# Jouw verhaal ?
**URL:** https://forum.wereldwijzer.nl/t/jouw-verhaal/72277
**Category:** Turkse Vakantieliefdes
**Created:** [19 mei 2010 om 22:34 UTC](https://forum.wereldwijzer.nl/t/jouw-verhaal/72277 "2010-05-19T22:34:30Z")
**Posts on this page:** 20
**Page:** 10
### Author:  [@Pookie](https://forum.wereldwijzer.nl/u/Pookie)
#### Post date: [10 mei 2012 om 20:32 UTC](https://forum.wereldwijzer.nl/t/jouw-verhaal/72277/181 "2012-05-10T20:32:55Z")
Yavrum: wat een leuk verhaal en leuk dat je net zoals ık uıt belgıë komt 😃 voel je vrıj om mee te praten ın het turkse lıefdes kletstopıc! Welkom!
---
### Author:  [@fieeh19](https://forum.wereldwijzer.nl/u/fieeh19)
#### Post date: [11 mei 2012 om 08:14 UTC](https://forum.wereldwijzer.nl/t/jouw-verhaal/72277/182 "2012-05-11T08:14:35Z")
Leasa… je verhaal begon mooi, maar naar het einde toe werd het minder leuk … ☹ is dit afgelopen zomer gebeurd? Of nu net? Ik wens je veel sterkte toe. Misschien komt het nog wel goed als je weer naar Turkije gaat, aangezien je daar toch vaak bent en jullie toch nog contact hebben, is er nog niets verloren… jammer dat je onzeker werd over de zomer… helaas hoort dat er gewoon bij ☹ hopelijk kunnen jullie het toch nog een nieuwe kans geven… succes!
---
### Author:  [@fieeh19](https://forum.wereldwijzer.nl/u/fieeh19)
#### Post date: [11 mei 2012 om 08:18 UTC](https://forum.wereldwijzer.nl/t/jouw-verhaal/72277/183 "2012-05-11T08:18:01Z")
Yavrum, ook ik ben van België 😃 leuk verhaal! Je geeft wel aan dat hij naar België komt in oktober, maar je weet wel dat je visum moet aanvragen hoop ik? En dat dit heel wat gedoe en papierwerk met zich meebrengt! Ik wens je in elk geval veel geluk!
---
### Author:  [@Leasa](https://forum.wereldwijzer.nl/u/Leasa)
#### Post date: [11 mei 2012 om 10:47 UTC](https://forum.wereldwijzer.nl/t/jouw-verhaal/72277/184 "2012-05-11T10:47:21Z")
@fieeh19 Het is vorig jaar zomer zo gelopen.
Het begin was inderdaad mooi en de maanden die ik doorbracht met hem ook.
Ik weet niet of het ooit nog goed komt maar de tijd zal het leren.
Dat we weer vrienden zijn is al een hele stap vooruit.
In juni ga ik weer die kant op en dan zal ik wel zien hoe alles loopt.
Niet elk verhaal heeft een mooi einde en helaas is die van mij er zo een…
Maar het komt hoe dan ook weer goed. Of we nou vrienden blijven of dat we ooit weer samen komen.
Het is beter dan met ruzie uit elkaar gaan :slywink:
---
### Author:  [@Yavrum1](https://forum.wereldwijzer.nl/u/Yavrum1)
#### Post date: [11 mei 2012 om 14:49 UTC](https://forum.wereldwijzer.nl/t/jouw-verhaal/72277/185 "2012-05-11T14:49:21Z")
> [@"fieeh19](#):
>
> Yavrum, ook ik ben van België 😃 leuk verhaal! Je geeft wel aan dat hij naar België komt in oktober, maar je weet wel dat je visum moet aanvragen hoop ik? En dat dit heel wat gedoe en papierwerk met zich meebrengt! Ik wens je in elk geval veel geluk!
Hey,
Ja, ik weet dat er een visum nodig is en een heel papierwerk. Het is ook met het opzoeken van informatie hiervoor dat ik hier terecht ben gekomen 😄
Groetjes,
Evi
---
### Author:  [@Yavrum1](https://forum.wereldwijzer.nl/u/Yavrum1)
#### Post date: [11 mei 2012 om 14:50 UTC](https://forum.wereldwijzer.nl/t/jouw-verhaal/72277/186 "2012-05-11T14:50:25Z")
@ Fieeh en Pookie: Van waar in België zijn jullie? Ik ben van Leuven.
Groetjes,
Evi
---
### Author:  [@fieeh19](https://forum.wereldwijzer.nl/u/fieeh19)
#### Post date: [11 mei 2012 om 15:37 UTC](https://forum.wereldwijzer.nl/t/jouw-verhaal/72277/187 "2012-05-11T15:37:47Z")
Yavrum, Ooh ik ook van Leuven 😃 ik studeer er aan de KUL! 😃
---
### Author:  [@Yavrum1](https://forum.wereldwijzer.nl/u/Yavrum1)
#### Post date: [11 mei 2012 om 15:43 UTC](https://forum.wereldwijzer.nl/t/jouw-verhaal/72277/188 "2012-05-11T15:43:09Z")
Fieeh, Ik heb ook een jaar aan de KUL gestudeerd, Archeologie. Was spijtig genoeg wat te moeilijk voor mij, maar deed het wel heel graag.
Wie weet kunnen we eens afspreken. 🙂
---
### Author:  [@fieeh19](https://forum.wereldwijzer.nl/u/fieeh19)
#### Post date: [11 mei 2012 om 15:48 UTC](https://forum.wereldwijzer.nl/t/jouw-verhaal/72277/189 "2012-05-11T15:48:00Z")
Ooh Archeologie! Is denk ik wel heel moeilijk ja… Ik doe communicatiewetenschappen 🙂 maar ga volgend jaar nog een specifieke lerarenopleiding bij studeren, want dit is m’n laatste jaar in communicatie! Ik heb je een pb gestuurd ;)!
---
### Author:  [@martje81](https://forum.wereldwijzer.nl/u/martje81)
#### Post date: [18 mei 2012 om 01:22 UTC](https://forum.wereldwijzer.nl/t/jouw-verhaal/72277/190 "2012-05-18T01:22:08Z")
Wat een mooie verhalen allemaal! Ben er in tranen van, maar moet helaas zeggen dat het vooral komt door de kater die ik heb overgehouden aan “mijn askim”…
Zal binnenkort een langere versie typen, maar in het kort;
Ben 9 jaar samen geweest met een turkse jongen en hebben een kindje gekregen. Na de geboorte kwam ik erachter dat ALLES gelogen was… Hij was van die 9 jaar de 1ste 6 jaar getrouwd,ook met een nederlands meisje! En toen zij erachter kwam is hij met mij verder gegaan(woonde toen ook al 3 jaar bij mij!). Ik (wist toen dus van niks he) heb zijn papieren geregeld en draai nu op voor alle ellende! Hij is terug naar turkije en heeft mij met een berg schulden achter gelaten. Ook heeft hij gezegd dat hij ons kind komt halen en mij dan wat aandoet. Ik ben er letterlijk ziek van! Heb zoveel voor hem opgeofferd in de overtuiging dat hij mijn soulmate was en nu dit… Ik kan af en toe niet stoppen met huilen en ben echt bang voor hem nu. Als hij ons kind afpakt dan weet ik mij echt geen raad…
Geen leuk verhaal, maar ook dit gebeurd. Sorry, moest het kwijt ☹
---
### Author:  [@fieeh19](https://forum.wereldwijzer.nl/u/fieeh19)
#### Post date: [18 mei 2012 om 06:49 UTC](https://forum.wereldwijzer.nl/t/jouw-verhaal/72277/191 "2012-05-18T06:49:00Z")
Wooow Martje, wat een heftig verhaal… weet niet wat zeggen ☹ vind het erg jammer voor jou dat het zo gelopen is… en wat een kerel is jou ex askim, sorry dat ik het zo zeg. Maar hoe kan hij in godsnaam zo’n dubbelleven leiden?! Was hij dan al getrouwd voor hij jou leerde kennen, met die andere vrouw? Of getrouwd terwijl hij bij jou woonde al? :s Ik snap niet dat hij zo iets kan doen, en dat die andere vrouw dit dan niet gemerkt heeft, ik bedoel, HIJ WOONDE BIJ JOU! Zij moet dit toch raar gevonden hebben dat zij nooit gezien heeft waar hij woonde in Nederland :s… pfff!
En waarom is hij nu dan terug naar Turkije? Want uit je verhaal leid ik af dat hij voor jou gekozen had, en dat jij hem nog een kans gegeven had? Wat is er nu gebeurd dan?
Veel sterkte meis, hopelijk blijft hij ver weg van jou en je zoontje… want dat zou wel het ergste zijn dat hij je kan aandoen… ☹ pff, ik wens je veel moed en wijsheid toe de komende periode.
---
### Author:  [@martje81](https://forum.wereldwijzer.nl/u/martje81)
#### Post date: [18 mei 2012 om 15:00 UTC](https://forum.wereldwijzer.nl/t/jouw-verhaal/72277/192 "2012-05-18T15:00:35Z")
Hoi fiehh, bedankt voor je lieve bericht. Ik zal het verhaal wat duidelijker schetsen. Ik zat in de nachtdienst en had niet zoveel tijd dus vandaar de korte misschien wat onduidelijke versie 😉 .
Ik leerde hem kennen in turkije op vakantie en “we” vielen als een blok voor elkaar. Hij vertelde dat hij aan het eind van dat jaar al naar nederland zou komen omdat hij bij zijn “oom” ging wonen. Aan de andere kant van het land. Ik heb toen ik terug kwam thuis zo’n ruzie gekregen dat ik de keus kreeg of je geeft hem op, of je gaat eruit (woonde nog bij mijn ouders). Ik heb toen zonder na te denken gekozen voor eruit…
Een aantal weken voordat hij naar nederland zou komen ben ik nog terug geweest op vakantie .Evenzo goed samen met mijn ouders en zus, die wilde niet dat ik alleen ging. En ondanks dat ik een all-in hotel had stond hij erop dat ik met hem in een appartementje ging. Toen had ik al onraad moeten ruiken, maar ja verliefdheid… Hij zei namelijk dat het appartemnet per week 230euro kostte (nu weet ik belachelijk veel, dus klopt niet) en of ik ook 1 1/2 week wilde betalen. En ook dat deed ik.
Terug in nederland was ik helemaal happy en ging ik klussen in mijn nieuwe huisje die ik had gekocht. En toen kwam de dag dat hij in nederland zou moeten zijn, maar…ik hoorde niks. En er ging nog een dag voorbij en nog een en nog een. En toen ik na 2 weken dacht dat ik niks meer zou horen belde hij opeens. Hij zei dat zijn oom zo kwaad was dat hij een relatie had met een “niet moslim” dat hij mij niet mocht zien. Pas na 3 maanden kwam hij een weekend met de trein naar mij toe. En zo rommelde het 2 jaar verder. Telkens mocht ik niet naar het huis bellen en/of hem thuis ophalen want zijn oom was er zo op tegen. Dat klonk gewoon geloofwaardig vanwege de geloofskwestie die hij gebruikte als excuus.
Na die 2 jaar stond hij met een koffer voor de deur en zei dat hij niet meer zonder mij kon en bij mij wilde wonen. Ik natuurlijk helemaal happy en zoveel vlinders dat mijn voeten de grond niet meer raakte! Na een aantal maanden,waarin hij niet mee betaalde voor wat dan ook, gingen we in een groter huis wonen. Hij beloofde te zullen veranderen en te beginnen met meebetalen (hij had daarvoor altijd redenen om dat niet te doen, familie geld sturen enz). We waren net verhuisd en toen kreeg ik kanker…
Nou toen zat mijn aandacht niet bij mijn problemen met hem. Ik ben er gelukkig makkelijk af gekomen met 2 operaties en behalve 5 jaar controle hoefde ik geen andere behandeling. Hij zei dat hij naar zijn ouders wilde in het oosten omdat dit hem had wakker geschud hoeveel ik voor hem betekende. En zo gingen we naar zijn ouders en ik voelde mij zo geliefd daar. Hij was soms wel uren achter elkaar niet te vinden en met de auto weg. Maar daar zocht ik niks achter, want hij had iedereen zo lang niet gezien…
Na die vakantie begon hij over kinderen. Ik wilde eigenlijk niet omdat hij na al die tijd nog steeds geen vaste baan has, maar gezien mijn gezondheid dacht ik; misschien komt later niet, laten we het maar doen. Binnen 1 maand was ik zwanger en toen begon de ellende…
Deurwaarders, mensen aan de deur die zeiden dat ze nog geld kregen en mij (met mijn dikke buik) bedreigden, hij ging opeens gewoon weg wanneer hij wilde en kwam soms pas 's ochtends terug. Als ik zei dat ik dit niet zo wilde zei hij; is goed maar ons kind gaat met mij mee. Ik was zo bang dat ik bleef.
Na de geboorte kwamen de papieren van de kleine binnen en daar staat ook wat op over de ouders. En toen brak mijn hart pas echt, want daar stond op dat hij 4 jaar nadat ik hem had leren kennen gescheiden was van een nederlands meisje. Hij was toen ik hem leerde kennen net pas getrouwd. Hij zei dat dat alleen voor de papieren was. Maar de “oom” klonk toen al niet zo geloofwaardig meer.
Omdat ik bang was bleef ik nog steeds. En toen zei hij dat hij voor 6 weken naar turkije met vakantie wilde. Hij kwam echter pas 5 maanden terug. In die 5 maanden waren de kleine en ik daar en hebben we hem misschien in 3 weken 5 dagen gezien. En toen was ik er eigenlijk wel klaar mee. Maar toen ik dat zei stond hij op een avond zomaar weer in huis…
Het ging toen al zooooo slecht tussen ons! De kleine heeft er echt schade van overgehouden en dat zal ik mijzelf nooit vergeven.
Ik kreeg weer gezondheidsproblemen en moest weer geopereerd. En toen zei hij; ik ga wel weer naar turkije want ik heb een restaurant gekocht daar!
Ik wist niet wat ik hoorde en ik kon gewoon voor 3 maanden niet lopen/ voor ons kind zorgen en hij zei; da’s niet mijn probleem. Geloof je toch niet???
Toen hij weg was heb ik meteen zijn verblijfsvergunning van mijn naam af laten halen toe hij dat hoorde zei hij; ik kom nog 1 keer met de auto naar nederland en dan schiet ik jou door je kop en neem ons kind mee…
Nu zit ik in een onverkoopbaar huis, bang, met schulden van hem waar ik vanwege de vergunning voor opdraai en werk wat niet te combineren is met alleenstaande ouder zijn… Maar geen keus, want ik moet van alles betalen…
Ik ben er echt kapot van en heb het gevoel dat ik hem nooit heb gekend. En juist dat maakt mij bang, want ik weet niet waartoe hij in staat is…
Dus dit is mijn verhaal. Mijn pijnlijke verhaal waar ik soms niet meer van kan stoppen met huilen. Waarvan ik in mijn kind zie hoeveel schade en pijn de kleine ervan heeft overgehouden. De kleine is net zo bang en slaapt bij mij, heeft verlatingsangst… Wat een puinzooi!
---
### Author:  [@system](https://forum.wereldwijzer.nl/u/system)
#### Post date: [18 mei 2012 om 15:49 UTC](https://forum.wereldwijzer.nl/t/jouw-verhaal/72277/193 "2012-05-18T15:49:23Z")
> [@"\*Cynthia\*](#):
>
> **Ex:**
>
> In september 2004 hadden mijn ouders en ik een voorboeking gemaakt voor de meivakantie naar hotel Titanic. In december werden we gebeld door het reisburo dat de voorboeking niet gemaakt kon worden omdat het hotel al vol zat. We besloten om even verder te kijken, en uiteindelijk hadden we gekozen voor een hotel in Gümbet. Grand Iskandil. Een vriendin van mij wilde eigenlijk wel graag mee, en zo hebben we geboekt voor 19 april 2005 voor 8 dagen.
>
> Super veel zin in natuurlijk en toen werden we 3 dagen voor vertrek gebeld dat ons hotel nog niet open was, en of we zonder meerkosten wilden verblijven in een 5\* hotel Isis in Gümbet… Nou ja… dat wilde we wel en hebben het geaccepteerd…
>
> We vlogen pas s’avonds dus we kwamen s’nachts aan in het hotel en kregen daar 2 super grote kamers van wel 16 meter lang!! Konden totaal 6 personen per kamer slapen, en wij hadden er twee… dus lekker luxe. S’morgens bij het ontbijt viel het ons op dat er maar iets van 30 toeristen waren en dus flink de ruimte hadden! Mijn vriendin en ik vermaakten ons wel, maar kwamen er al snel achter dat de jongens ook weer erg interessant waren… Ik had mijn oog laten vallen op een jongen van achter de bar, en mijn vriendin op een jongen van de mini-bar… 😃 Uiteindelijk nog niks gebeurd… Totdat we op een middag even lekker in de kamer op bed lagen tv te kijken, toen werdt er op de deur geklopt om de mini-bar te checken… Was dus die leuke jongen die mijn vriendin wel erg leuk vond… Hij werdt helemaal verlegen, checkte de mini-bar snel en ging toen weer weg… S’avonds kreeg mijn vriendin opeens een briefje of ze mee uit wilde, maar alleen als ik mee ging, want voor mij was er een blind-date… En tsja… we hadden er eigenlijk wel zin in… dus we gingen mee… Ik hoopte stiekem op de jongen van de bar, maar helaas niets was minder waar 😃 Een andere jongen uit het restaurant ging mee, die ik weleens had zien lopen, maar totaal niet zag zitten…
>
> We zijn naar de x-bar geweest en daar aangekomen, vroeg Y. direct mijn telefoonnummer, en hoewel ik hem niet leuk vond heb ik hem dat wel gegeven… Maar hoe verder de avond kwam hoe leuker het eigenlijk werd… De bar ging sluiten en we zijn lopend naar het hotel gelopen, maar waar we linksaf moesten daar liepen we rechtdoor… En ze namen ons dus mee naar het einde van gümbet… met uitzicht over bitez… super mooi!!! We hebben toen nog tot 5 uur s’morgens op de stoep gezeten en lekker gekletst enzo… En toen naar bed gegaan…
>
> De volgende ochtend had ik al een smsje of we die avond weer weg zouden gaan… En uiteraard wilden wij dat wel… Dat was tevens onze laatste avond… Die avond zijn we naar het strand geweest en hebben daar gewoon veel lol getrapt en op de terugweg zoende mijn vriendin opeens de jongen van de mini-bar… Ik moest eigenlijk wel heel erg hard lachen omdat mijn vriendin er van overtuigd was dat ze nooit wat met een turkse jongen zou krijgen…
>
> Daarna weer ons bed in gerold om 5 uur en om 7uur s’morgens kwam de transferbus alweer… Dus helemaal kapot die bus in, en het vliegtuig in… Hebben ze niet meer gezien… maar na 3 dagen begonnen ze allebei te smsen, bellen en uiteindelijk zelfs soms heel soms op msn…
>
> 6 dagen later hebben we een nieuwe reis geboekt voor in september… Super leuke tijd gehad, maar een zwaar afscheid… Daarna in Juni 2006 weer terug geweest, augustus 2006, en ik zelf met ouders in mei en september 2007. In augustus 2006 hadden Y. en ik al een mega ruzie gehad over het feit dat hij heel weinig moeite voor mij deed enzo, maar daar kwamen we toch wel weer uit… In mei 2007 ging het alweer iets slechter, maar we hadden al geboekt voor september, en toen bleek ook dat hij in het hotel werkte waar ik in september zou komen…
>
> Toch gegaan en van de 2 weken ben ik nog 7 dagen met hem weggeweest… En toen… het voelde gewoon al niet meer zo goed… en toen ik een aantal maanden thuis was en hij inmiddels in dienst zat… heb ik er een punt achter gezet… Hij was eigenlijk gewoon niet zo goed voor me, geen tijd, nooit smsen, nooit bellen, nooit online… Dus het stelde gewoon niks meer voor… Miste hem zelfs gewoon niet meer…
>
> Heb lang getwijfeld over mijn beslissing, en de laatste twijfel was zelfs vorig jaar juni nog… heb daar zelfs nog tranen om gelaten op mijn vakantie in Turgutreis, hij was zo dichtbij, en hij wist het gewoon niet… Ben in gümbet geweest maar daar ging ik me door de herinneringen ook niet beter door voelen…
>
> Inmiddels ben ik super verliefd, verloofd en gewoon erg blij met mijn huidige askim… Maar dat verhaal volgt later!
hi,misschien moet je mijn verhaal is lezen,misschien had je eerst ook zon askim
x
---
### Author:  [@system](https://forum.wereldwijzer.nl/u/system)
#### Post date: [18 mei 2012 om 15:54 UTC](https://forum.wereldwijzer.nl/t/jouw-verhaal/72277/194 "2012-05-18T15:54:51Z")
> [@"Leasa](#):
>
> Hallo allemaal,
>
> Ik ben Lisa en ik ben nieuw hier op het forum.
> Ik probeer me een beetje in te lezen hier maar dat is lastig want er staan zoveel verhalen en topics.
>
> Ik zou jullie ook graag mijn verhaal vertellen om jullie een beetje een idee te geven hoe ik hier terecht ben gekomen.
>
> Het is ruim 4 jaar geleden dat mijn moeder met een Turkse man getrouwd is.
> De jaren ervoor en vooral de afgelopen 4 jaar ben ik daardoor veel in Turkije geweest, voorname in Alanya.
>
> 2 jaar geleden leerde ik daar een jongen, D., kennen via mijn stiefbroer.
> Maar verlegen als ik was zei ik weinig en mijn Engels was ook nog niet zo goed en dat van hem ook niet.
> De periode van mij tot juni heb ik daarom heel veel gedaan aan Engels op school en toen ik in augustus terug kwam in Turkije ging het praten een stuk makkelijker.
> We hadden in de periode ervoor contact gehouden via facebook en andere social media sites, hierdoor was ik ook een stuk minder verlegen.
>
> Die zomer heb ik veel met hem opgetrokken, al was mijn stiefbroer daar niet blij mee. De spanningen waren enorm thuis en na een tijdje sprak hij niet meer met me.
> Dat heeft me erg veel verdriet gedaan, maar meer nog was ik verliefd op D. en dat maakte veel goed.
> We brachten hele dagen samen door, op het strand (waar hij werkt) en 's avonds met z’n vrienden, thuis of in de stad.
> Mijn vakantie kon niet meer stuk, tot de dag dat ik weer terug moest naar Nederland. Ik kon alleen maar huilen en toen ik in Nederland was heb ik een lange tijd niks meer van hem gehoord.
>
> Maar ik ben hardleers en als alles een spelletje was die zomer, wou ik dat graag van hem horen. Achteraf bleek hij het heel druk te hebben op z’n werk en 's avonds was hij vaak bij vrienden.
>
> In oktober kwam ik weer terug en alles viel op z’n plek.
> Ik hield van hem en hij van mij. Mijn familie was het er niet mee eens, behalve m’n tante die me door alles gesteund heeft. M’n stiefbroer sprak in Turkije maar ook thuis geen woord met me. En dat was lastig.
> Weer brachten we dagen door op het strand, soms sliepen we daar zelfs al was dat wel erg fris.
> Ik mocht mee naar zijn huis om z’n ouders te ontmoeten, ooms, tantes, neefjes en nichtjes alles heb ik ontmoet. En ik was het gelukkigste kind op de wereld.
> We zijn vaak naar het terras geweest, een plek tegen de berg, waar je over heel Alanya kan kijken. En naar het kasteel. Het was zo romantisch.
>
> In december, februari en mei kwam ik weer terug. Alles ging goed tussen ons en hij wou alleen maar samen zijn. Dus die vakanties brachten we samen door in een appartement. Vaak bleven er vrienden slapen of familie van zijn kant. Ik vond het leuk om z’n broertjes van school te halen en dan met z’n allen te eten.
>
> Maar aan mijn sprookje kwam een einde. Hoe dichterbij de zomer kwam, hoe angstiger ik werd.
> Gedachtes als: hij vind vast een leukere meid dan ik. Ze zijn allemaal veel knapper, slanker en mooier dan ik. Hij is veel te leuk voor mij. etc.
> Ik werd wantrouwig en daardoor zeurderig en claimend en toen hield het op.
>
> Ik heb er veel spijt van hoe ik me toen gedragen heb. Wie weet zat ik dan nu wel in dezelfde situatie, alleen op het moment verwijt ik het mezelf heel erg.
> Ik kan hem ook niet vergeten, voor een groot deel omdat ik nog vaak in Alanya ben. Ik wil m’n familie niet in de steek laten voor hem, dus kom ik elke keer weer terug. Op het moment gaan we op een normale manier met elkaar om, al kost me dat heel veel moeite.
>
> Ik heb me nog nooit zo gelukkig gevoelt als de maanden dat ik met D. samen ben geweest en heb er geen spijt van. Alleen heb ik spijt van mijn gedrag naar hem de laatste weken toen.
>
> Dit is mijn verhaal en zo ben ik hier dus terecht gekomen.
> Om verhalen van andere meiden (of heren) te lezen die nu een relatie met een Turk(se) of hebben gehad.
hi,leuk dat je hier nieuw bent,ik ben hier ook nieuw,maar we hebben een heel ander verhaal,ik heb ok een relatie van 3 jaar gehad met een turkse,je kan kijken naar mijn verhaal op de forums.ik begrijp dat je wantrouwend bent maar wil je hem geen kans meer geven.grappig dat je lisa heet,want ik heet ook lisa.nou wens je sterkte x
---
### Author:  [@system](https://forum.wereldwijzer.nl/u/system)
#### Post date: [18 mei 2012 om 16:00 UTC](https://forum.wereldwijzer.nl/t/jouw-verhaal/72277/195 "2012-05-18T16:00:17Z")
> [@"missylisa12](#):
>
> hi,misschien moet je mijn verhaal is lezen,misschien had je eerst ook zon askim
> x
he? het begint nogal eng te worden want…ik heet ook lisa…en mijn gebruikersnaam is ook missylisa12…echt raar:o:o
---
### Author:  [@system](https://forum.wereldwijzer.nl/u/system)
#### Post date: [18 mei 2012 om 16:06 UTC](https://forum.wereldwijzer.nl/t/jouw-verhaal/72277/196 "2012-05-18T16:06:44Z")
ik wilde even zeggen dat iemand met de gebruikersnaam luasa,het verkeerde account is toegevoegd,want dat is niet mijn verhaal en mijn gebruikersnaam is missylisa12…en ik ben lisa!dus even voor de duidelijkheid aan de beheerder van de berichten
---
### Author:  [@system](https://forum.wereldwijzer.nl/u/system)
#### Post date: [18 mei 2012 om 16:07 UTC](https://forum.wereldwijzer.nl/t/jouw-verhaal/72277/197 "2012-05-18T16:07:51Z")
Beste mensen die dit lezen.
Ik plaats dit bericht om mensen te waarchuwen voor een turkse vakantieliefde.
Het begon allemaal zo,ik was bijna 16 en ging in alanya(mahmutlar op vakantie,daar ontmoete ik een turkse ober die zij dat hij toen 23 was.
Hij sprak geen goed engels,maar het was mijn eerste liefde,voor mij liefde op het eerste gezicht,hij was nogal opdringerig,en als ik naar het strand ging volgde hij mij,het zijn echte veroveraars, ik voel voor zijn mannelijkheid en charme.Toen ik wegging dacht ik dat hij de ware was…ik nam afscheid van hem en we beloofden op elkaar te wachten zonder andere vrouwen,en vriendjes,tot ik terugkwam.
Mijn ouders verboden mij om een relatie met hem te hebben omdat ze dachten dat hij niet goed voor mij was.
We hebben contact gehouden via de mail in het begin overlaadde hij me met berichten via sms en webcammen via msn,maar hij had nooit geld om te bellen omdat dat volgens hem te duur was naar nederland,dit vond ik opzich niet zo erg. alleen hij begon me steeds vaker te vragen kom hier alsjeblieft ik mis je,een jaar ging voorbij en ik dacht dat ik het soms niet meer aankon maar ik dacht dat hij de ware was en in telefoongesprekken zij hij dat hij geen seks had of andere vriendinnen zou hebben. we hadden het er vaak over dat we meer van elkaar hielden dan wat dan ook., en zo voelde ik het ook.
op mijn 18e ging ik terug naar hem,ik verbleef in een hotel,en savonds als hij klaar was met werken kwam hij me 2 weken toen ik daar zat,me elke avond ophalen,we deden leuke dingen samen,gingen naar het park,wat eten,hij bracht me romantisch naar een park,berg enz.op zijn motor.
Die vakantie gebeurde er dingen waardoor ik hem niet meer zo goed kon vertrouwen.bv ik moest naar het ziekenhuis omdat hij me had aangestoken met een keelinfectie,en ik had hem gsmst dat ik in het ziekenhuis in alanya lag maar hij was pas vrij om 1 uur snachts,en toen reed er geen dolmousch meer en had hij dus geen vervoer,en was dus niet komen opdagen,altijd als hij boos was,want hij had een agressieprobleem,ging hij dingen zeggen die mij kwetsten zoals fuck up,i will find another girl,i dont need to see u again.
een andere keer kon hij niet komen omdat hij tot 1 uur snachts moest werken,dus hij kwam niet naar me hotel,maar hij had ook geen sms gestuurd dat hij niet kwam,dat kwam de dag erna pas,dus ik weer helemaal in tranen.
toen ik terug kwam van vakantie was zijn telefoon 2 weken niet bereikbaar,maar ging wel over,en toen hij na 2 weken opnam, deed hij alsof er niets aan de hand was,alsof hij het druk had,en hij werd boos dat ik hem niet begreep.Steeds vaker nam hij niet op als ik belde
ondanks dit ging ik 3 maanden later weer terug. toen kregen we weer een soort van vertrouwens band en ik evrtrouwde hem hierna weer volkomen en ik dacht dat het aan de cultuurverschillen lag.
Daarna ging ik eind april 8 dagen 2012 naar hem toe. Alles ging heel goed,hij betaalde het appartement en soms eten en drinken,en ik betaalde de vliegticket. maar er waren weer dingen voorgevallen want hij deed er moeilijk over als ik naar zijn telefoon keek,en een keer belde iemand met onbekend nummer en ik moest stil zijn omdat hij niet wist wie het was,maar toen er een man opnam was er vooor mij weer niets aan de hand.
hij zij altijd tegen mij dat hij geen geld had,en opeens zag ik hem met 2 gloednieuwe telefoons wat ik ook raar vond want waarom heb je 2 telefoons,
hij had ook facebook op zn mobiel,en bijna alleen maar vrouwen,ik begreep dat ook niet,en het waren gewoon vrienden zij hij,
ik had al is meegemaakt dat hij een e-mail stuurde aan een meisje met i love u en zij stuurde hem terug me to and tender kisses , en hij zij dat dat een meisje van 12 was,en weer verblind door de liefde geloofde ik hem.
heel vaak als hij van werk thuiskwam zat hij achter facebook en youtube en konden we niet praten daarna hadden we seks en gingen we slapen…en die 8 dagen hebben we dus ook niets samen gedaan. hij moest werken van 7 uur sochtends tot 10 uur savonds.We hadden het erover dat we wilden gaan trouwen en leven in nederland aan het einde van dit jaar.Hij beloofde dat dit zou lukken en hij wilde heel graag kinderen met mij
terug in nederland kwam ik erachter dat ik nooit in turkije kon leven aangezien het leven daar veel zwaarder is,en elke keer als ik terugkwam werd ik ziek.
1,5 week nadat ik terug was gekomen,had ik hem vaak gebeld maar hij had weer niet opgenomen.
toen kreeg ik een bericht van een vrouw van facebook,ze was 31 jaar en beweerde met mijn vriend een relatie gehad te hebben van 1,5 jaar IN DE 3 JAAR TIJD DAT IK OOK EEN RELATIE MET HEM HEB GEHAD!.
ik heb uren met haar zitten te chatten en we kwamen van de ene leugen in de anderen.
1. hij was geen 26 jaar nu maar 32!
2. hij was 8 jaar getrouwd geweest en nu gescheiden!
(wat niet zeker is dat hij gescheiden is)
3. hij heeft 2 kinderen een van 8 en een van 5.2 dochters.
4.hij had heel veel sekspartners gehad toen ik weg was.
5.ij had een relatie gehad met die vrouw voor 1,5 jaar en ze hadden plannen om kinderen te krijgen!
en ga zo maar door,
Hij zij dat zn moeder dood was maar dat was niet zo.
ik had hem hierover gebeld en eerst zij hij dat ze loog,hierna heeft hij alles bekend en zij dat zijn vrouw in istanbul woont en zijn moeder in alanya op zn 2 dochters past. HIJ ZIJ DAT HIJ BANG WAS ME KWIJT TE RAKEN,ALS IK HIERACHTER KWAM.dat vond ik opzich niet erg,het ging mij erom dat hij een relatie had gehad en seks met anderen wat mij kwetste.
Ik kon dit gewoon niet geloven en ik wist niet of ik hem moest geloven of die vrouw,met wie hij een relatie had gehad.maar ze had letterlijk bewijzen gestuurd van fotos met hem en haar en details die ik hier niet wil noemen,maar waarvan ik zeker weet dat ze een relatie hebben gehad.
Zij kwam al heel lang 2x per jaar in het hotel waar hij werkte en zo zijn ze eerst bevriend geweest.
Mijn ex zegt dat hij maar een keer seks met haar heeft gehad,maar geen relatie.
Nu zie ik in dat hij me emotioneel gemanipuleerd heeft al die jaren,ik ben nu niet meer blind door de liefde en zie nu in dat hij een paspoort wilde en in de bezness werkte DUS GEWAARSCHUWD VOOR BEZNESS
IK WEET DAT HIJ EEN LEUGENAAR WAS MAAR UITEINDELIJK HEEFT HIJ ME DE WAARHEID VERTELD,DIE IK NU HALF GELOOF.ik heb het uitgemaakt met heel veel moeite,hij zij tegen mij dat hij voor altijd van me zal houden en hij gelooft dat ik bij hem terugkom,hij wilde met me trouwen deze winter en ik kon zijn kinderen zien en zijn moeder,en hij wilde naar nederland toe komen om te bewijzen met zijn paspoort,dat hij niet meer getrouwd was…
zouden de lezers van dit vericht,een bericht willen achterlaten,of jullie misschien ook zoiets hebben meegemaakt.
m.v.g,
een hopeloos iemand
---
### Author:  [@Leasa](https://forum.wereldwijzer.nl/u/Leasa)
#### Post date: [19 mei 2012 om 22:06 UTC](https://forum.wereldwijzer.nl/t/jouw-verhaal/72277/198 "2012-05-19T22:06:49Z")
> [@"missylisa12](#):
>
> hi,leuk dat je hier nieuw bent,ik ben hier ook nieuw,maar we hebben een heel ander verhaal,ik heb ok een relatie van 3 jaar gehad met een turkse,je kan kijken naar mijn verhaal op de forums.ik begrijp dat je wantrouwend bent maar wil je hem geen kans meer geven.grappig dat je lisa heet,want ik heet ook lisa.nou wens je sterkte x
Ik zou hem graag nog een kans geven. Het punt is alleen: wil hij mij die kans ook nog geven? Daar hebben we het nooit over gehad. Overigens was hij de gene die er een punt achter gezet heeft.
In juni zie ik wel hoe het nu loopt, wie weet wat er allemaal kan gebeuren!
---
### Author:  [@Sannekus](https://forum.wereldwijzer.nl/u/Sannekus)
#### Post date: [13 juni 2012 om 17:18 UTC](https://forum.wereldwijzer.nl/t/jouw-verhaal/72277/199 "2012-06-13T17:18:37Z")
Ik ben dus ook verliefd op een turkse ober…
Het verhaal ging zo:
Ik ging in 2009 naar Turkije op vakantie met mijn moeder, vader en 2 broers, iedereen zei pas op voor de turken ( omdat die snel op blonde meisjes vallen ). Dus ik was een beetje bang voor de mannen daar, toen ik daar eenmal was in het hotel merkte ik gelijk al de aandacht van de obers daar en mannen die daar werkten. Op een dag zat ik aan tafel met mijn familie en zag ik de hele tijd een ober naar me kijken, ik keek terug want hij zag er wel leuk uit. Zo bleef dat 5 dagen doorgaan… Uiteindelijk kwam hij een keer naar me toe en vroeg aan me: Do you want to go with me to the beach? Ik dacht ah yes eindelijk! Die leuke ober vraagt me mee uit, maar mijn ouders vonden het geen goed plan en zeiden dat het niet mocht. Ik baalde er zo van en dacht elke avond aan hem… Ik heb hem daarna nooit meer in het hotel gezien, alleen een vriend van hem die daar ook werkte ging naar mijn broer en vertelde dat hij mij echt heel leuk vond. De laatste avond dat we daar waren ging ik stiekem uit mijn hotelkamer om te kijken of hij er nog was en ik te weten kon komen hoe hij heette en nummer enz, maar ik zag hem niet meer. Ik dacht die zie ik nooit meer… Eenmaal thuis ging ik op facebook het hotel zoeken en toen kwam ik hem tegen!! Omg ik was zo blij, dus ik voeg hem toe en praten op msn enzo. Hij zei de hele tijd, wanneer kom je naar turkije ik mis je zo, maar ik was toen 14 en hij 19… Dus mijn ouders zouden het nooit goed vinden als ik in mijn eentje daar heen ging voor hem. Mijn ouders wisten zelfs niet dat ik met hem praatte en hem leuk vond. Op een dag vertelde hij mij dat hij in het leger wou voor 15 maanden, omdat hij alleen in Turkije was en dat hij op me zou wachten. Op een dag had hij mij verwijderd en geblokkeerd op facebook, msn echt alles… En ik wist niet eens waarom… Het is nu 2 jaar geleden en ik vind hem nog steeds super leuk en ik mis hem heel erg, ik heb alleen nog foto’s van hem die ik had opgeslagen en zijn nummer maar die neemt hij ook niet op… Ik maakte een fake-account aan op facebook om te kijken of hij nog wel facebook had… En dat was zo… Alleen er stond dat hij een relatie heeft… Dus ik bericht hem: Ik mis je waarom negeer je me? Antwoord hij: Who are you? I am his wife. Ik praten met zijn vriendin, maar ze wilt niet dat ik met hem praat, maar ik ben smoor verliefd op hem en ik weet niet hoe ik hem anders kan bereiken? Wat moet ik doen?!
Help me… Ik mis hem echt zooooo erg…
---
### Author:  [@Sannekus](https://forum.wereldwijzer.nl/u/Sannekus)
#### Post date: [13 juni 2012 om 17:21 UTC](https://forum.wereldwijzer.nl/t/jouw-verhaal/72277/200 "2012-06-13T17:21:36Z")
Ik ben dus ook verliefd op een turkse ober…
Het verhaal ging zo:
Ik ging in 2009 naar Turkije op vakantie met mijn moeder, vader en 2 broers, iedereen zei pas op voor de turken ( omdat die snel op blonde meisjes vallen ). Dus ik was een beetje bang voor de mannen daar, toen ik daar eenmal was in het hotel merkte ik gelijk al de aandacht van de obers daar en mannen die daar werkten. Op een dag zat ik aan tafel met mijn familie en zag ik de hele tijd een ober naar me kijken, ik keek terug want hij zag er wel leuk uit. Zo bleef dat 5 dagen doorgaan… Uiteindelijk kwam hij een keer naar me toe en vroeg aan me: Do you want to go with me to the beach? Ik dacht ah yes eindelijk! Die leuke ober vraagt me mee uit, maar mijn ouders vonden het geen goed plan en zeiden dat het niet mocht. Ik baalde er zo van en dacht elke avond aan hem… Ik heb hem daarna nooit meer in het hotel gezien, alleen een vriend van hem die daar ook werkte ging naar mijn broer en vertelde dat hij mij echt heel leuk vond. De laatste avond dat we daar waren ging ik stiekem uit mijn hotelkamer om te kijken of hij er nog was en ik te weten kon komen hoe hij heette en nummer enz, maar ik zag hem niet meer. Ik dacht die zie ik nooit meer… Eenmaal thuis ging ik op facebook het hotel zoeken en toen kwam ik hem tegen!! Omg ik was zo blij, dus ik voeg hem toe en praten op msn enzo. Hij zei de hele tijd, wanneer kom je naar turkije ik mis je zo, maar ik was toen 14 en hij 19… Dus mijn ouders zouden het nooit goed vinden als ik in mijn eentje daar heen ging voor hem. Mijn ouders wisten zelfs niet dat ik met hem praatte en hem leuk vond. Op een dag vertelde hij mij dat hij in het leger wou voor 15 maanden, omdat hij alleen in Turkije was en dat hij op me zou wachten. Op een dag had hij mij verwijderd en geblokkeerd op facebook, msn echt alles… En ik wist niet eens waarom… Het is nu 2 jaar geleden en ik vind hem nog steeds super leuk en ik mis hem heel erg, ik heb alleen nog foto’s van hem die ik had opgeslagen en zijn nummer maar die neemt hij ook niet op… Ik maakte een fake-account aan op facebook om te kijken of hij nog wel facebook had… En dat was zo… Alleen er stond dat hij een relatie heeft… Dus ik bericht hem: Ik mis je waarom negeer je me? Antwoord hij: Who are you? I am his wife. Ik praten met zijn vriendin, maar ze wilt niet dat ik met hem praat, maar ik ben smoor verliefd op hem en ik weet niet hoe ik hem anders kan bereiken? Wat moet ik doen?!
Help me… Ik mis hem echt zooooo erg…
[Vorige pagina](https://forum.wereldwijzer.nl/t/jouw-verhaal/72277.md?page=9)
[Volgende pagina](https://forum.wereldwijzer.nl/t/jouw-verhaal/72277.md?page=11)