je voor die kleine (en je schoonzus) gaat zorgen . :love:
Vind het eigenlijk heel normaal dat je elkaar helpt als dat nodig is. Ben zo gewoon opgevoed. Al weet ik heel goed dat dat niet overal gewoon gevonden wordt.
En hoef dan ook niet heel ver te zoeken voor voorbeelden. Jaren geleden kreeg mijn peettante borstkanker. Moest thuiszorg komen maar er was een wachtlijst van hier tot Tokio. Werkte toen zelf nog in de thuiszorg en stond wegens bezuinigingen op mijn minimale contracturen, halve dagen dus. Ging een paar middagen in de week naar mijn tante. Samen met mijn moeder en een ander familielid hebben we daar de boel op orde gehouden en mijn tante verzorgd. Mijn schoonmoeder verklaarde me voor gek want je gaat toch niet voor niets ergens werken. In zulke situaties vind ik geld dus helemaal niet belangrijk. Had al een goede band met mijn tante, die in die tijd nog meer versterkte door onze vele gesprekken. De ene keer heel emotioneel, de andere keer vrolijk. Afhankelijk van hoe ze zich voelde. Had die momenten voor geen goud willen missen, zijn voor mij onbetaalbaar.
Ik heb div keren voor anderen hetzelfde gedaan, geholpen waar ik kon. Heb zelfs samen met mn schoonzus de stervensbegeleiding van mn schoonmoeder gedaan, alleen aan het eind is daar prof hulp bij gekomen. Heb trouwens vaker stervensbegeleiding gedaan.
Maar toen ik dus 2 en 1 jaar geleden zelf hiervoor stond was er NIEMAND!! Mn familie reken ik het niet aan, die wonen 50 en 70 km verder, en zijn oud of hebben een gezin met kinderen, maar vrienden en kennissen heb ik er wel door leren kennen dus!!
Net als jullie ons een geweldig stel vinden van wege de opvang, vinden wij jou geweldig vanwege het onzelfzuchtige dus, Marion!!
Je bent een kanjer
in 1 woord GEWELDIG
Ga er gewoon van blozen Beppie
Dat vind ik dus weer heel knap, stervensbegeleiding!
Klopt dat je je de mensen leert kennen in moeilijke tijden. Ben hierin dus heel selectief geworden. En steek alleen nog energie in de mensen die ik dat waard vind. Heb zelf na de geboorte van de kleine mijn familie in moeten schakelen omdat ik door bekkenproblemen bijna niet meer kon lopen. Later bleek dat mijn zoon een aan autisme verwante stoornis had. Waarschijnlijk door zuurstofgebrek tijdens de geboorte. Moeilijke jaren voor ons waarin sommige vrienden en familieleden totaal geen begrip toonden. De club is na die tijd voor mij dus een stuk kleiner geworden. Staat tegenover dat ik veel zuiniger ben op de mensen die er wel voor ons waren. Voor hen ga ik door het vuur.
Moeilijk hoor. Mar&Bep, heavy verhalen.
maar inderdaad in moeilijke tijden leert men z’n vrienden kennen.
Soms is niets wat het lijkt.
Beste dames,
Ga jullie eruit zetten,verzoek jullie op te staan en deze kamer te verlaten.
Ik ga de deur op slot doen;de thee is gezet bij Diamond,haar deur staat open en ze is thuis…
Hans.