Jeetje… het nieuws bereikte mij tijdens mijn vakantie in Turkije en heb wel 6x het smsje overnieuw moeten lezen… Kan het nıet bevatten, en nog steeds nıet… Had echt de hoop dat ze ooıt weer terug zou komen… Helaas heeft het nıet zo mogen zıjn…
Vanwege andere verplıchtıngen en andere zorgen aan mıjn hoofd zal ık er morgen nıet persoonlıjk bıj zıjn… Maar mıjn gedachten gaan uıt naar een ıeder dıe het nodıg heeft…
Ik weet niet zo goed wat te zeggen maar** heel veel sterkte** voor de familie, vrienden en de dames op TTT.
[nomedia=“Lloyd - Elke stap. - YouTube”]YouTube- Lloyd - Elke stap.[/nomedia]
Wat is dit nu?
Kom ik hier op het gezellige wereldwijzer forum en zie ik ineens dat Marjon is overleden? Ik ben er helemaal kapot van.
Ik heb Marjon en haar man een paar keer ontmoet hier in Turgutreis in Turkije! Altijd hele leuke en gezellige mensen! Ik kan het gewoon niet geloven! Ik zal haar dan ook altijd herinneren zoals op deze foto want zo ken ik haar.
Ik wens haar man en familie en vrienden dan ook heel erg veel sterkte!
Verbijsterend! Wat een afschuwelijk nieuws, inderdaad schieten woorden hier te kort.
Ik wil de familie en de meiden van TTT heel veel sterkte wensen met dit enorme gemis!
Ik herinner me Toos/Marjon als een hele lieve vrouw, zeer sociaal met een aanstekelijk gevoel voor humor.
Ik was al een tijdje hier niet meer geweest en ken Toos ook niet persoonlijk maar haar posts heb ik met veel plezier gelezen, heel veel sterkte voor haar familie en nabestaanden…ben er gewoon ff stil van
Ook ik kan natuurlijk niet achterblijven. Ik was helemaal raar toen ik het sms-je las. In april nog op bezoek geweest in Zeeland en toen ging het alweer zo goed met je en daarna is het alleen nog maar beter geworden, maar helaas heeft het niet zo mogen zijn.
Helaas konden we er niet bij zijn op de begrafenis. JP en de meiden, heel veel sterkte met dit grote verlies. Blijf vasthouden aan alle mooie herinneringen.
Ben ook al een tijdje niet hier geweest en vernam het nieuws in ADR via de mama van Beppie die toen net een smsje gestuurd had. Het arme mensje was er helemaal niet goed van.
Heb het wel even moeten verwerken.
We leerden Toos kennen in ADR zo een 6 jaar geleden (we hadden dezelfde slippertjes …) en we zullen haar herinneren als een lieve, vrolijke, goedlachse meid. Ik hoef alleen maar naar die slippers te kijken en dan denk ik altijd even aan haar. Want ja, … ik heb de slippers nog steeds !