Kwaliteitskrant geeft Murdoch prestige
SYDNEY - De mediamagnaat is bekend door zijn pulpbladen. Daarom wil hij The Wall Street Journal.
Wat moet Rupert Murdoch toch met een kwaliteitskrant als The Wall Street Journal? De conservatieve, uit Australië afkomstige mediamagnaat heeft een groot pakket pulpkranten in zijn bezit. Waarom moet er een serieuze, amper winstgevende krant bij?
De overname van de gerespecteerde Amerikaanse krant lijkt niet ver weg meer. Woensdag stemde het bestuur van Dow Jones, het moederbedrijf van The Wall Street Journal, in met een overnamebod van 5 miljard dollar. Het laatste woord is aan de familie Bancroft, die 64 procent van het stemrecht van Dow Jones in handen heeft.
In Australië wekt de interesse van de 76 jaar oude mediatycoon voor het Amerikaanse dagblad weinig beroering. Dat komt doordat hij hier de reputatie heeft geen afkeer te hebben van kwaliteitskranten. Australië heeft leren leven met Murdoch, die al weer jaren met zijn derde vrouw (37) is, bij wie hij twee kinderen heeft, van 3 en 5 jaar.
News Limited, het mediabedrijf van Murdoch in Australië, geeft de kwaliteitskrant The Australian uit. Het is een krant die over heel Australië wordt verspreid, het enige landelijke dagblad van het land. Veel geld verdient hij er niet mee.
Het dagblad is onmiskenbaar rechts, erg rechts soms, en steunt de conservatieve regering van John Howard door dik en dun. Wie daar doorheen leest en de commentaren en sommige columnisten negeert, heeft een behoorlijk dagblad in handen, dat op een zorgvuldige manier bericht over alle uithoeken van het continent, een geheel ander geluid dan dat van de schreeuwerige tabloids, ook van Murdoch.
Hij noemde The Australian bij de presentatie ervan in 1964 ‘een cadeautje aan het land’. Met hoogdravende woorden lanceerde hij het nieuwe blad. ‘Onpartijdige informatie en onafhankelijk denken zijn nodig voor de toekomst van het land.’
Een duur cadeautje, dat wel. Veel winst heeft de titel nooit gemaakt, maar dat vindt Murdoch niet erg. Het dagblad gaf hem, toen hij nog in Australië woonde, het respect dat hij graag wil als tegenwicht tegen alle tabloids die hij in zijn vaderland onder zijn hoede heeft.
De oplage van de krant is doordeweeks bijna 130 duizend exemplaren en in het weekeinde 200 duizend, op een bevolking van ruim 20 miljoen. De krant ligt elke dag (behalve zondag) in alle uithoeken van het onmetelijke land. Een los nummer kost 75 cent.
The Australian is maar een klein onderdeel van het Murdoch-imperium in Australië, dat begon toen hij in de jaren vijftig het bijna failliete bedrijf News Limited erfde van zijn vader. Dat bedrijf had de meerderheidsaandelen in een krant in Adelaide, een stad in Zuid-Australie.
Sindsdien is zijn imperium gestaag gegroeid, eerst in kranten, later ook in andere media, zoals tijdschriften, tv, film en internet. In de jaren zestig ging hij in Engeland aan de slag (hij bezit onder meer The Times) en later in de Verenigde Staten.
‘Hij bezit bijna alle kranten in Australië. Buiten de grote steden Sydney, Melbourne, Canberra en Perth zijn alleen Murdoch-kranten te koop’, zegt universitair hoofddocent Christopher Nash van de vakgroep Journalistiek aan de University of Technology in Sydney.
Dat Murdoch ‘rechts’ is, vindt hij geen probleem. ‘Het probleem is dat er nauwelijks nog diversiteit is in Australië. In grote delen van het land kunnen mensen niet meer kiezen wat voor krant ze lezen. Ze kunnen alleen een Murdoch-krant kopen.’
Murdoch wil uiteraard gewoon geld verdienen, zegt Nash, net als iedere zakenman. ‘Dat lukt niet zo goed met The Australian, maar hij krijgt er politieke invloed voor in de plaats en dat is ook heel wat waard.’ Volgens Nash gebruikt Murdoch zijn macht om de politiek te beïnvloeden, meestal subtiel, soms openlijk. ‘Een jaar of tien geleden was er een enorme discussie over de geluidsoverlast van de luchthaven in Sydney. Daarover stond helemaal niets in de kranten van Murdoch, wel in de kranten van de andere uitgever. De reden: Murdoch bezat aandelen in de toenmalige luchtvaartmaatschappij Ansett.’ Ook bij de berichtgeving over sport bevoordeelt Murdoch de verslaggeving over clubs waarin hij belangen heeft boven anderen.
Met de aankoop van The Wall Street Journal in Amerika betreedt Murdoch, zeg Nash, ‘het hart van het superkapitalisme’. Hoewel The Australian een heel andere krant is dan de Wall Street Journal, zijn er ook overeenkomsten. Ook de Amerikaanse kwaliteitskrant is geen grote geldmaker, maar geeft de eigenaar aanzien in de politiek. Precies het prestige dat Murdoch zoekt.
(Bron De Volkskrant)