Het is nu 25 januari,een dag na 24 januari die uitgeroepen werd als de meest depressieve dag van het jaar.
De criteria waren:geen geld door de feestmaanden,het weer,de voornemens die niet lukten,de vooruitzichten.
Hoe komen ze weer aan zo’n dag,denk ik dan.
Bemerk de laatste dagen op ons forum een zekere drang naar het voorjaar,een drang om te vluchten uit nederland.
Hier ervaar ik hetzelfde(op dat laatste punt na);3 dagen regen wordt afgewisseld door 1-2 dagen zon,het is beduidend frisser,zodat de houtkachel steeds vroeger aan gaat.
Een zwak koude douche omdat het solar systeem op het dak geen warmte van de zon ontvangt.
Met 3 lagen kleding zit ik dit te schrijven in de aangrenzende kamer(waar geen kachel is)van mijn appartement.
Er valt sneeuw bij jullie,wat meteen de filestand van gisteren direct de top 5 binnenloost.
Hoe ervaren jullie het om onder die omstandigheden te moeten leven op dit moment.
Beste Hans,
Wat de mensen zo depressief maken hier is het weer die kouder is dan andere jaren.Ook hier in Kusadasi vandaag echte storm en regen. De turkse mensen hebben het ook niet makkelijk,zoals je zegt het slachtfeest is overal heel rustig verlopen en heb er zelf niet veel van gemerkt.Mijn verwarming staat ook hoger, en nog nooit had ik zoveel mails van mensen die een oplossing zoeken om Belgie en nederland te verlaten. Allen vinden zich niet meer thuis in eigen land en zijn de dagelijkse sleur van belasting betalen beu.En de vreemdelingenhaat word steeds harder is onze landen.
Het leven is niet meer zoals het was en ieder zoekt een ander manier van leven.Daarom velen denken dat het hier beter is. Is het ook in de zomer, maar nu met sneeuw in Antalya een week geleden zouden velen anders denken.Maar hier hebben we toch de problemen van de file niet. En de toeristen blijven komen,met de hoop op een beetje ander leven voor een paar dagen.
We mogen blij zijn hier te mogen wonen . Want gisteren was ik nog in Turgutreis -Bodrum en dan wel met de zon. Wat is Turkije toch een mooi land.
Gelukkig ik voel me hier gelukkig en zeker niet depressief.Probeer zoveel mogelijk mensen te helpen zowel de Turkse mensen hier en de mensen die me mailen. En dat maakt me toch gelukkig.
Maar Turken denken nu eenmaal anders dan wij europeanen. Als ze de eerste toeristen weer zien aankomen zal hun depressies vlug over zijn.En dan vergeten ze die dag van gisteren wel snel.
Groetjes uit Kusadasi,
Franka
Ja dat gevoel ken ik wel, maar anderzijds, het is zalig om na een dag hard werken met een kop koffie/thee/ glas wijn op de bank te zitten, bij de kachel en te relaxen.
Wij hebben het voordeel dat we van alle gemakken voorzien zijn, dat de sneeuw, regen, storm goed buitens huis kan blijven, en we mogen genieten van alle voordelen die we hebben.
Ik kan het optimisme halen uit een witte vlakte, smetteloos, en genieten van het uitzicht.
Als je erg gedeprimeerd gaat doen, is zelfs een goede maaltijd, een vriendelijk woord, of geluk niet meer genoeg, en zak je diep af.
Wees gelukkig met het dak boven je hoofd, een bed om in te slapen en de maaltijd die op tafel komt, het kan allemaal in 1 dag weg zijn.
och word niet zo snel depri, wordt zo makkelijk door media aangepraat, en ik had eerlijk gezegt ook nog nooit van gehoord, zo zie je maar, elk seizoen, heeft zijn voor en tegens, zit er niet zo mee, laat je niet gek maken!! als er niets op tv is knal je hem toch uit lees een goed boek of luister een cd, of internet, of wandel eens door bos, of waar dan ook, tegenwoordig is het de media die hethet doet, vindt ik een zeer slechte en kwaailijke zaak, maar mij krijgen ze er niet onder, groet jan B)
ik heb vast iets gemist dat de 24e tot meest depressieve dag van het jaar is uitgeroepen! (lees geen kranten meer en kijk weinig tv)
was dat in nederland, turkije of in de hele wereld het geval?
het enige dat ik weet is dat de mensen in turkije (en uiteraard ook in andere gebieden op de wereld, zoals het door de tsunami getroffen gebied) beslist meer reden hebben om depressief te zijn dan wij in nederland!
eerlijk gezegd denk ik dat nederlanders zich eerder depressief zullen voelen met een kleine tegenslag dan zij die bijna dagelijks de eindjes aan elkaar moeten knopen en daarnaast bijna geen mooi vooruitzicht hebben voor een betere toekomst.
laten we daar maar eens dagelijks serieus bij stilstaan en dat afzetten tegenover hoeveel wij hier hebben, dan word je als je hart tenminste op de juiste plek zit al direct een stuk tevredener.
gelukkiger wil ik niet zeggen want genieten kan ik pas echt als ik weet dat een ieder op deze wereld ook aan zijn dagelijkse eerste levensbehoeften kan komen.
maar een ding is een vaststaand feit: elk beetje meer went erg snel en een stapje terug wil niemand!
kop op iedereen, het wordt elke dag weer langer licht.
en anders zet je toch turkse muziek op, daarmee voel ik me direct vrolijker.
elke maand of alleen in januari?
als het voor elke maand is, zou dat hier in NL bijv. kunnen zijn omdat het salaris dan wellicht nog niet op de rekening staat!
tjee ik voel me dan wel heel bevoorrecht dat ik daar nooit op hoef te letten. (ik geef i.h.a. minder uit dan er binnenkomt vandaar.)
en als het alleen in januari is dan kunnen we daar vanaf nu dan toch rekening mee gaan houden door meerdere leuke dingen op die dag te gaan plannen.
gewoon altijd proberen er wat van te maken en zeker als je van te voren weet dat het een rot dag zal gaan worden.
of anders de hele dag in je bed blijven.
dat zoiets al onderzocht moet worden?!
24 januari was voor mij zekers geen depri dag. Het was juist 26 januari dat was mijn flinke depri dag. Maar ja dat ben ik wel weer vergeten. ben weer harstikke happy
Nou ik was de 24ste iid een beetje sjaggie, niet alleen door het falen van mijn goede voornemens, rook nog steeds en de wijn vloeit ook af en toe nog rijkelijk, word gek van het feit dat ik na 3 maanden intensief zoeken en solliciteren nog steeds geen werk heb…Hoewel ik vrijdag wel bij een callcenter op cursus mag komen, dat is meer voor de financien. Want ook de financien zitten op dit moment niet mee… Mijn grote liefde zit aan de andere kant van de wereld (nog 12 nachtjes!! dan zijn we weer samen) en mijn moeder werd die dag opgenomen in het ziekenhuis…
Inmiddels is het de 27ste mijn moeder is weer thuis (alles is goed gegaan, ze ziet er alleen niet uit!!) en voel ik me iig al weer een stuk beter…Toen ik op het nieuws hoorde dat de 24ste was uitgeroepen tot meest deprimeerende dag was ik dan ook echt blij dat ik blijkbaar niet de enige ben…
Ik ben ook helemaal geen sjaggie type zie overal altijd het positieve van in en sta met een glimlach op omdat er altijd wel iets leuks staat te gebeuren. Ben blij dat we een jaar moeten wachten voordat er weer een 24ste januarie is…<
B)